Τρίτη, 23 Απριλίου 2013

Τα τσιέκκια.

Τζιείν'τα γέρημα τα τσιέκκια σκέφτουμαι που διά η Κυπριακή Δημοκρατία σε όσους την υπηρετούν. Γιατί ταχυδρομικώς τζιαι γιατί με έμβασμα στο λογαρκασμό σας; Για να ξιάννουμεν ήνταμπου σημαίνει Κυπριακή Δημοκρατία;  Προτείνω που λαλείτε ένα άλλο σύστημα:

Εν καλή ιδέα νομίζω οι μεγαλλύττερες συντάξεις να πκιορόννουνται καsh που τούτους με τες μιτσόττερες τζιαι αντιστρόφως.

Τζιαι κάποια να βάλουμεν μες το μεταλλείον της Σκουρκώτισσας για του Μιτσερού, μόνον με κούσπον να μπορείς να τα φκάλεις.

Να βάλουμεν τζιαι λλία μες σε κανέναν κενοτάφιον στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας να κατεβαίννουν τζιαι να ξιούν τζιαι λλίον τα χώματα να τα έβρουν οι γενικοί διευθυντές τζιαι οι δικαστές.


Κάποια εννα πρέπει να τα διούμεν σε οικογένειες αγνοουμένων  κασh, δεκάευρα τζιαι να παέννει ο βουλευτής τζιαμαί να του τα μετρά η μάνα ή τα κοπελλούθκια, να υπογράφει την απόδειξην τζιαι να φεύκει.

 Να βάλλουμεν κάποια που τζιείνα μες στην καταπακτήν της αγχόνης στες Κεντρικές Φυλακές. Να κατεβαίννουν μέσ' τα σκοτεινά ο πρόεδρος τζι'οι υπουργοί του να πασπατεύκουν να τα εύρουν.





Τρίτη, 9 Απριλίου 2013

Το δεκασέλινο.



Πριν να πετάξουμεν το Ευρώ τζιαι πριν να βουρήσουμεν να ξαναπούμεν όχι στο Σχέδιο Ανναν. Πριν να μολόσουμεν τες πισίνες μας τζιαι πριν να αρκέψουμεν να θρηνούμεν τζιείνους που λοαρκάζουμεν ότι εννα αυτοχτονήσουν...

Μπορεί να εν καλά να σκεφτούμεν τούτα:

- Την ταυτότηταν μας. Είμαστεν ευρωπαίοι; έχουμεν σχέσην τζιαι συνάφειαν με την Ευρώπην τζιαι την ιστορίαν τζιαι τον πολιτισμόν της;

-Την στρατηγική μας. Ασπαζούμαστε τες αρχές της ΕΕ; Εν καλή μόνον για να φωνάζουμεν κατά της Τουρκίας, να δανειζούμαστεν ριάλλια τζιαι να εισάγουμεν κοινοτικούς εργάτες; Εν καλή για να νιώθουμεν "κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο, πλήρες μέλος της ΕΕ" οξά έσιει τζιαι άλλην ουσίαν που μας ενδιαφέρει; Κάμνουν μας οι ευρωπαίοι για σύμμαχοι; Βρίσκουμεν καλλύττερους;

-Έχουμεν μια δικήν μας ιδέαν για το μέλλον της Ευρώπης; Ακούσετε την καμμιάν φοράν; Συμφωνούν οι εταίροι μας με τούτην την ιδέαν; Τουλάχιστον ασπαζούμαστεν καμιάν που τες υπάρχουσες ιδέες; Ποιάν; Η ιδέα του Ευρώ 2 ταχυτήτων κάμνει μας;

-Λαμβάνουμε μέρος στες αποφάσεις τζιαι στη λειτουργίαν της ΕΕ; Σε βαθμόν ικανοποιητικό για τα συμφέροντα μας τζιαι εποικοδομητικό για το σύνολο; Μπορούμεν παραπάνω ή είμαστεν καταδικασμένοι κομπάρσοι;

-Κόφτει μας το "σύνολο";  Μπορούμεν να δούμεν την Ευρώπην πίσω που την Μέρκελ;

-Τούτα ούλλα, ειδικά το τελευταίο, αντικατοπτρίζουνται μέσα στη δικήν μας πολιτείαν;