Μπλόνγκ

Είσαι Κυπραίος είπες;

2012-01-26T22:00:00.002+02:00

Είσαι Κυπραίος είπες;
Πρώτα-πρώτα έτσι πράμαν εν έσιει. Για Ελληνοκύπριος είσαι για Τουρκοκύπριος.
Μάλλον Ελληνοκύπριος είσαι.
Είσαι Σκατά.
Είσαι Γάρος, Άξεστος, Άπαίδευτος, Άχρηστος.
Είσαι όπως το σιελιονούϊν που έππεσεν που την φωλιάν του.
Χωρίς Εμάς εννα σε φαν οι αλουποί.
Χωρίς Εμάς εν είσαι ούτε καν Σκατά. Είσαι φαΐν του Τούρκου.
Εμείς είμαστεν οι Μάστροι.
Εμείς οι Αρτσιάκκηες οι Λεβέντες.
Εμείς οι Σοφοί, Εμείς οι Νομοδιδάσκαλοι του Κόσμου.
Εμείς η Δημοκρατία τζι' Εμείς η Άμυνα.
Εμείς οι Φύλακες.
Εμείς η μόνη σου Ελπίδα.
Εμείς είμαστεν το Μέλλον σου Αγαπητέ Κυπραίε.
Γι'αυτόν:
Σσιύψε, Έλπιζε τζιαι Σκάσε.

Με πατρικήν Αγάπην,

Χρυσόστομος Β', Δημήτρης, Άντρος, Νίκος, Γιαννάκης, Μάριος, Γιώργος, Κωστής, Λουκής κ.α.

Reverse peace-keeping

2012-01-14T22:30:00.000+02:00

The UN peacekeeping forces in Cyprus have asked the people squatting on the Ledras/Lokmaci buffer zone to evict the premises for security and hygiene reasons or someting like that. I went there today and spent about half hour. I felt pretty secure and the place was as clean as it could possibly be under the circumstances; no electricity, no running water, no toilet or kitchen. It was a bit muddy because the protesters embarked on a "Green up the Green Line" project that inevitably included earth being moved around... The people that have actually been living in there for the past couple of months are doing a great job. Just surviving there and hanging on is not easy and that's not all they are doing. They inform passers-by, they organise discussions, screenings or musical events. They have opened up the adjacent shops and are trying to turn them into a kitchen, a library and an exhibition centre. A few days ago the Turkish Cypriot authorities with the help of UNFICYP removed a generator the protesters were using. They are thinking to get pedal-powered generators.

It is the most valid and honest rapprochement effort to ever happen in our country. In my humble opinion it is the most important event that happened to the Cyprus Problem since 1974. These people are practicing what everyone else just likes to muse about and what politicians are saying we should dream about when we vote for them.

So I'm wondering: if the Occupy the Buffer Zone movement gets evicted from the buffer zone who will win? Whose success will it be?

One answer is UNFICYP. They will have successfully "cleaned up" the buffer zone and regained control of it, as is their mandate. But is it? Are the occupiers really a hazard to themselves or to others? No. A visit easily proves this and if you ask me UNFICYP should provide them with adequate means to survive there since they are Cypriot citizens trying to survive in their own country while police and armies are hindering their efforts. Are they likely to cause a military standoff? Erm...No. UNFICYP is doing its best to avoid responsibility and keep the politicians on both sides happy. Removing Occupy will not be "Peacekeeping" in any remotely imaginable way and definetely not a success for the UN.

Will it be a success for Mr Eroglu or Mr Christofias? I don't feel I need to argue this. Any sensible person would expect the two people allegedly trying to solve the CyProb to be the biggest supporters of the OBZ. Istead they ignore it. It's kind of understandable coming from the nationalist Eroglu but truly baffling coming from the Marxist-Leninist Christofias.

An eviction would be a success only for the system that created the Green Line and needs it to continue being there. Unfortunately this system includes all the political forces on both sides plus armies in Cyprus and outside it. And I am not afraid to say it: this system includes the great majority of the inhabitants of Cyprus. If that were not so the Green Line would have gone the way of the Berlin Wall already.

Our friends at Occupy the Buffer Zone are fighting a losing battle. The weird thing is that they will not be the losers. The rest of us will be.

Έτσι ξεσκίσαμε τη Δημοκρατία.

2011-12-27T21:12:00.000+02:00

Ο δικαστής που αποδέχεται να δικάσει, και μάλιστα αυστηρότατα, τον ένα εκ των υπόπτων επειδή η Βουλή των Ελλήνων (LOLΖ) ξέγραψε και την ισονομία.

Ο Διευθυντής του υπουργείου που αποδέχεται να δώσει την εργολαβία στον εκλεκτό του πολιτικού του προϊστάμενου.

Ο λειτουργός του υπουργείου που "χάνει" τον φάκελο της υπόθεσης που αφορά τον υπηλόβαθμο αξιωματούχο της Κάποιας Υπηρεσίας.

Ο Γενικός Εισαγγελέας που κάνει τα στραβά μάτια στις παρανομίες του φίλου του Προέδρου.

Ο βουλευτής που παίρνει τηλέφωνο για την προαγωγή του ψηφοφόρου.

Ο άλλος λειτουργός που λέει "βεβαίως κύριε δικαστή του Ανωτάτου" και βάζει τον φάκελο της υπόθεσης στην "ταχεία λωρίδα".

Ο πατέρας που ζητά χάρη από τον βουλευτή για το γιο του.

Ο επιχειρηματίας που παίρνει λεφτά κάτω από το τραπέζι για τη διαφήμιση του υποψηφίου.

Ο αντιστασιακός που γίνεται υπαστυνόμος.

Ο αγωνιστής που πήρε οικόπεδο.

Ο δημοσιογράφος που αυτολογοκρίθηκε.

Και ο δημοσιογράφος που δέχτηκε τη λογοκρισία.

Ο λογιστής που έκρυψε τα λεφτά.

Ο δικηγόρος που ενέγραψε την εταιρία.

Κανενός είδους δημοκρατία φιλελεύθερη, σοσιαλιστική, καπιταλιστική η κομμουνιστική δεν μπορεί να δουλέψει αν οι πολίτες της, ή τουλάχιστον η πλειοψηφία τους, δε διαθέτουν την ελάχιστη αυτοεκτίμηση, αξιοπρέπεια και ακεραιότητα χαρακτήρα. Όσο η συμπεριφορά των "άλλων" δικαιώνει τη δική μας και το ιδιωτικό μας συμφέρον υπερνικά το κοινό θα είμαστε καταδικασμένοι στη μιζέρια.

Η Λευκωσία αγναντεύει το μέλλον της.

2011-12-18T22:06:00.000+02:00

Χαμογελαστοί κύριοι με σπορ κουστούμια περιπατούν τον Μακρύδρομο και σταματούν για τρούφα στο Χάρρικεϊν. Κοπέλλες με αφράτα μπούστα λιάζονται στο παγκάκι του Μανώλη και γλείφουν παγωτό τεράτσι. Οι δρόμοι πεντακάθαροι εντυπωσιάζουν τον επισκέπτη. Κάποιοι Σουηδοί σχολιάζουν πως η Στοκχόλμη δεν έχει τόσα άνθη στα μπαλκόνια της ούτε τη Λαμπρή.

Στα μπούκικα πανηγύρια. Κέρδισε πάλι ο ΑΠΟΕΛ. Ο Cartier στη Λεύκωνος κάνει χρυσές δουλειές.

Τα φιλιπινέζικα καραόκη έχουν σταματήσει, οι οικιακές βοηθοί μαζεύονται τις κυριακές στην Ανθούπολη, οι ρωσοπόντιοι έχουν βρει καλίτερες δουλειές στα κατεχόμενα.

Στα φυλάκια οι φαντάροι οπλοφορούν το πιο ρετρό Μ1 και στολές με το μουσταρδί της Λευκωσιατικής Φρουράς. Κάνουν τους Γερμανούς τουρίστες να καταριούνται τη στιγμή που γκρεμίσανε το δικό τους τείχος.

Η Χώρα βρεμένη.

2011-12-12T22:09:00.000+02:00

Η Χώρα βρεμένη τζιαι τιτσίρα.Οι κάττοι της χωσμένοι μες σε κάτι γωνιές γεμάτες ποτσίαρα τζιαι ττενεκκούθκια. Άλουτη που την αρκήν, άμαν ιβρέξει ξημαρίζει τζιαι βρωμεί. Ξύλα, πλιθθάρκα, ψάρκα παστά τζιαι Μέρι Κρίστμας. Κοτζιάκαρη ένι μα εννεν με γιαγια με μάνα. Εν κορμίν που λιεί τζιαι στάσσει τζιαι χάνεται σιγά σιγά μες την γην. Κορμίν που ζωντανεύκει κάθε φοράν που τζιυλά η ξιμαρισιά μας μες στο αποχετευτικό.

"Εγιώ ειμί η άμπελος τζι'ας λαλούν ότι θέλουν οι Ρωμιοί."

Ειναι δυσκοίλιες οι αγορές;

2011-11-29T22:38:00.000+02:00

Παίρνω τη σκυτάλη από τον Γρηγόρη.

Οι αγορές έχουν προσωποποιηθεί ή τουλάχιστον αυτή είναι η αντιμετώπισή τους από τα ΜΜΕ και τους πολιτικούς. Από μια άποψη η προσωποποίηση έχει νόημα αφού όι αγορές υπονοούν ομάδες ανθρώπων που αντιδρούν ανάλογα με το περιβάλλον τους.
Η προσωποποίηση όμως υπονοεί μια ανθρώπινη προσωπικότητα. Οι αγορές παρουσιάζουν συμπεριφορές απόλυτα ανθρώπινες όταν περιγράφονται σε εμάς με λέξεις όπως "ανήσυχες", "ανασφαλείς", "ανακουφισμένες" κλπ.

Εδώ βρίσκω το πρώτο πρόβλημα. Οι αγορές μάλλον σαν ζώα συμπεριφέρονται παρά σαν άνθρωποι. Αν προσέξουμε καλύτερα τις λέξεις που χρησιμοποιούνται θα δούμε ότι περιγράφουν καλύτερα μια αγέλη άγριων ζώων παρά μια ομάδα νοήμονων όντων. Η κάθε τους ενέργεια οδηγείται από ένστικτο να κινηθούν προς το κέρδος και μακριά από τη ζημιά. Από τους υπολογισμούς τους λείπει το όποιο συναίσθημα, ή η όποιαδήποτε άλλη διεργασία αναπτύσσει μια ανθρώπινη προσωπικότητα όταν παίρνει μια απόφαση.
Άρα η περιγραφή των αγορών με ορισμούς που χαρακτηρίζουν μια ανθρώπινη προσωπικότητα είναι λανθασμένη και παραπλανητική. Ούτε ανησυχούν, ούτε ανακουφίζονται, ούτε ανασφάλειες έχουν ωσάν να ήταν έφηβοι με στομαχικές διαταραχές. Είναι μια κοινωνία κατασκευασμένη από τους ανθρώπους για να μπορούν οι ανθρώποι να συμπεριφέρονται σε αυτές με τρόπο που οι κανόνες της "κανονικής" κοινωνίας δεν επιτρέπουν.

Έτσι φτάνουμε στο δεύτερο και μεγαλύτερο πρόβλημα. Οι αγορές θεωρούνται από πολλούς και κυρίως από αυτούς που παίρνουν αποφάσεις ως κάτι που είναι εκτός και υπεράνω της κοινωνίας. Πρωθυπουργοί, βασιλείς και στρατηγοί παραδέχονται ότι όχι μόνο είναι αδύνατο να χειραγωγήσουν τις αγορές αλλά και αθέμιτο. Αδιανόητο. Οι αποφάσεις τους οδηγούνται μεν από τις κινήσεις των αγορών, μπορούν να επηρεάσουν τις αγορές προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση αλλά δεν μπορούν να τις χειραγωγήσουν. Οι αγορές κάνουν αυτό που κάνουν και επιφέρουν τα όποια αποτελέσματα στην κοινωνία χωρίς να μπορεί ή να επιτρέπεται να γίνει το αντίθετο.

Οι ηγέτες των κρατών θυσιάζουν την ευημερία των πολιτών για να κατευνάσουν τις αγορές με το δικαιολογητικό ότι έτσι θα ευημερήσουν οι πολίτες. Πρέπει να δώσουμε στις αγορές αυτό που θέλουν για να μας ανταποδώσουν αυτές με την ευημερία που ζητούμε.

Σας θυμίζει κάτι;

Όπως σήμερα η πολιτική εξουσία δρα ως διαμεσολαβητής μεταξύ πολιτών και αγορών στο παρελθόν δρούσε ως διαμεσολαβητής μεταξύ Θεού και ανθρώπων. Οι αγορές τείνουν να πάρουν την ουσία θεότητας την οποία η κοινωνία οφείλει να κατευνάσει.

Όπως δεν δέχομαι την θεοποίηση των αγορών απορρίπτω και την δαιμονοποίηση τους. Πιστεύω όμως ότι η ανθρωπότητα πρέπει να βρεί τον τρόπο να βάλει τις αγορές σε ένα πιο ανθρώπινο πλαίσιο όπου θα εξυπηρετούν την κοινωνία και όχι να την καταδυναστεύουν. Ένα πρωτο βήμα θα ήταν να τους δώσουμε ταυτότητες του πραγματικού κόσμου. Να αρχίσουμε δηλαδή να μιλούμε για επενδυτές αντί για αγορές και να βάλουμε αυτούς τους επενδυτές στην δημόσια σφαίρα της κοινωνίας.

Για την τοπική (αυτο)διοίκηση.

2011-11-20T19:20:00.000+02:00

http://vimeo.com/29401217

Αυτό το βίντεο* μου προκάλεσε ανάμεικτα συναισθήματα.
Από τη μία μια μεγάλη απογοήτευση, κάνοντας την αναπόφευκτη σύγκριση με τη δική μου χώρα. Φαίνεται ότι σαν πολιτεία και σαν πολίτες βρισκόμαστε σε μακρινή και σκοτεινή απόσταση από τους Ολλανδούς εταίρους μας οι οποίοι πολέμησαν για το δικαίωμα της ασφαλούς μετακίνησης τους, πέτυχαν το μέγιστο αποτέλεσμα και τώρα προσπαθούν να εξαγάγουν το καλό που δημιούργησαν.
Εδώ δημιουργήσαμε το σύστημα ενοικίασης ποδηλάτων** αλλά αντί να το ζυγαρώσουμε με την αντίστοιχη υποδομή ερχόμαστε να κάνουμε παράνομη την ποδηλατοκίνηση στα πεζοδρόμια.

Από την άλλη η αισιοδοξία. Αν οι Ολλανδοί τα κατάφεραν γιατί όχι και εμείς; Τα περί "Κυπραίου" και λοιπές μοιρολατρικές ψευδοανθρωπολογικές μπούρδες δεν τις αποδέχομαι. Μια κοινωνία ανθρώπων είμαστε και στο χέρι μας είναι να αλλάξουμε ή αν προτιμάτε "Κυπραίοι" είμαστε εγώ και εσύ που διαβάζεις αυτό το κείμενο και όχι ο γάδαρος που παρκάρει στη θέση των αναπήρων.

Για την ικανότητα των Κυπρίων να δημιουργήσουν δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία. Την βλέπω καθημερινά (και την χαίρομαι και την χαίρομαι ακόμα περισσότερο όταν την βλέπω σε συμπολίτες μου που δουλεύουν στο δημόσιο: όταν παίρνω τηλέφωνο στο Γενικό Λογιστήριο και η Κ. με εξυπηρετεί σαν επαγγελματίας και όχι σαν χαραμοφάης και όταν η Χ. στην ΑΗΚ έχει άμεση απάντηση στην απορία μου).

Ο εχθρός δεν είναι ο "Κυπραίος" ούτε η νοοτροπία του, ούτε ο δημόσιος τομέας, ούτε η ημικατεχόμενη πατρίδα, ούτε και η σμπαραλιασμένη οικονομία.
Ο εχθρός είναι ο οχετός που λέγεται πολιτικά κόμματα.

Εχθρός είναι η ομάδα των λεχριτών που αντί για πολίτες βλέπουν κλάσματα ποσοστιαίων μονάδων,
που έχουν πνίξει την τοπική αυτοδιοίκηση μεταξύ των κωλομεριών που ονομάζουμε βουλευτικές και προεδρικές εκλογές. Των λεχριτών που θέλουν να βλέπουν την πόλη μίζερη για να αποδείξουν ότι ο δήμαρχος έπρεπε να ήταν δικός τους.

Αυτό που σαν πολίτες πρέπει να κάνουμε για την τοπική μας αυτοδιοίκηση δεν είναι να την ψηφίσουμε αλλά να την διεκδικήσουμε. Το πλαίσιο υπάρχει μέσα στην ΕΕ όπως και τα παραδείγματα και οι πρόθυμοι Ευρωπαίοι συμπολίτες.

*Μου φαίνεται ότι ο Blogger επιτρέπει upload μόνο από youtube. Ίσως να'ναι καιρός να αλλάξουμε πλατφόρμα γιατί η Google το'χει καβαλήσει για τα καλά το καλάμι.

** Κάτι που δεν μου καλοκάθεται με την προσπάθεια έιναι ο τρόπος πληρωμής. Πρέπει να έχεις πιστωτική από την οποία θα δεσμευτούν 150 ευρώ μέχρι την επιστροφή. Αν δεν έχεις πιστωτική που να έχει τα 150 τι γίνεται; Και γιατί μια τέτοια προσπάθεια θεωρεί δεδομένο ότι θα τους κλέψουμε τα ποδήλατα; Αφού θα βάλω την κάρτα ξέρετε ποιός είμαι άρα προς τι η εγγύηση;

ΟΧΙ στο ΝΑΙ

2011-10-29T18:57:00.002+03:00

Μόλις πέρασα από το προεδρικό. Οι αγανακτισμένοι/αφυπνισμένοι κάνουν απεργία πείνας.

Σημαίες της Ελλάδας, της Ισπανίας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Πλακάτ με πολλά ΟΧΙ.

ΟΧΙ στο ρουσφέτι.

ΟΧΙ στην αδικία.

ΟΧΙ στην διαφθορά.

ΟΧΙ στο ΝΑΙ!

Προσπαθώ να το αναλύσω με κάποιον τρόπο. Να βρω ποιες συνάψεις ποιανού εγκεφάλου μπορούν να συνδέσουν την διαμαρτυρία των αγανακτισμένων με το Σχέδιο Αννάν, που κολλά τελοσπάντων.

Καταλήγω μόνο σε μια δική μου άρνηση, σε ένα δικό μου ΟΧΙ.

ΟΧΙ στην ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑ.

Ήρωες V2.0

2011-10-15T19:39:00.007+03:00

Ο χώρος μνήμης για τα θύματα της 11 Ιουλίου στην πλατεία Ελευθερίας, 15 Οκτωβρίου 2011.

Ας το έχουν υπ'όψη όσοι μελλοντικοί ήρωες παρακολουθούν αυτό το ιστολόγιο.

Γειά σου Πόλυ.

2011-10-06T20:59:00.000+03:00

Πολλά έχουν ειπωθεί από την δευτέρα. Πολιτικοί και ΜΜΕ θυμίζουν σόου από το Animal Planet για την επιβίωση στη σαβάνα...

Δεν έχω τίποτα να προσθέσω σε όσα έχω διαβάσει, ειδικά μετά από αυτά: Στροβολιώτης, Λινοπάμπακος, Νικόλας.

Καιρός όμως να κοιτάξουμε το μέλλον.

Είναι η έκρηξη στο Μαρί ο καταλύτης που θα κάνει την δημοκρατία μας καλίτερη;

Θα γίνει το πόρισμα Πολυβίου το πολιτικό μανιφέστο της Κύπρου του μέλλοντος ή απλά ένας φράχτης που θα χωρίζει τα κόκκινα πρόβατα από τα μπλέ;

Με δεδομένο ότι ο πρόεδρος δεν προτίθεται να παραιτηθεί, περαιτέρω επιμονή και πολεμική από την αντιπολίτευση θα κάνουν καλό στην Κύπρο ή στα κόμματά τους;

Δεν Ξεχνώ:«το κράτος έχει αλωθεί από τα κόμματα και άλλα στενά συμφέροντα», Πόλυς Πολυβίου.

Η στολή του Μπάτμαν

2011-09-09T19:25:00.001+03:00

Wiki-ταξική κοινωνία.

2011-08-31T17:06:00.000+03:00

Εκτός από τον ιδεολογικό διπολισμό και φανατισμό που αγκάλιασε την Κύπρο από τις 11/7 ατιλαμβάνομαι ότι δημιουργείται διχόνοια και στην αρένα των οικονομικών και εργασιακών. Τα δυο στρατόπεδα στο οικονομικό/εργασιακό πεδίο δεν ταυτίζονται με αυτά στο ιδεολογικό. Σε πολλές συζητήσεις, προσωπικές και διαδικτυακές βλέπω διαφωνίες και παρεξηγήσεις που έχουν να κάνουν με εργασιακά δικαιώματα και κυρίως με τα εργασιακά δικαιώματα των υπαλλήλων του δημοσίου.

Αντιλαμβάνομαι την θέση των συνδικαλιστών φίλων και έχω μάθει αρκετά από το μπλόγκ του Γρηγόρη αλλά μου φαίνεται ότι τελικά δεν έχουμε όλοι μπροστά μας μια κοινή εικόνα για το τι συμβαίνει.

Θα αναπτύξω για λίγο μια δική μου θεώρηση της κοινωνικής διαστρωμάτωσης στην Κύπρο ελπίζοντας ότι θα μπορεί να γίνει ένα κοινό πλάισιο συζήτησης.

Παρακαλώ τους αναγνώστες να διορθώσουν λάθη και να προσθέσουν τις δικές τους ιδέες στα σχόλια.

Πάνω-πάνω, στον αφρό βάζω τρία είδη ανθρώπων και οργανισμών: Την εκκλησία, τους πολιτικούς άρχοντες και άτομα ή οργανισμούς με πολύ μεγάλα κεφάλαια όπως είναι οι τράπεζες. Δεν μπορώ να πω αν υπάρχει ιεραρχία μεταξύ αυτών. Υπολογίζω ότι υπάρχει μια δυναμική σχέση μεταξύ τους που θα πρέπει να ερευνηθεί.

Στο δεύτερο διάστρωμα βάζω τους οικονομικά ανεξάρτητους. Αυτούς δηλαδή που δεν έχουν στεγαστικά δάνεια τα οποία θα πληρώνουν για σχεδόν ολόκληρη την παραγωγική τους ζωή, που δεν εξαρτώνται από δάνεια για να ζήσουν και αυτούς που έχουν λογαριασμούς με καταθέσεις και όχι παρατράβηγμα. Αυτοί δεν είναι οι αφέντες ούτε οι πλούσιοι Βικτωριανοί κεφαλαιοκράτες, είναι άνθρωποι που πληρώνωνται καλά στις δουλειές τους, που κληρονόμησαν περιουσίες ή καριέρες ή που απλά βρήκαν προίκα και μια μικρομεσαία δουλειά.

Το τρίτο διάστρωμα αποτελείται από τους σκλάβους των τραπεζών. Συμπολίτες μας χωρίς περιουσία ή με περιουσία η οποία είναι υποθηκευμένη σε τραμεζικό οργανισμό, πρόσφυγες. Έχουν ελπίδα όσο οι τράπεζες και τα συνεργατικά μπορούν να συνεχίζουν να τους δανείζουν. Αυτή η τάξη είναι τεράστια και έγινε τόσο μεγάλη σαν αποτέλεσμα του φιάσκου του χρηματιστηρίου αλλά και των κοινωνικών συνθηκών στη χώρα από το '74 και μετά.

Το τέταρτο διάστρωμα είναι οι σκλάβοι των Κυπρίων. Οι μετανάστες, οι οκιακές βοηθοί και οι εργάτριες του σεξ.

Υπάρχει κατά τη γνώμη μου και ένας πέμπτος διαχωρισμός που θα ονόμαζα οριζόντιο. Τα διαστρώματα 2 και 3 θα μπορούσαν να διαχωριστούν σε Δημοσίους Υπαλλήλους και Λοιπούς.

Οι Δ.Υ. έχουν προνόμια που οι Λοιποί είτε δεν έχουν είτε έχουν μερικώς. Τρία είναι τα κυριότερα:

1) Οι Δ.Υ. έχουν ψηλότερες συντάξεις ενώ δεν συνεισφέρουν στο ταμείο κοινωνικών ασφαλίσεων.

2) Οι Δ.Υ. έχουν πλήρη ιατροφαρμακευτική κάλυψη.

3) Οι Δ.Υ. έχουν ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑ.

Από αυτά μόνο το 2) θα χαρακτήριζα ως εργασιακό κεκτημένο. Τα άλλα δύο είναι απλά κοινωνικές αδικίες που προέκυψαν μέσα από το αισχρό πολιτικό σύστημα που φτιάχτηκε τις 2 πρώτες δεκαετίες ύπαρξης της Κ.Δ. και προσωπικά αρνούμαι να δω μέσα από το πρίσμα των εργασιακών δικαιωμάτων.

Η πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

2011-08-30T16:44:00.003+03:00

Στις ισλαμικές κυριαρχιες του Μεσαίωνα οι Μουσουλμάνοι δεν πλήρωναν φόρους. Τα εισοδήματα του κράτους έπρεπε να συλλεχθούν αποκλειστικά από τους άπιστους υπηκόους. Γι'αυτό και οι προσηλυτισμοί στις ισλαμικές επικράτειες είχαν κάποια οροφή. Η οροφή αυτή ήταν σε όλη τη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια γύρω στο 20%. Περισσότεροι Μουσουλμάνοι θα σήμαινε δυσκολίες στην συντήρηση του κράτους . Από εκεί πηγάζει και η "φιλελεύθερη" πολιτική της Οθωμανικής αυτοκρατορίας προς τις άλλες θρησκείες, ίσως ακόμη και η επεκτατική φύση του Ισλάμ.

Άδικο δεν είναι; Καποιοι να πληρώνουν κα κάποιοι να μην πληρώνουν γιατί ανήκουν σε κάποια ελίτ. Μάλλον όχι: να μην πληρώνουν γιατί προσκύνησαν την Ελίτ που τα παίρνει όλα και δεν δίνει τίποτα, εκτός βέβαια από ψίχουλα και ψέματα.

Το πρόβλημα όμως είναι η ίδια Αυτοκρατορία, η Ελίτ ή οι (κακόμοιροι και αυτοί) Μουσουλμάνοι;

Ή μήπως είναι οι υπόλοιποι που άρχισαν να αγανακτούν;

(ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η λέξη "αγανάκτηση" και τα παράγωγα της παρακαλώ να κατανοούνται με την προ-2011 σημασία τους. Ευχαριστώ.)

Πρέπει να βρω μια καλή Οθωμανική Ιστορία. Πλήρωναν ποτέ οι Μουσουλμάνοι φόρο; Εξισώθηκε κάποτε η συνεισφορά Μουσουλμάνων/Απίστων; Είχαν αυτά τα γεγονότα σχέση ή συνάφεια με την παρακμή και την πτώση (και κατακερματισμό βέβαια) της Αυτοκρατορίας;

ΥΓ. Υπολογίζω (ελπίζω) ότι το κείμενο θα διαβαστεί από φίλους που ξέρουν την Οθωμανική ιστορία απείρως καλύτερα από εμένα. Επειδή υπάρχει πιθανότητα να έχω κάνει χοντρά λάθη θα παρακαλέσω τυχόν τέτοια να επισημανθούν, έστω και αν το κείμενο είναι κραυγαλέα ψευδο-ιστορικό.

Και οι πληγές της δεξιάς...

2011-07-22T23:58:00.003+03:00

Απάντηση σε όσα γράφτηκαν εδώ.

Η κυπριακή δεξιά αναγιώθηκε μέσα από την εκκλησία της Κύπρου. Η ιδέα της αυτοδιάθεσης/ένωσης γεννήθηκε στα ΘΟΙ της κυπριακής υπαίθρου, τα κατηχητικά και τα σχολεία των πρώτων δεκαετιών του αιώνα. Συνοδευόταν από την καλλιέργεια μίσους προς τους Τούρκους και τους άθεους κομμουνιστές, τους δύο μεγάλους εχθρούς του Έθνους. Από την νεολαία της επαρχίας επιστράτευσε η ΕΟΚΑ τα μέλη της. Ήταν ξεκάθαρο ότι οι κομμουνιστές δεν ήταν ευπρόσδεκτοι στην προσπάθεια για αυτοδιάθεση. Και μόνο η επιλογή του Γρίβα λέει πολλά από μόνη της. Οι Τουρκοκύπριοι στο περιθώριο.

Πολλοί νέοι πίστεψαν στα ιδανικά που διδάχτηκαν και έδωσαν τη ζωή τους στον Αγώνα αυτό και πολύ περισσότεροι ήταν έτοιμοι να τη δώσουν όποτε χρειαζόταν. Αυτοί όμως ήταν απλά οι πρώτοι ηττημένοι της νεότερης κυπριακής ιστορίας.

Με το τέλος του Αγώνα η κυπριακή δεξιά με αρχηγό τον Μακάριο και την Εκκλησία ανέλαβαν το κυπριακό κράτος.

- Σε καμμία περίπτωση δεν πίστεψαν στην Κυπριακή Δημοκρατία.

- Σε καμμία περίπτωση δεν δέχτηκαν τους Τουρκοκύπριους ως συνέταιρους στην εξουσία.

- Σε καμμία περίπτωση δεν ανέχτηκαν τους κομμουνιστές ως ισότιμους πολίτες.

Η ρομαντική νεολαία της ΕΟΚΑ έγιναν ξαφνικά οι παραστρατιωτικοί μπράβοι ενός καθεστώτος. Διορισμός στη δημόσια υπηρεσία ή την αστυνομία ήταν τώρα η ανταμοιβή των αγωνιστών. Για τις επόμενες δυο τουλάχιστον δεκαετίες οι λίστες των υποψηφίων για διορισμό ήταν σημαδεμένες από κόκκινους σταυρούς δίπλα από τα ονόματα των αριστερών.

Η κυπριακή δεξιά σκαρφίστηκε το πανηλίθιο σχέδιο Ακρίτας με σκοπό την έξωση των Τουρκοκυπρίων από την ΚΔ και την κύρηξη της Ένωσης. Συγκρούστηκε με το τουρκικό εθνικιστικό στοιχείο και πέτυχε την πρώτη διχοτόμηση χωρίς όμως να μάθει τίποτα από αυτό το λάθος και χωρίς ακόμη να κατανοήσει το πολιτικό της περιβάλλον.

Η κυπριακή δεξιά άρχισε να διχάζεται από την υπογραφή των συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου όταν κάποιοι άρχισαν πλέον να αμφισβητούν τον Μακάριο και τις προθέσεις του. Αυτό κατέληξε στην οριστική ρήξη του Γρίβα με τον Μακάριο και σε ένα εμφύλιο όπου διάφορες παραστρατιωτικές οργανώσεις της δεξιάς αλληλοεξοντώνονταν. Για την κυπριακή δεξιά βλέπετε οι προσωπικοί στρατοί και οι "εκτελέσεις" των αντιπάλων ήταν καθ'όλα οκέυ.

Τώρα υπήρχε η δεξιά "Α" δημοκρατικά (;) εκλελεγμένη και η δεξιά "Β" που είχε χάσει πλέον κάθε επαφή με την πραγματικότητα ή την ηθική.

Το πραξικόπημα ήρθε από την κυπριακή δεξιά "Β" σε συνεργασία με την ελληνική χούντα για να ρίξει από την εξουσία την κυπριακή δεξιά "Α". Έχοντας για λίγες μέρες την εξουσία προκάλεσε και μετά απέτυχε οικτρά να αποτρέψει την τουρκική εισβολή.

Η δεξιά "Β" ποτέ δεν τιμωρήθηκε από την Δημοκρατία και ποτέ δεν απολογήθηκε. Η δεξιά "Α" αποφάσισε ότι η τα εγκλήματα της δεξιάς "Β" ξεπλένουν τις όποιεσδήποτε δικές της βρωμιές, ακόμη και αυτές που δεν έκαναν ακόμη.

Η κυπριακή δεξιά δείχνει να έχει ξεχάσει τους παλιούς της καυγάδες και συνεχίζει να πιστεύει ότι η ΚΔ της ανήκει. Δεν έλειψε από καμμία κυπριακή κυβέρνηση ακόμη και με πρόεδρο τον Χριστόφια.

Ο ΔΗΣΥ απορρόφησε την δεξιά "Β" και δεν φαίνεται να ένιωσε ποτέ την ανάγκη να την απεμπολίσει αφού στο τέλος της ημέρας κουβαλά κάποιο ποσοστό του εκλογικού σώματος.

Το ΔΗΚΟ απορρόφησε την δεξιά "Α" και είναι τώρα η δημοκρατική συνείδηση του κυπριακού λαού (ζάβαλλι μου).

Ο σύνδεσμος αγωνιστών ΕΟΚΑ 55-59 δεν ένιωσε ποτέ την ανάγκη να ερευνήσει και να μας πει αντρίκια τι έγινε με τις δολοφονίες των 12 ΑΚΕΛιστών την περίοδο εκείνη.

Η κυπριακή δεξιά δεν αναφέρει ποτέ ποιοι και γιατί σκότωσαν τους Τουρκοκυπρίους που σήμερα βρίσκουμε πεταμένους σε πηγάδια και χαντάκια.

Η κυπριακή δεξιά βγαίνει στους δρόμους και φωνάζει: Χριστόφια Δολοφόνε!

Και οι πληγές της δεξιάς...

2011-07-22T23:58:00.000+03:00

Απάντηση σε όσα γράφτηκαν εδώ.

Με το τέλος του Αγώνα η κυπριακή δεξιά με αρχηγό τον Μακάριο και την Εκκλησία ανέλαβαν το κυπριακό κράτος.

- Σε καμμία περίπτωση δεν πίστεψαν στην Κυπριακή Δημοκρατία.

- Σε καμμία περίπτωση δεν δέχτηκαν τους Τουρκοκύπριους ως συνέταιρους στην εξουσία.

- Σε καμμία περίπτωση δεν ανέχτηκαν τους κομμουνιστές ως ισότιμους πολίτες.

Το ΔΗΚΟ απορρόφησε την δεξιά "Α" και είναι τώρα η δημοκρατική συνείδηση του κυπριακού λαού (ζάβαλλι μου).

Η κυπριακή δεξιά βγαίνει στους δρόμους και φωνάζει: Χριστόφια Δολοφόνε!

Ούλλοι πόψε στο προεδρικόν.

2011-07-19T08:02:00.002+03:00

Να βρεθούμεν ούλλοι μας πόψε στο προεδρικόν, τζιαμαί γυρόν που την ελιάν.

Να φκάλουμεν ούλλοι τον σκασμόν. Ούτε φωνές ούτε πανώ.

Να κλάψουμεν. Να κλαίμεν τζιαι να αντρεπούμαστεν να δικλίσουμεν ο ένας τον άλλον.

Να κλάψουμεν τες ζωές ούλλες, τζιαι τα χρόνια που εχαραμίσαμεν.

Τζιαι τες φορές που εβάλαμεν το παραμύθιν του κάθε πεζεβέγκη πάνω που τον τόπον μας.

Τζιαι τες φορές που εβάλαμεν την πούγκαν μας πουπάνω που τον τόπον μας.

Πέρκει έμεινεν κανέναν κομμάτιν ψυσιή πουκάτω που τα σκατά που εσιονώσαμεν.

Φοούμαι εν εξημέρωσεν μέρα καλή.

Κύριε Πρόεδρε μην παραιτηθείτε!

2011-07-13T22:05:00.001+03:00

Η χώρα μας βρίσκεται μπροστά στο χάος. Αντιμετωπίζουμε ένα τεράστιο ενεργειακό πρόβλημα και πίσω του ακολουθεί ένα τεράστιο οικονομικό πρόβλημα. Αναπόφευκτα θα ακολουθήσει η πολιτική αστάθεια που μόλις αρχίζει να μας δείχνει τα δόντια της. Το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται η Κύπρος είναι ένα κενό εξουσίας και μια προεκλογική περίοδος.

Όσοι πιστεύουν ότι κερδίζουν πόντους στο πολιτικό παιχνίδι με αυτά που γίνονται είναι βαθύτατα ανεύθυνοι και επικίνδυνοι.

Δεν χαρίζω στον πρόεδρο ούτε δράμι από την πολιτική ευθύνη που τον βαραίνει. Και αυτόν και το κόμμα του και το συγκυβερνόν κόμμα και την βουλή και το όλο σκωροφαγωμένο οικοδόμημα που λέγεται Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν είμαι όμως και διαθετειμένος να ξοδέψω ούτε ένα δευτερόλεπτο σε κακίες, κυνήγια και μετά χριστόν προφητείες. Λυπηθήκαμε, θυμώσαμε, αγανακτήσαμε. Η δικαιοσύνη θα πάρει το δρόμο της, δεν υπάρχουν πια περιθώρια απόδρασης από την ευθύνη που την βαραίνει και αυτήν...

Τώρα πρέπει να δουλέψουμε.

Ο Πρόεδρος Χριστόφιας πρέπει να ξεχάσει την εξουσία και να ασχοληθεί αποκλειστικά με την διαχείριση τιης κρίσης και την ανοικοδόμηση μιας νέας Κύπρου. Όταν ζητήσει από τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις να τον ακολουθήσουν μέσα από μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας αυτές θα πρέπει να ανταποκριθούν άμεσα προσφέροντας τους ικανότερους ανθρώπους τους.

Αυτή η νέα κυβέρνηση θα πάρει ψήφο εμπιστοσύνης από την μεγάλη, αν όχι απόλυτη πλειοψηφία της βουλής.

Χρειάζεται να βρεθεί αμέσως μια συμφωνία για τα εργασιακά και συνταξιοδοτικά θέματα που να περιλαμβάνει τις εργατικές συντεχνίες, την ΠΑΣΥΔΥ, τους εργοδότες και τους ελεύθερους επαγγελματίες. Κανένας δεν πρέπει να περνά ούτε λεπτό στη δουλειά του χωρίς να είναι παραγωγικός και κανένας δεν μπορεί να είναι πιο ίσος από τον άλλον σε θέματα εισφορών και συνταξιοδότησης.

Η εκκλησία της Κύπρου και άλλοι πλούσιοι οργανισμοί και άτομα θα πρέπει να θυσιάσουν μέρος τους πλούτου τους για την επανεκκίνηση της κυπριακής οικονομίας.

Το κράτος μας πρέπει να αναδιαρθρωθεί σε πάρα πολλούς τομείς, αν χρειαστούν συνταγματικές αλλαγές να γίνουν.

Το καλύτερο μνημόσυνο στους νεκρούς θα είναι αν ο θάνατός τους γίνει η γέννηση μιας καινούργιας Κύπρου. Δεν μας παίρνει να δώσουμε στα παιδιά τους και στα παιδιά μας μια Κύπρο χρεωκοπημένη τόσο οικονομικά όσο και ηθικά.

Θεωρίες Συνωμοσίας ΙΙ

2011-07-10T21:19:00.003+03:00

Ένα πράγμα που συνοδεύει τις θεωρίες συνωμοσίας είναι η προσωποποίηση κρατών, ομάδων ανθρώπων, εθνικοτήτων ακόμα και εννοιών.

Η πιο κοινή αντωνυμία στις θεωρίες συνωμοσίας είναι βέβαια το Αυτοί ή το πιο μυστηριώδες Κάποιοι. Προσφιλής τεχνική των πολιτικών (ή κάποτε ακόμη χειρότερα και των δημοσιογράφων) που προσπαθούν να πείσουν ότι κάποια συνωμοσία έχει στηθεί εναντίων τους/μας αλλά είτε φοβούνται να αρθρώσουν το όνομα των συνωμοτών αφού είναι υπερβολικά ισχυροί είτε προσπαθούν να εκφοβίσουν τους Κάποιους ανακοινώνοντας ότι γνωρίζουν για την συνωμοσία. Βλέπετε οι Κάποιοι είναι έξω από τους νόμους και την κρίση των πληβείων. Ο ήρωας Πολιτικός ή θα υπομένει τις προσβολές για χάρη μας ή θα ξεκαθαρίσει το θέμα στον ελεύθερο χρόνο του.

Μετά έρχεται η ομαδοποίηση όπως οι Μουσουλμάνοι, οι Χριστιανοί, οι Τούρκοι, οι Αμερικανοί, οι Βρετανοί, οι Αμερικανοβρετανοί κοκ.

Αν δεχτούμε ότι καμία ομάδα ανθρώπων δεν έχει κοινή συνείδηση άρα δεν μπορεί να λειτουργήσει ή να αντιδράσει σαν μια ανθρώπινη προσωπικότητα πολλές θεωρίες συνωμοσίας καταρρέουν. Έθνη, κράτη και θρησκείες είναι μεγάλοι και πολύπλοκοι οργανισμοί με στόχους και στρατηγικές που αλλάζουν ανάλογα με το περιβάλλον. Είναι γελοίο να πιστεύουμε ότι τέτοιοι οργανισμοί έχουν τα σύνδρομα και τις αδυναμίες που έχουν οι άνθρωποι.

Οι στόχοι της Τουρκίας για παράδειγμα δεν μπορεί να είναι σήμερα οι ίδιοι με αυτούς της δεκαετίας του πενήντα. Ο ψυχρός πόλεμος έχει τελειώσει, οι γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις έχουν μετακινηθεί αλλού, το οικονομικό περιβάλλον έχει αλλάξει και μαζί με όλα αυτά και το πολιτικό περιβάλλον μέσα στην ίδια την Τουρκία. Η εξόντωση του Κυπριακού Ελληνισμού δεν είναι παρά μια θεωρία συνωμοσίας φτιαγμένη στα μέτρα των εθνικιστών και των πολιτικών που την χρησιμοποιούν για να κερδίσουν ψήφους.

Αυτό τον καιρό είναι πιο χιπ Το Σύστημα και ο Καπιταλισμός (οι Κομμουνισταί έχουν τώρα αντικατασταθεί από τους Κινέζους αφού αυτοί προσφέρουν ένα πιο ενδιαφέρον μείγμα κόκκινου-επιθετικού-καπιταλισμού ενώ Κούβα, Βενεζουέλα και Βόρεια Κορέα δεν δείχνουν να έχουν κάποιο λειτουργικό Δίκτυο Κατάστρωσης Σατανικών Σχεδίων).

Εύκολοι στόχοι ειδικά τώρα που ο Καπιταλισμός αντιμετωπίζει προβλήματα και Το Σύστημα έχει εκτεθεί στο φως της δημοσιότητας. Εξ’άλλου είναι πιο μοντέρνο και πολίτικλι κορρέκτ από τους Εβραίους και τους Μασόνους.

Ο Καπιταλισμός όμως δεν έχει ανθρώπινη συνείδηση που τον εξαναγκάζει να κυνηγά τους Εργάτες ενώ Το Σύστημα δεν έχει καν την συγκεκριμένη έννοια που απολαμβάνει ο Καπιταλισμός.

Έστω ο Καπιταλισμός είναι προβληματικός και έστω Το Σύστημα υπάρχει με κάποιον τρόπο. Η αντιμετώπιση τους όμως σαν μοντέρνες κακόβουλες και μοχθηρές θεότητες απλώς απαξιώνει την ίδια την ανθρωπότητα και αναβάλλει την λύση των προβλημάτων της σε κάποια Δευτέρα Παρουσία όπου οι Δυνάμεις του Καλού θα τις εξοντώσει για πάντα.

Θεωρίες Συνωμοσίας Ι

2011-07-09T22:54:00.001+03:00

Οι θεωρίες συνωμοσίας πάντα ήταν στη μόδα. Άνθρωποι βλέπουν γύρω τους άλλους ανθρώπους να επεξεργάζονται σατανικά σχέδια, πάντοτε τοποθετώντας τον εαυτό τους σε μια ομάδα καταδικασμένη να χάνει. Συνωμοτούν οι κακοί, οι παραδόπιστοι, αυτοί που έχουν ευθύς εξ'αρχής θέσεις ισχύος, ψάχνοντας πάντα περισσότερη ισχύ, χρήματα και το κακό του υπόλοιπου αγνού κοσμάκη. Τέτοιες θεωρίες ήταν από τα αρχαία χρόνια πολύτιμα εργαλεία στα χέρια των κακών, των παραδόπιστων και αυτών που κατέχουν θέσεις ισχύος.
(Η παλαιότερη και πιο διασκεδαστική από αυτές που γνωρίζω είναι αυτή που δημιούργησε ο Δαρείος Α' της Περσίας. Ο Δαρείος και άλλοι έξι συνωμότες δολοφόνησαν τον προηγούμενο Βασιλιά Σμέρδι ισχυριζόμενοι ότι δεν ήταν ο Σμέρδι αλλά ένας μάγος σωσίας του, ο Γαυμάτας, ο οποίος είχε δολοφονήσει τον πραγματικό Σμέρδι και πήρε τη θέση του. Ο Δαρείος Α' έχοντας σώσει το βασίλειο ενθρονίστηκε το επόμενο πρωϊ!)
Στις μέρες μας μια καλή θεωρία συνωμοσίας μπορεί να πετύχει πολλά. Μπορεί να σκεπάσει τη διαφθορά, την ανικανότητα, την αποτυχία. Μια σατανική συνωμοσία μπορεί να σκεπάσει μικρότερες πραγματικές συνωμοσίες με εξαιρετικά αποτελέσματα.
Για τις θεωρίες αυτές μιλάμε πάντα από τη θέση του ηττημένου. Οι τίμιοι πλην αδαείς Υπόλοιποι δεν έχουμε αλλή διέξοδο από την ελπίδα στις Αρχές. Συνήθως όμως οι Αρχες είναι στο κόλπο. Ποιός σατανικός συνωμότης δεν συμπεριλαμβάνει τις Αρχές στη συνωμοσία του;
Το πιο ουσιαστικό αποτέλεσμα αυτών των θεωριών είναι το ξέπλυμα της Ευθύνης. Όχι μόνο της Ευθύνης των ξεχωριστών εμπλεκομένων ατόμων αλλά κυρίως της συλλογικής Ευθύνης. Οι θεωρίες συνωμοσίας είναι αυτό που ευνουχίζει την δημοκρατία πείθοντας τους πολίτες ότι ο εχθρός είναι έξω από αυτήν.

Βρεγμένος κόσμος

2011-07-02T19:24:00.000+03:00

Ο κόσμος φτάνει εδώ βρεγμένος. Τα κουστούμια χάνουν κάποια σοβαρότητα αναδυόμενα από τη θάλασσα. Η Μεσόγειος αραιώνει καλά το αίμα. Τόσο που ούτε φαντάζεσαι ότι κολυμπάς δίπλα του, μέσα του. Το ίδιο κάνει με τα δακρυγόνα και τα δάκρυα και τα λοιπά σωματικά υγρά. Τα βαρύτερα πράγματα, όπως τα μαχαίρια και τα πτώματα βυθίζονται ή αποσυντίθενται πολύ πριν φτάσουν στις καθαρότερες παραλίες. Οι τραυματίες, ακόμη κι'αυτοί που έχουν τα διαμπερή τραύματα φτάνουν με τις πληγές ήδη καυτηριασμένες. Τα χρεόγραφα κολλάνε μισοκισμένα στα βράχια.
Ότι είναι να γίνει πρέπει να γίνει εδώ. Πρέπει να βάλουμε το δικό μας δάκτυλο στους δικούς μας τύπους των ήλων.

الثورة

2011-06-04T15:22:00.000+03:00

Καθώς η πατρίδα μας Κουλιάζεται και αντιμετωπίζει από πάνω και την μήνυση του Βάσου Λυσσαρίδη που ζητά να εξασφαλίσει το μέλλον της ύπαρξης του σε αυτόν τον δύσμοιρο τόπο (δικηγόρος του ο τεράστιος Αντρέας Αγγελίδης) και ο Μακάριος έχει καταλήξει με ανδριάντα μικρότερο του πραγματικού του αναστήματος και ενώ ο Κάρογιαν νιώθει τελείως σαν μαλάκας γιατί ποτέ του δεν την ήθελε την γαμημένη την καρέκλα αλλά μόνο την ελευθερία της πατρίδας του όμως το ΑΚΕΛ προσπάθησε να του την μπήξει και ο Νίκαρος βρίσκεται στον έκτο ουρανό με τον Γιαννάκη στο πλευρό του...

Ο δικτάτορας της Συρίας σκοτώνει (και) παιδιά.
63 οι νεκροί χτες.
Ακροβολιστές.
Τανκς.
Βασανιστήρια.

Δεν έχουμε τίποτα να πούμε και τίποτα να κάνουμε.
Τα πετρέλαια τα μοιράσαμε με τον Άσαντ, όχι με τον κάθε κώλον τίτσιρον που βγαίνει στους δρόμους.
Η αντίσταση μας στον Ιμπεριαλισμό είναι συνεχής και σταθερή.

Δεν θα αναρτήσω τα βίντεο. Ούτε καν έχω το στομάχι να τα δω.

Ποιόν θα ψηφίσω στις βουλευτικές

2011-04-15T20:09:00.000+03:00

Πρέπει να ψηφίσουμε στις ερχόμενες βουλευτικές. Ψηφίζοντας κάποιον ή κάποιους που αξίζουν είναι το ελάχιστο που μπορεί να κάνει ο κάθε συνειδητός πολίτης για να βάλει ένα μικρό έστω λιθαράκι για ένα καλύτερο μέλλον. Γιατί να πετάξω την ψήφο μου άλλωστε; Σιγά μην κλάψουν αν εγώ ή κάποιοι άλλοι δεν ψηφίσουν αφού τα ποσοστά τους θα βγουν από τις έγκυρες ψήφους και μόνον. Η αποχή, λέει η θεωρία, βοηθά το υπάρχον σύστημα αφού τα "αρνιά" και οι φανατισμένοι ψηφίζουν ανελλιπώς. Εξάλλου η αποχή υγιώς σκεπτόμενων ανθρώπων μόνο ζημιά μπορεί να προκαλέσει. Η εκλογή Μπούς στις ΗΠΑ και διαφόρων ακροδεξιών κομμάτων σε ευρωπαϊκές βουλές το αποδεικνύουν.

Κι όμως...

-Η αποχή στην Κύπρο οτέ δεν ανέβηκε σε ποσοστά που να προκαλούν τέτοιες ανησυχίες. Μόνο τεράστια ποσοστά αποχής θα ήταν αρκετά για μια τέτοια ουσιαστική και πραγματική απόκλιση μεταξύ κοινωνίας και βουλής.

-Κανένας κομματικός σχηματισμός δεν προσφέρει κάτι αισιόδοξο. Μεμονομένα αξιόλογα άτομα υπάρχουν σε όλους (σχεδόν) τους συνδυασμούς, είναι όμως είτε το θέλουν είτε όχι βυθισμένοι στο βόθρο των κομμάτικών συμφερόντων και επιπλέον οι πλείστοι από αυτούς έχουν μηδαμινές πιθανότητες εκλογής. Ακόμη και μια "μονοσταυρία" δηλαδή θα καταλήξει δυστυχώς σε απλή αποδοχή συγκεκριμένου κόμματος και εύκολα θα καταλήξει να προσμετρηθεί υπέρ άλλου υποψηφίου στη δεύτερη κατανομή. Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους (όπως το είπε και ο Στροβολιώτης) ψήφος στη Ξένια μπορεί να μετατραπεί σε εκλογή του Χρίστου Κληρίδη στη βουλή.

-Τα κυπριακά κόμματα πρέπει να εισπράξουν την απαξίωση της κοινωνίας και αυτό μόνο η αποχή μπορεί να το κάνει.

-Ο σημαντικότερος λόγος να μην προσέλθουμε στις κάλπες προκύπτει μέσα από ίδιο το πολιτικό σύστημα που έχουμε. Η μεγαλύτερη αξία της ψήφου μας φαίνεται στις επόμενες προεδρικές εκλογές. Η πολιτική συνείδηση του κάθε ενός από εμάς μεταλλάσσεται σε μαθηματικά: το ποσοστό που το κάθε κόμμα έχει καπαρωμένο για τις προεδρικές. Αυτό το ποσοστό, ακόμα και το ελάχιστο, θα ριχτεί στο παζάρι των υπουργείων και των διοικητικών συμβουλίωνσε ενάμιση με δυο χρόνια από τώρα και κυρίως στο γκράν φινάλε της Δεύτερης Κυριακής.
Με δυό λόγια, αν έχουμε μια αποχή της τάξης του 15-20% οι κομματάρχες θα δυσκολευτούν τρομερά όταν θα στήνουν τους συνασπισμούς τους εν όψει των προεδρικών. Θα είναι αναγκασμένοι πια να υπολογίσουν την Αποχή του 2011 ως μετρήσμη πολιτική δύναμη η οποία μπορεί να είναι μεγαλύτερη από αυτήν του ΔΗΚΟ ή της ΕΔΕΚ και παντελώς απρόβλεπτη.

Υπάρχει όμως και μια άλλη πλευρά του νομίσματος. Αν η Αποχή του 2011 συνεχίσει να είναι αποχή το 2013 τότε θα χάσει ένα μεγάλο μέρος της δυναμικής που προανέφερα. Αν οι πολίτες της αποχής απέσχουν εντελώς από την πολιτική τότε πραγματικά θα απαρνηθούν το οποιδήποτε δικαίωμα συμμετοχή και απλά θα ικανοποιήσουν το υπάρχον σάπιο σύστημα.

Η δυναμική των Πολιτών της Αποχής θα φανεί στο μέλλον και θα εξαρτηθεί από την εκλογική τους συμπεριφορά. Αν θα είναι δηλαδή συνειδητή πολιτική επιλογή ή απλά άρνηση της πολιτικής τους ιδιότητας.

Για την ώρα όμως είναι η μοναδική επιλογή που να αφήνει μια ελπίδα για το μέλλον.

Κάτω ο Πόλεμος. Γουωτέβερ.

2011-03-26T20:20:00.001+02:00

"Κάτω ο Πόλεμος". Με αυτή τη φράση κλείνει το ποστ του ο φίλος Πίττας και μου φαίνεται ότι οι περισσότεροι συμπλόγκερς και συμπολίτες μας συμφωνούν.
"Ποντιοπιλατισμός" απαντώ εγώ. Απόδραση από το ηθικό δίλημμα με ελαφρά πηδηματάκια.
"Δεν χωνεύω τον Καντάφι. Δεν χωνεύω τον ΟΗΕ. Το ΝΑΤΟ μου κάθεται στο στομάχι. Καντάφι υπάρχουν εκαντοντάδες. Δεν γαμιώνται όλοι! ΚΑΤΩ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ!"

Δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Τα γεγονότα, ειδικά αυτά που δεν επιδέχονται αμφισβήτησης, μιλούν για ένα δικτάτορα που δημόσια δηλώνει ότι θα εκτελεί τους εχθρούς του από πόρτα σε πόρτα. Για έναν ηγέτη που διατάσσει αεροπορικές επιδρομές εναντίων της χώρας του και διατάσσει το στρατό του να πυροβολήσει σε άμαχους διαδηλωτές. Ναι μπορώ να τον φανταστώ να πίνει ζαμπούκες με τον Μπερλουσκόνι και τον Σαρκοζί και να βροντοφωνάζει "ΚΑΤΩ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ" καθώς οι μισθοφόροι του βιάζουν και εκτελούν. Και ναι ούτε το ΝΑΤΟ ούτε και ο ΟΗΕ είναι άγιοι και σίγουρα ζυγίζουν πολύ περισσότερα στη πιλάντζα τους από τη δημοκρατία στη Λιβυή.

Στη Λιβύη όμως, όπως και στη Συρία εδώ και λίγες μέρες, λαμβάνει χώρα μια Επανάσταση. Όχι η Επανάσταση της Λιβύης ή της Συρίας αλλά η Επανάσταση του Αραβικού Κόσμου. Αυτά που εκτυλίχθηκαν στην Λιβύη δεν έγιναν στο κενό αλλά σαν μια αναπόφευκτη συνέπεια αυτών που έγιναν στην Τυνησία και την Αίγυπτο και που συνεχίζουν να διαδραματίζονται σε όλο τον Αραβικό κόσμο. Η αλήθεια που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι ότι οι Άραβες έχουν πια ταυτότητα και βούληση και υπόσταση σαν λαός. Δεν είναι πια οι "Αραπάδες" που υπεροπτικά πατρονάραμε σφίγγοντας το χέρι του κάθε φασιστόμουτρου αλλά οι Άραβες που απαιτούν ελευθερία και Δημοκρατία. Και πρέπει όλοι μας να σταθούμε απέναντι τους και έντιμα να πάρουμε θέση.

Μιλώντας στον πρώτο πληθυντικό εννοώ τον εκδημοκρατισμένο και ανεπτυγμένο κόσμο, κυρίως τη Δύση. Τη Δύση στην οποία περήφανα και εμείς ανήκουμε και η οποία μας χρωστά εξ'άλλου και τις αξίες της δεν είναι έτσι; Μην ξεχνούμε ότι τους ηγέτες που αποφάσισαν τις επιδρομές οι λαοί τους τους ψήφισαν, δεν είναι αυτοδιοριζόμενοι "ηγέτες" και όσο αφελής και αν ακούγομαι πιστεύω ότι αντιπροσωπεύουν κάτι περισσότερο από τα συμφέροντα των πολυεθνικών έστω και αν οι ίδιοι δεν το ξέρουν. Δεν πιστεύω ότι το κάνουν για το πετρέλαιο. Το πετρέλαιο το είχαν άριστα υπό έλεγχο με τον Καντάφι στην θέση του. Για το πετρέλαιο δεν του συγχώρεσαν το Λόκερμπι;
Από τη δική μου σκοπιά τα γεγονότα έφεραν την εκδημοκρατικοποιημένη Δύση στη θέση που θα πρέπει να πράξει όσα κυρήττει. Οι πολιτικοί που έγλυφαν τόσα χρόνια τον Καντάφι τώρα έφτασαν σε ένα σημείο που δεν μπορούσαν πια να σταθούν μπροστά στους πολίτες τους και να πουν "ναι αυτός που μέχρι χτες ήταν φιλαράκι μας σήμερα πυροβολεί τους διαδηλωτές και εμείς δεν είμαστε διαθετημένοι να κάνουμε τίποτα παρά να τον καλέσουμε για συνομιλίες. Δεν τήρησε την εκεχειρία που ο ίδιος κύρηξε και γι'αυτό εμείς θα του κόψουμε την Καλημέρα."

Θα έπρεπε ίσως να επέμβουν και στο Νταρφούρ, την Κύπρο, τη Ρουάντα, την Βενεζουέλα, την Κίνα. Πολύ πιθανόν να τα κάνουν σκατά και στη Λιβύη. Πιστεύω όμως πως είναι καιρός να αφήσουμε τους σχετικισμούς και να λάβουμε σαφή θέση για αυτά που συμβαίνουν.

Εγώ θα λάβω θέση και ας βγώ χαμένος. Ας με πείτε νεοσυντηριτικό, Νατοϊκό ή ξέρωγω τι.

"ΚΡΕΜΑΛΑ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΕΣ. ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΟΥΣ ΑΡΑΒΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ!"

Κόλαση.

2011-03-07T19:00:00.001+02:00

"l'enfer, c'est les autres"
"κόλαση, είναι οι άλλοι [άνθρωποι]"
JP Sartre.

Κόλαση, είναι να μη βρίσκεις συμπόνοια στη ψυχή σου.
Να βλέπεις πλάσματα φτιαγμένα κατ'εικόνα και μην αναγνωρίζεις τον εαυτό σου.
Να είναι ο καφές σου πιο σημαντικός από τη ζωή του άλλου και να διαθέτεις και φιλοσοφημένα επιχειρήματα γι'αυτό.
Γιατί οσο Κόλαση είναι οι Άλλοι άλλο τόσο Κόλαση είναι το Εγώ.

Το Εμείς είτε περιλαμβάνει Όλους είτε γίνεται και αυτό σύνταξη Κολάσεων.
Εδώ έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων.

Όχι στον Άδη, μετά θάνατον, αλλά εδώ μπροστά σε αυτό τον υπολογιστή.
Καλωσορίσαμε κύριοι στην Κόλαση. Εκεί που χειρότερος από τον Άλλο είναι ο Ξένος.

Πρότυπη Κυπριακή Δημοκρατία

2011-02-19T19:58:00.000+02:00

Καθώς η Αίγυπτος ψάχνει την δημοκρατία της αναρωτιέμαι ποιά θα είναι τα πρότυπα τους. Που θα ψάξουν οι Αιγύπτιοι για έμπνευση, παραδείγματα προς μίμηση και προς αποφυγή; Η διαδικασία άρχισε και φαίνεται να βρίσκεται σε καλό δρόμο. Οι νεαροί ηγέτες της επανάστασης συναντήθηκαν με τους στρατηγούς και για πρώτη φορά οι στρατηγοί τους είπαν "Μιλήστε μας, σας ακούμε". Και πράγματι τους άκουσαν και το τι ειπώθηκε ήταν δημόσιο κτήμα από την στιγμή που οι συμμετέχοντες βγήκαν από την αίθουσα.
Ταυτόχρονα, ο φόβος και ο τρόμος της παρανοϊκής πια Δύσης, η Μουσουλμανική Αδελφότητα δηλώνει ότι η Επανάσταση ανήκει σε όλους και πως δεν προσβλέπει στην προεδρία του κράτους ή πλειοψηφία στη βουλή.

Είναι η Δυτικού τύπου δημοκρατία αυτό ου ψάχνει η Αίγυπτος; Μπορούμε εμείς οι πολίτες της Ευρώπης να τους συστήσουμε το δικό μας σύστημα; Και πιο συγκεκριμένα σαν Κύπριοι μπορούμε να πούμε στους γείτονες μας στο νότο "ελάτε, διδαχτείτε από την δική μας δημοκρατία, είμαστε έτοιμοι και πρόθυμοι να μοιραστούμε την γνώση και την εμπειρία μας μαζί σας";

Δυστυχώς η τελευταία πρόταση μου φαίνεται γελοία. Πάντα ήμουν της απόψης ότι η δημοκρατία που έχουμε είναι η καλίτερη υπό τις περιστάσεις, η μοναδική αποδεδειγμένα λειτουργική αν θέλετε αλλά τα γεγονότα στην Αίγυπτο με κάνουν να αμφιβάλλω. Μόνο και μόνο η δυναμική και οι δυνατότες που ανοίγονται μπροστά στη νεολαία της Αιγύπτου κάνουν τις παλιές πια Ευρωπαϊκές δημοκρατίες να φαίνονται ανεπαρκείς. Μπορούν οι Αιγύπτιοι να αποφασίσουν για μια οριζόντια ψηφοφορία, για μια πραγματική αξιοκρατία και μια δικαιοσύνη που λειτουργεί για το καλό της κοινωνίας και όχι την αρτηριοσκληρωμένη δικαιωσύνη που λαμβάνουμε εδώ. Μπορεί, μπορεί, μπορεί...

Σκέφτομαο τον κομματάρχη που απαιτεί την παραίτηση δημάρχου επειδή έφυγε από το δικό του κομματικό μαντρί και πήγε σε άλλο και φαντάζομαι τον νέο Αιγύπτιο να με ρωτά: "Πως δουλεύει η δική σας δημοκρατία; Πως εξαλείψατε την διαφθορά; Πως τιμωρήσατε τους αχόρταγους εισαγγελείς και τους αισχρούς κομματάρχες; Πως μοιραστήκατε τον πλούτο της χώρας σας; Πως εξασφαλίσατε την ίση μεταχείρηση και τις ίσες ευκαιρίες των πολιτών σας ανεξαρτήτως θρησκείας και γλώσσας; Τι είναι αυτό που κάνει την αστυνομία να σας σέβεται και εσάς να σέβεστε τους νόμους; Πως κρατάτε τις πόλεις σας τόσο καθαρές και όμορφες; Πως κερδίζετε αυτά που σας αξίζουν χωρίς να χυθεί ούτε σταγόνα αίμα;"

Ο κυνικός Παύλος μου λέει πως όλα αυτά είναι σαχλαμάρες. Πως το καλύτερο που μπορούν να ελπίζουν οι Αιγύπτιοι είναι σε μια (πουλημένη) ελευθερία του λόγου και κάποιους δικτατορίσκους δικής τους πια επιλογής.

Από την άλλη όμως ο βλέπω τους Αιγυπτίους να μας έχουν ήδη προσπεράσει.

Πολιτικές επιταγές.

2011-02-06T22:44:00.001+02:00

Το καύσιμο της κοινωνίας μας είναι κατά τη γνώμη μου το τσιέκκι της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι μισθοί, τα επιδόματα, οι προσφρές του δημοσίου και πέρα και πάνω απ'όλα τα τσιέκκια της σύνταξης.
Για πενήντα χρόνια τώρα τα μαγικά αυτά χαρτάκια οι τράπεζες τα εξαργυρώνουν σαν μετρητά. Όσο και αν τα χαρτάκια πολλαπλασιάζονταν τα τελευταία 50 χρόνια δεν σταμάτησαν ποτέ να είναι τόσο φερέγγυα όσο και τα μετρητά. Ήταν και είναι κινητήριος δύναμη του λιανικού εμπορίου αφού ότι και να συμβεί χιλιάδες τέτοια χαρτάκια διανέμονται στο παζάρι κάθε μήνα.
Ήταν και είναι όμως και η κινητήρια δύναμη της πολιτικής ζωής στη χώρα μας. Το όνειρο του κάθε ψηφοφόρου, το συνάλλαγμα του κάθε κυβερνώντος σωτήρα, το Ποτοσί του κάθε φιλόδοξου πολιτικού ή δημόσιου υπαλλήλου. Η διαφθορά στην Κύπρο δεν διεκπαιραιώνεται με μετρητά ή μετοχές ή οτιδήποτε άλλο αλλά με επιταγές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Βολικό είναι άλλωστε.

Αρχίζει να γίνεται ξεκάθαρο πια ότι στον όχι και τόσο μακρινό ορίζοντα οι επιταγές της ΚΔ δεν θα αξίζουν πια το ποσό που θα αναγράφεται.
Αυτή θα είναι η μέρα που θα συνειδητοποιήσουμε ότι η διχοτόμηση δεν είναι λύση.

Ο Θεός Γεωμέτρης.

2010-12-25T17:02:00.002+02:00

Η εικόνα είναι από χειρόγραφη Γαλλική Βίβλο, μέσα του 13ου αιώνα.
Η μορφή του Ιησού (για όσους πιστεύουν η μορφή του ενσαρκωμένου Θεού) χτίζει το σύμπαν.
Ο κόσμος παρουσιάζεται σφαιρικός και σχηματικά μου θυμίζει πολύ μοντέρνες απεικονίσεις του σύμπαντος.
Ο Χτίστης που σήμερα γεννιέται, ο Άνθρωπος μεγαλύτερος από το σύμπαν, ο Άνθρωπος συνώνυμος με τον Χτίστη, η εικόνα του Χριστού να χειρίζεται εργαλεία, η ομορφιά της εικόνας, η τέχνη του δημιουργού της. Με κάποιο τρόπο αυτή η εικόνα με γεμίζει αισιοδοξία.

Καλά Χριστούγεννα σε όλους!

Ο μισθός του Καδή.

2010-10-31T00:11:00.000+03:00

Για κάποιον ανεξήγητο λόγο μου μπήκε στο μυαλό να μάθω τι εισοδήματα είχε ένας καδής επί τουρκοκρατίας.

Καδής (qadi)λοιπόν ήταν ο Οθωμανός δικαστής. Ήταν κατά κανόνα Ουλεμά(Ulema) δηλαδή μελετητής του ισλαμικού νόμου(sharia) και επιδίκαζε βάσει αυτού. Ήταν βέβαια θέση μεγάλου κύρους και πολλές φορές η αρχή μιας λαμπρής καριέρας στην οθωμανική διοίκηση. Οι ουλεμά ήταν σπουδασμένοι στα μεγάλα αστικά κέντρα της αυτοκρατορίας βαθύτατοι, γνώστες του Κορανίου και κυρίως του ισλαμικού νόμου. Ήταν με σημερινή ορολογία απόφοιτοι την νομικής και θεολογικής σχολής μαζί.
Οι καδήδες δεν έπαιρναν μισθό. Το εισόδημά τους προέκυπτε από τις χρεώσεις που έκαναν για τις υπηρεσίες τους για διάφορα νομικά, συμβολαιογραφικά και διοικητικά θέματα. Προσπαθούσαν να βγάλουν όσα περισσότερα μπορούσαν και συχνά κατάφερναν να βγάλουν πολλά. Αυτό τους επέτρεπε να προσλάβουν ναϊμπ (naib), δηλαδή αντικαταστάτες/εντολοδόχους του Καδή. Αυτοί ήταν χαμηλότερα στην ιεραρχία των ουλεμά και έκαναν τη δουλειά του Καδή παίρνοντας μέρος των κερδών. Ένα σύστημα που ήταν τελικά παρόμοιο με αυτό της συλλογής των φόρων.
Πολλοί οι ουλεμά που επιθυμούσαν τη θέση του Καδή. Επί Σελίμ Γ' 5000-6000 ήταν εγγεγραμμένοι στην ιεραρχία των καδήδων ενώ οι θέσεις καδήδων στην αυτοκρατορία δεν μπορεί να ξεπερνούσαν τους 1000! Πολλοί απ'αυτούς ήταν ανίκανοι για τη θέση αφού την είχαν κερδίσει με δωροδοκίες, γνωριμίες, χάρες, ακόμη και κλέβοντας την ταυτότητα νεκρών καδήδων! Κάποιοι δεν ήταν παρά υπηρέτες υψηλόβαθμων αξιωματούχων που έπαιρναν το αξίωμα σαν χάρη από τα αφεντικά τους ενώ πολλοί δεν είχαν την κατάλληλη μόρφωση. Η δουλειά γινόταν από τους ναϊμπ αφού οι καδήδες πολλές φορές ούτε επισκέπτονταν την περιοχή της δικαιοδοσίας τους.
Αυτοί λοιπόν ήταν οι καδήδες και όπως ήταν φυσικό η κατάχρηση της θέσης τους σαν μέσω μεγιστοποίησης των κερδών τους δεν ήταν προς το συμφέρων των απλών ανθρώπων της αυτοκρατορίας. Προς το τέλος της αυτοκρατορίας τα πράγματα είχαν αλλάξει κάπως. Οι κανόνες εισδοχής στο σύστημα και διορισμού έγιναν πολύ αυστηροί και οι ναϊμπ έπαιρναν πλέον μάλλον χαμηλούς μισθούς.
Δυστυχώς δεν κατάφερα να μάθω σε πραγματικά νούμερα τι έπαιρνε ένας καδής σε σχέση ας πούμε με ένα αγρότη, ένα σιδερά και έναν πασά. Θα επανέλθω όταν μάθω.

ΥΓ. Συνειρμοί ή παραλληλισμοί με τα σημερινά κυπριακά διοικητικά πράγματα δεν μπορούν να γίνουν. Σήμερα ζούμε σε μια ανεξάρτητη, ελεύθερη και δημοκρατική Κύπρο. Αν κάποιοι αντιδημοκράτες/πραξικοπηματίες, ανομιμοποίητοι κουστωδοί ή απλά αμόρφωτοι ελληνοκύπριοι που δεν κατέχουν πτυχίο/α νομικής προσπαθήσουν να σας πουν αλλιώς, ΦΤΥΣΤΕ ΤΟΥΣ.

Οι άγραφοι κανόνες της δημόσιας ζωής. Γραμμένοι.

2010-10-27T21:20:00.000+03:00

1) Το δημόσιο συμφέρον υπερέχει του προσωπικού.

2) Οι πράξεις των δημοσίων προσώπων πρέπει να εξυπηρετούν το καλό της κοινωνίας και όχι του ιδίου, της οποιασδήποτε ομάδας ατόμων ή κάποιου μεμονωμένου ατόμου.

3) Τα δημόσια πρόσωπα πρέπει να είναι υπεράνω του νόμου, όχι να κρύβονται πίσω από τον νόμο.

4) Τα δημόσια πρόσωπα οφείλουν στην κοινωνία όχι το απλά νόμιμο αλλά το σωστό.

5) Τα δημόσια πρόσωπα φέρουν ευθύνη για τις πράξεις των υφισταμένων όπως και των προϊσταμένων τους.

6) Όταν ένα δημόσιο πρόσωπο εκτεθεί από τις δικές του πράξεις ή αυτές του προϊσταμένου του παραιτείται από τη θέση του ασχέτως της οποιασδήποτε νομικής διαδικασίας. Καμία υποψία δεν μπορεί να βαρύνει την οποιαδήποτε δημόσια θέση και για κανένα χρονικό περιθώριο.

7) Όταν ένα δημόσιο πρόσωπο αδυνατεί να διορθώσει ή έγκαιρα να καταγγείλει παράνομες ή παράτυπες πράξεις υφισταμένου του και πάλι παραιτείται αμέσως για τον λόγο που αναφέρεται και στο 6).

8) Όταν οι πράξεις ενός δημοσίου προσώπου προκαλέσουν ζημιά στην κοινωνία τότε και πάλι παραιτείται, άσχετα με τις όποιες καλές του προθέσεις.

Δημόσιο πρόσωπο είναι το άτομο που κατέχει θέση ευθύνης, δηλαδή λήψης αποφάσεων στον κρατικό μηχανισμό, τοπική αυτοδιοίκηση ή το νομοθετικό σώμα.

Valer un Potosi.

2010-10-23T15:44:00.000+03:00

Στα 1545 ανακαλύφθηκε το Ποτοσί στο τότε άνω Περού, σημερινή Βολιβία. Ένα βουνό που έκρυβε τόσο πολύ ασήμι μέσα του που θα μπορούσε να ήταν φτιαγμένο από αυτό. Αρκετό ασήμι για να αλλάξει τα οικονομικά δεδομένα της τότε πανίσχυρης Ευρωπαϊκής ηπείρου. 41000 τόνοι ασημιού έδωσε το Cerro Rico (Πλούσιο Βουνό)! Αρκετούς για να πληρώσει η ισπανική μοναρχία τα χρέη της και την καταστήσουν οικονομική και στρατιωτική υπερδύναμη του παλαιού κόσμου. Ο Θερβάντες χρησιμοποίησε για πρώτη φορά την έκφραση "Valer un Potosi" ("Αξίζει ένα Ποτοσί") στον Δον Κιχώτη. Το Ποτοσί ήτανε για μια περίοδο μια από τις πλουσιότερες πόλεις του πλανήτη.
Το βουνό ζητούσε όμως βαρύ αντίτιμο. Χιλιάδες ζωές θυσιάστηκαν. Πρώτα οι αυτόχθονες λαοί της περιοχής που πέθαιναν όχι μόνο από τις απάνθρωπες συνθήκες αλλά και από την δηλητηρίαση από υδράργυρο ο οποίος χρησιμοποιόταν για την επεξεργασία του ορυκτού. Όταν οι αυτόχθονες άρχισαν να λιγοστεύουν οι κονκισταδόροι εισήγαγαν 30000 αφρικανούς σκλάβους για συνεχιστεί η παραγωγή. Τα μουλάρια συχνά πέθαιναν μετά από λίγες εβδομάδες σκληρής εργασίας. Αποδείχτηκε πιό προσοδοφόρο και παραγωγικό να αντικαθιστώνται 4 μουλάρια με 20 σκλάβους.
Το ασήμι τέλειωσε από τις αρχές του 19ου αιώνα και το Ποτοσί αφέθηκε στην παρακμή του (αν μπορούσε κάποιος να αποκαλέσει ακμή αυτό που συνέβαινε του 2 προηγούμενους αιώνες). Μέχρι σήμερα όμως κάποιοι άνθρωποι της περιοχής συνεχίζουν να σκάβουν το βουνό για ότι πλούτο μπορεί να κρύβει ακόμη. Προσφέρουν φυλαχτά στον Δαίμονα του ορυχείου που βλέπετε πιο κάτω για να τους προστατεύει από τους κινδύνους.

Τι αξίζει ένα Ποτοσί; Αυτό που άξιζε για τους αποικιοκράτες ήταν το ασήμι ενώ αυτό που δεν άξιζε παρά μόνο το κόστος μεταφοράς και διατροφής της ήταν η ανθρώπινη ζωή. Σήμερα ευτυχώς η ζωή των μεταλλωρύχων αξίζει και αυτή ένα Ποτοσί. Όχι βέβαια η ζωή τους καθ'εαυτή (αυτή αξίζει ένα Ποτοσί για τις οικογένειές τους μόνο) αλλά η ζωή-των-μεταλλωρύχων-που-παγιδεύτηκαν-και-έγιναν-είδηση. Ένα Ποτοσί τηλεθέασης, άλλο ένα Ποτοσί ψηφοφόρων κλπ.
Έστω όμως με αυτούς τους όρους οι συγκεκριμένοι μεταλλωρύχοι σώθηκαν και κάποιοι άνθρωποι έκαναν τα πάντα για να τους σώσουν και αυτό δεν μπορώ παρά να το βάλω στα θετικά του κόσμου του σήμερα, ειδικά αν το αντιπαραβάλουμε με τις προηγούμενες καταστάσεις.

ΥΓ. Πιο κοντά σε εμάς τώρα, τι αξίζει ένα Ποτοσί; Πρώτα-πρώτα μια θέση στον Δημόσιο Τομέα. Αν αυτή δε είναι θέση που πληρώνεται με εξαψήφιο νούμερο και ούτε ο ίδιος ο Πρόεδρος δεν έχει την εξουσία (ή τα κότσια) να σε απολύσει τότε αυτή αξίζει πέραν του ενός Ποτοσί και περιλαμβάνει ολική αποκατάσταση στόματος επί εμφυτευμάτων και ποιός ξέρει τι άλλο. Για άλλους ένα πέναλτι αξίζει ένα Ποτοσί και για κάποιους άλλους η απουσία αλλοδαπών από την γειτονιά τους.

Για σας τι αξίζει ένα Ποτοσί;

Κάποιοι δουλεύουν.

2010-10-09T20:30:00.000+03:00

Τον προηγούμενο μήνα έφτιαξαν καινούργια άσφαλτο στο δρόμο μου. Δεν καταλαβαίνω γιατί ο Δήμος Στροβόλου επιμένει στην άσφαλτο. Τα μικρά τουβλάκια που βλέπουμε σε πολλά μέρη είναι πολύ πιο καλαίσθητα και απ'οτι ακούω πιο φιλικά στη γη αφού επιτρέπουν στο νερό της βροχής να αναπληρώσει τα υπόγεια αποθέματα αντί να καταλήγει σε αποχετεύσεις.

Το μεγάλο πρόβλημα όμως είναι η λακκούβα ακριβώς μπροστά από την πόρτα μου! Ολόκληρος ο δρόμος τέλειος εκτός από 1 τμ στην εξώπορτα του σπιτιού μου. Τι κάνω τώρα; Πρέπει να πάω στο Δήμο να βρώ τον υπεύθυνο και να εξηγήσω τι έγινε και τι θέλω, κάτι που δεν είχα το κουράγιο να κάνω.

Μέχρι σήμερα. Στις 10:55πμ συνέβη το αδιανόητο. Κτυπά η πόρτα. Ένας τύπος μου λέει ότι πρέπει να μετακινήσω το αυτοκίνητο μου... Γιατι;

"ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΥ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ. ΗΡΤΑΜΕΝ ΝΑ ΣΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ" !
"Ποιός σας είπε ότι πρέπει να σαστεί;"
"Επέρασεν επιθεωρητής τζιαι έγραψεν μας ότι πρέπει να σαστεί δαμαί."

Έτσι, για να μην είναι τα μπλόγκ μόνο γκρίνια και παράπονα.

Αποκλειστικές δηλώσεις ΚΔ.

2010-10-01T23:37:00.003+03:00

Σήμερα εγίνηκα πενήντα χρονών. Συγχαρητήρια δεν δέχουμαι. Τα χάππυ περτεϊ σας να τα μπήξετε του κώλου σας, τζιαι οι αππ'έσσω τζιαι οι αππ'έξω.
Επειδή ήπια τζιαι δκυο-τρείς ζιβάνες παραπάνω τωρά εννα πα'να ππέσω. Αν έρτει κανένας πελάτης που πρέπει να εξυπηρετηθεί, πείτε του αν εν δυνατόν να μεν με ξυπνήσει.

Ψάρεμα

2010-09-19T20:53:00.000+03:00

Ομπρός του η θάλασσα, πίσω του η πόλη. Πίσω του κουγκρίν τζιαι πλάσματα που εξυπνήσαν τζιαι 'πασπατεύκουν να έβρουν την οδοντόπασταν. Ομπρός του αννοιχτωσιά, σιουρκά, ηρεμία. Ευτυχώς το λιμάνιν εν εφαίνετουν που δαμαί. Γι'αυτόν εθκιάλεξεν να ψαρεύκει δαμαί, όι γιατί έσιει ψάριν. Ψάριν έσιει εφτάμισι χρόνια να φκάλει. Είπαν ότι έλειψεν τέλεια. Πάλαι όμως η θάλασσα τραβά τον. Εν όμορφη τζι'ας ένι μια ξιμαρισμένη έρημος πουκάτω. Που αλλού να πάει; Στον Άη Δεμέτη πον'ούλλον αποθήκες τζιαι καρνάγια οξά στο Καϊμακλί να θωρεί τα πλοία που ξιφορτώννουν; Δαμαί εν ο καλλίττερος τόπος να θωρείς την θάλασσαν όφτζιαιρην ώσπου φτάννει το μμάτι σου. Ευτυχώς οι Γερκώτες εστήσαν πόιν να μεν ηστηθεί πλατφόρμα ομπρός τους.

Έντζιαι'πίστεψεν πους κάτι ετσίμπησεν αλλά πάντα φακκά νάκκον παραπάνω η καρκιά του αμαν κορατζίσει κάπου το αντζίστριν.
Ήταν έναν κομμάτιν σίερον τρίγωνον, αγιωμένον. Ίσια-ίσια που εθκιαβάζουνταν τρεις λέξεις πάνω του.

Draco Omnius

2010-09-02T21:10:00.000+03:00

Δεν είναι μόνο η δική μας κοινωνία που σιωπά και θάβει της μνήμες της βαθύτερα από τα θύματά της. Το ξέρουμε καλά πως και στην Γιουγκοσλαβία, την Ισπανία, την Αργεντινή και την Χιλή, την Καμπότζη και σε τόσες χιλιάδες κοινωνίες όσες η ανθρωπότητα γέννησε τα μέλη τους αποφάσισαν κάποτε συνειδητά και κάποτε ασυνείδητα να σιωπήσουν. Με ένα μικρό ψαλιδάκι και πολλή προσοχή έκοψαν και αφαίρεσαν το Τέρας από τις οικογενειακές φωτογραφίες και επαναλαμβάνουν τις ίδιες απαράλλαχτες κινήσεις όταν το Τέρας ξαναπάρει τη θέση του εκεί πίσω από τη Μαμά, δίπλα από τον Ξάδελφο. (Ψιθυριστά:Κάποτε εν'η δική μας η φάτσα.)

Υπάρχουν τελικά και ο Δράκος και ο Όφις. Υπάρχει το Κακό και όλοι ξέρουμε πολύ καλά ότι φωλιάζει μέσα μας και ας μην το παραδεχόμαστε ούτε στον εαυτό μας. Κι'ας είμαστε ορθολογιστές και πολιτισμένοι και μπογιατίζουμε τον Δράκο με ιδεολογίες και χάπια και διάφορα άλλα που βοηθούν στις αϋπνίες.

Το πιό τρομακτικό απ'όλα είναι που σίγουρα ο Θκιάολος ο Μαύρος τούτος έχει συμβάλει τα μέγιστα στην διαιώνιση του Είδους εξομαλύνοντας τις διαπροσωπικές σχέσεις σε μεγάλες ή και μικρές ομάδες Χόμο Σάπιενς.

Καζαντί.

2010-07-17T19:21:00.005+03:00

Θκυό ευρώ το τράβημαν φιλούιν.

Ξιμαρισμένοι.

2010-07-04T13:10:00.001+03:00

Ναι Ασέρα, μπορεί να μεν σωθεί ο τόπος αλλά ενναν μια καλή αρχή! Όι γιατί ο Άντρος εν σιειρόττερος που τους άλλους αλλά γιατί εν άτυχος. Γιατί εν τζιαμαί ο Άντρος ή ο οποιοσδήποτε βουλευτής; Αφού η προτεραιότητα του εν ο εαυτούλλης του τότε δεν αξίζει να κάθεται πας το έδρανο ούτε δευτερόλεπτον. Τζιαι άμαν οι υπόλοιποι δεν αννοίουν το στόμαν τους να πουν το ηθικόν τζιαι το αυτονόητον εν αξίζουν ούτε μπακκίραν παραπάνω που τον Άντρον. Αλλά μιτσόττερος τζιαι πιο ασπόνδυλος που ούλλους εν ο Γενικός Εισαγγελέας. Η δουλειά του ενι να μας προστατεύκει που τούτα ούλλα τζιαι γι'αυτόν εν ανεξάρτητος τζιαι κανένας δεν μπορεί να του τα κνίσει.

Τούτοι ήμαστεν. Αθρωπούθκια του τσιπιτος, ραγιάδες που γεννησιμιού μας, υπόδουλοι τζιαι μίζεροι γιατί εννα συνεχίσουμεν να γλείφουμεν τον κώλον του Άντρου τζιαι του Νίκου τζιαι του Μάριου για έναν κωλοτσιέκκιν που την ΚΔ. Σιεσμένοι που γεννησιμιού μας, μέμπα τζιαι δημιουργήσουμεν κάτι που μόνοι μας, μέμπα τζιαι αναλάβουμεν καμμιάν ευθύνην.

Κάποτε όμως πρέπει οι πρώτοι της κοινωνίας να αναλάβουν τες ευθύνες τους. Να οδηγήσουν το κόσμον μπροστά. Κάποτε πρέπει να κατεβάσουμεν τζιαι εμείς τα αρτσίθκια να φωνάξουμεν, να τους πούμεν ΟΪ, ΚΑΝΕΙ ΠΚΙΟΝ! Κάποτε πρέπει να εξελιχτούμεν τζιαι που φάρα να γινούμεν κοινωνία.

Η αντίδραση του Άντρου ήταν εμετική τζιαι το δικό σου σχόλιον απλά τον κάμνει να ποφυσά με ανακούφιση μαζί με τους υπόλοιπους 55 ξιμαρσμένους.

Άδικη

2010-07-03T22:20:00.000+03:00

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι η Κύπριοι είναι παθιασμένοι με τη δικαιοσύνη. Όλοι μας δείχνουμε να αντιλαμβανόμαστε και να υποστηρίζουμε, μάλιστα σθεναρά, τα δίκαιά μας είτε αυτά είναι συλλογικά είτε ατομικά. Ακούγοντας τους πολιτικούς μας να μιλούν πολλές φορές το ραδιόφωνο και η τηλεόραση ηχούν σαν αίθουσες δικαστηρίου. Η σχεδόν απόλυτη νομικοποίηση του απόλυτα πολιτικού μας προβλήματος αντικατοπτρίζει την κυπριακή μανία με τον Νόμο.

Κι'ομως η κυπριακή δικαιοσύνη δεν είναι παρά ένα σαθρό, χρεοκοπημένο σύστημα, τόσο πρακτικά όσο και ηθικά.

Οι νομοθέτες, οι πλείστοι από αυτούς επαγγελματίες δικηγόροι, απέτυχαν να εκσυγχρονίσουν το νομικό σύστημα και ακόμη χειρότερα απέτυχαν να λειτουργήσουν υπεράνω του νόμου. Ναι, οι βουλευτές εύλογα απολαμβάνουν ασυλία από τον νόμο πρέπει όμως να βρίσκονται και ηθικά υπεράνω του νόμου. Σύμφωνα με τον άγραφο κανόνα της πολιτικής ηθικής ο ΓΓ του ΑΚΕΛ εγκαταλείπει την βουλευτική του έδρα και μαζί με αυτή την βουλευτική ασυλία αφού φαίνεται ξεκάθαρα μπλεγμένος σε σοβαρότατα ποινικά αδικήματα. Εξ'άλλου οι πολιτικοί του αντίπαλοι μέσα ή έξω από το κόμμα του θα απαιτούσαν ανοιχτά την παραίτηση του. Δυστυχώς ο Άντρος δεν έδειξε την αναμενόμενη ακεραιότητα χαρακτήρα και συμπεριφέρθηκε σαν ένας κοινός κατεργάρης που κρύβεται πίσω από την βουλευτική ασυλία. Ακόμη χειρότερα κανένας από το κόμμα του ή τους πολιτικούς του αντιπάλους δεν το απαίτησε καθώς αυτό θα σήμαινε ένα τέλος εποχής για τους τόσο μικρούς* νομοθέτες της Δημοκρατίας μας.

Αυτό όμως που θα έκανε την παραίτηση μονόδρομο για τον Άντρο δεν θα ήταν ούτε η προσωπική του φήμη, ούτε το καλό του Κόμματος, ούτε η πίεση από τους αντιπάλους, αλλά η ίδια η Κυπριακή Δικαιοσύνη. Ο Γενικός Εισαγγελέας θα αρχίσει αυτεπάγγελτη έρευνα. Πολύ εύκολα θα βρει τις ταυτότητες των εμπλεκομένων οι οποίοι θα οδηγηθούν στο δικαστήριο...

Ποιά δικαιοσύνη; Αυτή που αθωώνει αστυνομικά όργανα που ξυλοκοπούν δεμένους πολίτες; Αυτή που αφήνει κατασκόπους ελεύθερους; Αυτή που αποδίδει τα δίκαια με τόση καθυστέρηση που τα καθιστά ανούσια; Αυτή που επιτρέπει στο "Θείο Νίκο" να χτίζει όπου θέλει; Αυτή που θωπεύει τους νομοθέτες πατρόνους της όταν αυτοί παρανομούν;

ΥΓ Αν κάποιος γνωρίζει ας μας πει με ποιές προϋποθέσεις και διαδικασίες μπορεί να αρθεί η βουλευτική ασυλία.

* Θυμάστε τα μικρά ανθρωπάκια που βρίσκαμε στα γαριδάκια (chipitos) παλιά;

Περίμενε, καρτέρα.

2010-05-30T20:05:00.000+03:00

-Περίμενε θκειέ, καρτέρα ένα λεπτόν.

Η νοσοκόμα εν πασιά σαν την μακαρίτισσαν την μάναν μου , μα τωρά σάζει τον γέρον δίπλα που έβεξεν γαίμαν. Καρτερώ, ήντα να κάμω;. Τζι'η μάνα μου έτσι μας ελάλεν: "Καρτεράτε γιε μου, μεν τα θέλετε ούλα την ίδιαν ώραν. " Ξέρω καλά να καρτερώ, που μιτσής. Εκαρτέρουν τον τζιύρην μου να'ρτει έσσω, την πόσταν τζιαι την εφημερίδαν να'ρτει στον καφενέν. Έμαθα τζιαι καρτέρουν τον σιειμώναν τζιαι το θέρος τζιαι τα χτηνά ν'αναγιωθούν. Σαν τζιειν'την νύχταν που έφκαλλα σκοπιάν στο σπίτιν του Γιωρκή τζιαι εκαρτέρουν τον νήλιον να φκεί. Ήμουν νέος τον τζιαιρόν της ΕΟΚΑ, εκαρτέρουν καλλίττερα που ούλλους, σαν τη Γην της Κύπρου που εκαρτέραν την μάνα της. Πόσα χρόνια έσιει ν'ακούσω τζιείντην ησυχίαν του χωρκού μου; Το τσιάρον που έκρουζεν μες'τη φούχταν μου τζιαι την αναπνοήν του γάρου θκυό παθκιές πάρακατω. Την προηγούμενην εφάνην μου πους άκουσα παθκιές μα εν ήβρα κανένα. "Μάστρε καλλίττερα να φύουμεν" μα ο μάστρος ούτε ν'ακούσει, τόσο σίουρος ήταν. "Περίμενε Κώτσιο μου, καρτέρα. Εννα φύουμεν πον νά'ρτει η ώρα." Εκαρτέρουν τζιαι τον Μπράιαν που έρκετουν θκυό φορές την ημέραν με τους άλλους τζιαι εδιούσαν ξύλον άκοπον. Έμαθα τζιαι εκαρτέρουν τζιαι το ξύλον να λείψει. Θκυό φορές την ημέραν. Εκαρτέρουν πολλά. Εκαρτερούσαμεν τζιαι τους Τούρκους να φύουν, τουλάχιστον να σταματήσουν πρίν έρτουν στο χωρκόν, άδικα. Τελικά εκαρτερούσαμεν πότε να δώκουν πίσω τον αρφόν μου. Τζιείν'την ημέραν που εκαρτερούσαμεν τα λεωφορεία με τους αιχμαλώτους ήταν η καλλίτερη. Ήντα χαρά που είδαμεν τον Πανάη μας να κατεβαίνει! Να'ταν πάντα έτσι, να καρτερώ τζιαι νά'ρκουνται καλλίττερα!"Καρτερούμεν μέραν-νύχταν..." Εκαρτέρουν που πριν να γεννηθείς ρε Νταλάρα! Εκαρτέρουν τζιαι μες το νοσοκομείον το παλιόν κάμποσον τζιαιρόν. Έφαν 6 χρόνια ο καρκίνος να φάει την Αννού. Κάμνω τζιαι τίποτε άλλον που το καρτέρημαν; Καρτερώ τζιαι τον γιό μου το να'ρτει να με δει. Πέρκει αρκήσει αλλο νάκκον, μεν με δει έτσι μες τα σκατά μου.

-Άτε κόρη μου να χαρείς!

-Θκειέ είπαμεν, ΚΑΡΤΕΡΑ ΕΝΑΝ ΛΕΠΤΟΝ!

Draco Cyprius

2010-04-28T19:59:00.003+03:00

Ο Δράκος ο Κυπριακός εν μαύρος, ολόμαυρος σαν τα παλιά τηλέφωνα. Τόσον μαύρος που τα χαραχτηριστικά του εν ιξεχωρίζουν άμαν τον δεις. Όι πους εννα τον δεις ποττέ σου. Μόνον τες νύχτες τες μαύρες φκαίννει που τον σπήλιον του τζιαι πάντα νώθεις τον, εν τον θωρείς. Νώθεις εναν φόον δυνάμενον που κάμνει το πετσί σου να μάσιεται να ποτυλιχτεί που πάνω σου να φύει τζιαι το βλαντζιί σου σφίγγει τζιαι γίνεται σαν το ππιριλλί. Κόφκεσαι του βούρου μες τη νύχταν μα νώθεις τον ακόμα που σε κρατά τζιαι σαν μιαν μύξαν κατάμαυρη να γεμώννει το κορμίν σου τζιαι τα δεντρά (ως τζι'οι ελιές!) γίνουνται οχτροί μαύροι τζιαι τζιείνα.

Μιλά σου. Λαλεί σου ήντα΄μπου θέλει που λλόουσου την ώραν που η μαυρίλλα φτάννει πίσω που τα μμάθκια σου, πίσω που το δόξα πατρί. Τζιείνην την ώραν η νύχτα γίνεται μόνον μυρωθκιά: το χώμαν, τα χτηνά, τα πλάσματα, ο αέρας, εσού. Με θωρείς, με νώθεις, με ακούεις. Μόνον μυρωθκιά τζιαι τα θέλω του μες την κκελλέν σου. Εν τα ακούεις μα χοχλάζουν μες την κκελλέν σου.

Που το πρωίν εν χασιμιός τζι'οι ελιές παίζουν τες αγίες πάλαι. Μα που την πίσω μερκάν του λαιμού σου τζιαι ως κάτω πον'το καβλονούριν σου, που την πουμέσα μερκάν του σπόντυλου εν τζιείνη' μαύρη μύξα τζιαι καρτερά να νυχτώσει.

Δίκαιη Σύνταξη Δίκαιη Κοινωνία

2010-02-21T20:01:00.000+02:00

Εδώ και πολύ καιρό σκέφτομαι ότι ο τρόπος συνταξιοδότησης στην Κύπρο είναι παράλογος. Στην Κύπρο πληρώνεσαι ανάλογα με τις εισφορές που έκανες όσο δούλευες. Όσο περισσότερο εισόδημα δηλώνεις τόσα περισσότερα χρήματα συνεισφέρεις και τόσα περισσότερα θα παίρνεις σαν σύνταξη. Λογικό;

Όμως: Όσο περισσότερα αμοίβεσαι στην καριέρα σου τόσο λιγότερες ανάγκες έχεις στα γηρατειά δεν είναι; Από την άλλη κάποιος που για μιά ζωή είχε δυσκολίες και αμοιβόταν πενιχρά θα πρέπει να συνεχίσει να ζει με καμμιά 400 ευρώ το μήνα. Τώρα μιλάμε για κοινωνική δικαιοσύνη ή για συνέχιση/κλείδωμα lifestyle ;

Με τα υπάρχοντα δεδομένα το ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων θα έχει σοβαρό πρόβλημα στο όχι και τόσο απώτερο μέλλον. Οι λύσεις που προσφέρονται περιλαμβάνουν συνήθως αύξηση των εισφορών και του ορίου αφυπηρέτησης. Πολλές φορές μιλούμε και για αυξήσεις στο κατώτατο όριο σύνταξης χωρίς όμως και τις κατάλληλες ιδέες για το που θα βρεθούν τα επιπλέον λεφτά.
Αυτό που κανείς δεν έχει πει δημόσια είναι αν θα πρέπει κάπου να μπει ένα ανώτατο όριο σύνταξης αντί κατώτατο.

Ας δούμε λίγο το Αυστραλιανό σύστημα συνταξιοδότησης. Στην Αυστραλία όλοι οι συνταξιούχοι παίρνουν πάνω-κάτω το ίδιο ποσό (γύρω στα 670 δολάρια) ανά δεκαπενθήμερο. Το όριο συνταξιοδότησης είναι σήμερα στα 65.5 χρόνια και θα αυξάνεται 6 μήνες κάθε δύο χρόνια μέχρι να φτάσει τα 67 το 2023. Υπάρχουν βέβαια και εξαιρέσεις. Αυτοί που έχουν ακόμα εισοδήματα παίρνουν λιγότερα ή καθόλου αναλόγως των εισοδημάτων. Επίσης αυτοί που έχουν περιουσία πέραν κάποιου ποσού και πάλι παίρνουν μικρότερη ή καθόλου σύνταξη γήρατος.
Αντιγράφω από την επίσημη ιστοσελίδα:
"If you have assets but little or no income you are expected to rearrange your affairs to provide for yourself. "

Έτσι απλά. Η Δίκαιη Κοινωνία σε μία πρόταση.

Μεσοπόλεμος

2010-02-13T20:07:00.002+02:00

Κάποιος Ολλανδός μου είπε κάποτε ότι για τους Ρωμαίους η ειρήνη δεν ήταν παρά οι περίοδοι μεταξύ πολέμων. Ο πόλεμος ήταν γι'αυτούς ή φυσική κατάσταση των πραγμάτων και η ειρήνη δεν ήταν παρά η προσδοκία του επόμενου πολέμου.
Ποιά η αξία της ειρήνης εξ'άλλου χωρίς τον πόλεμο και πως να νιώσεις την ευτυχία της κάθε ειρηνικής στιγμής χωρίς την εμπειρία του πολέμου; Όπως η ειρήνη έτσι κι'ο πολιτισμός έχει την άμεση σχέση με τον πόλεμο. Ένας άλλος Ολλανδός, ο Matthijs van Boxsel γράφοντας την Εγκυκλοπαίδεια της Βλακείας επιχειρηματολόγησε πως πολιτισμός δεν είναι παρά οι προσπάθειες της ανθρωπότητας να κατανοήσει την ίδιά της τη βλακεία. Κι'αφού ο πόλεμος είναι η υπέρτατη βλακεία γίνεται όρος για την ύπαρξη και της ειρήνης και του πολιτισμού.
Ίσως να πρέπει επιτέλους να εγκαταλείψουμε το κυνήγι, την λατρεία αν θέλετε, της παντοτινής ειρήνης. Η αλήθεια είναι ότι ο πλανήτης δεν σταμάτησε ποτέ να πολεμά κι'ούτε θα σταματήσει. Αυτοί είμαστε κύριοι και κυρίες. Ένα είδος που πολεμά με απίστευτο μένος και στην ειρήνη παράγει μεγαλειώδη τέχνη με θέμα τον πόλεμο.
Σαν τις τεκτονικές πλάκες που αργά σέρνονται κάτω απ'το νησί είναι τα πράγματα. Η ουσία, αυτό που φαίνεται στο χάρτη είναι το αποτέλεσμα της τριβής, αυτό που μένει μετά τους σεισμούς.

Και όμως κινείται.

2010-01-21T20:10:00.002+02:00

"Και όμως κινείται..." ψιθύρισε ο Γαλιλαίος μόλις αναίρεσε την ηλιοκεντρική του θεωρία μπροστά στον πάπα.
Όμως δεν το είπε φωναχτά, αντρίκια. Έσκυψε το κεφάλι και το είπε στα μουστάκια του. Έσωσε τη ζωή του, πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του σε κατ'οίκον περιορισμό και δικαιώθηκε μερικές εκατοντάδες χρόνια αργότερα.
Ο Γαλιλαίος έκανε όπως θα έκανε και ο καθένας από εμάς (ελπίζω). Έτσι κι'αλλιώς η γη θα συνέχιζε την ασταμάτητη τροχιά της γύρω από τον ήλιο.
Είναι το παράδειγμα του Γαλιλαίου το σωστό; Τόσοι πολλοί έχουν χάσει τη ζωή τους για την Αλήθεια τους, ακόμη περισσότεροι εξορίστηκαν, ξυλοφορτώθηκαν, χλευάστηκαν. Μπορεί ακόμη και η "ελευθερία του λόγου" να μην υπήρχε σήμερα χωρίς αυτούς.
Η Αλήθεια του Γαλιλαίου δεν τον χρειαζόταν.
Κάποιες Αλήθειες από την άλλη δεν έχουν νόημα αν δεν φωναχτούν κι'αν δεν γραφτούν με μπογιά στους τοίχους.
Κάποιες Αλήθειες δεν έχουν νόημα στα αυτιά ηλιθίων.
Κάποιες Αλήθειες δεν έχουν ουσία αν δεν είσαι παιδί.
Και κάποιες Αλήθειες απλά δεν αξίζουν όσο μια τρίχα απ'τα μαλλιά σου.

Γαιοκτήμονος Απολογία

2010-01-05T19:50:00.006+02:00

Είμαι γεωκτήμονας. Έχω γη αξίας πέραν του εκατομμυρίου. Σύμφωνα με τα όσα ακούγοναται θα υποστώ κάποια φορολογία στα πλαίσια της Δίκαιης Κοινωνίας που προωθεί η κυβέρνηση.Εκ πρώτης όψεως φαίνεται πράγματι σαν μια κίνηση που δίκαια θα φορολογήσει τους έχοντες σε καιρούς οικονομικής κρίσης. ΜπουρμπουλήθρεςΧωρίς να έχω στο βιογραφικό μου ούτε μια ώρα μαθήματος οικονομικών επιστημών θα επιχειρήσω να αναλύσω αυτά που λέγονται.

Πρώτα-πρώτα είναι ανεύθυνο και επικίνδυνο να μιλά ο υπουργός για μια φορολογία η οποία ακόμα δεν έχει καλά-καλά ξεκαθαρίσει στο ίδιό του το γραφείο. Οι λεπτομέρειες του εγχειρήματος αποκαλύπτονται σταδιακά και επιμέρους. Ακόμη δεν κατατέθηκε στη βουλή και βεβαίως δεν ψηφίστηκε σαν νόμος. Μοναδικό μέχρι τώρα αποτέλεσμα είναι το πάγωμα της αγοράς ακινήτων από επενδυτές. Λιγότερο κεφάλαιο διακινείται στην αγορά, λιγότερα εισπράττει το κράτος και η ευθύνη βαρύνει τον κ. Σταυράκη.

Κάτι που πραγματικά αδυνατώ να κατανοήσω είναι το πως μπορεί να φορολογηθεί κάτι που δεν είναι κεφάλαιο ούτε αποδίδει κέρδη ή τόκους. Δεν είναι δεδομένο ότι όποιος έχει τίτλο ιδιοκτησίας στα χέρια του έχει και ρευστό. Θα μου άρεσε και εμένα πάρα πολύ αν βάζοντας την κάρτα μου στην ΑΤΜ έπαιρνα το μήνυμα ότι έχω διαθέσιμη την αξία της γης μου!

Το δεύτερο αδιανόητο είναι η υπόθεση ότι αυτό το μέτρο θα ρίξει τις τιμές των ακινήτων. Σε ποιόν πλανήτη η τιμή οποιουδήποτε αντικειμένου πέφτει όταν το κόστος παραγωγής ή διατήρησης αυξηθεί; Ακόμη και αν με αναγκάσει να πουλήσω σε εξευτελιστική τιμή για να μπορέσω να πληρώσω την φορολογία ποιός θα είναι ο αγοραστής; Μάλλον οι καρχαρίες της οικονομίας που θα καταλήξουν να κατέχουν ΚΑΙ την πλειοψηφία της ακίνητης περιουσίας κατά την συνταγή του ΧΑΚ. Έτσι χτίζει την Δίκαιη Κοινωνία ο κ. Σταυράκης;

ΑΝ καταφέρω να πουλήσω την περιουσία μου θα πληρώσω 20% κεφαλαιουχικό φόρο. Υπερβολικό αλλά δίκαιο τουλάχιστον, αφού φορολογείται η κερδοφορία.

Την ίδια στιγμή οι δύο πυλώνες της παραοικονμίας είναι στο απυρόβλητο. Όχι δεν μιλώ για τους γιατρούς και τους δικηγόρους αλλά για την πορνεία και την κυβεία.
Βαρώνοι της νύκτας κερδίζουν τεράστια ποσά πουλώντας και αγοράζοντας κοπέλες σαν ζώα χωρίς κανένα έλεγχο και καμία φορολογία. Παρόμοιοι τύποι στήνουν υπόγεια καζίνο και πάλι με αφορολόγητα κέρδη. Εκατοντάδες εκατομμύρια ξοδεύονται στα καζίνο των κατεχομένων και πάλι προς τη ζημιά του κράτους. Η κυβέρνηση της Δίκαιης Κοινωνίας ούτε καν συζητά την νομιμοποίηση της πορνείας ή την δημιουργία καζίνο.

Αν ο υπουργός θέλει να βοηθήσει την κατάσταση ας βρεί αγοραστές για τα οικόπεδα που πουλώ και θα του πληρώσω και το 3% που χρεώνουν οι κτηματομεσίτες. Αλλιώς ας κοπιάσει με μια μπουλντόζα να φορτώσει το χώμα που αναλογεί στην φορολογία!

Ο Ιησούς, ο Χρυσόστομος και τα λεφτά μου.

2010-01-02T21:45:00.000+02:00

Μτθ στ' 21

οπου γάρ εστιν ο θησαυρός σου, εκει εσται και η καρδία σου.

Μτθ κα 12-13

Και εισηλθεν Ιησους εις το ιερόν, και εξέβαλεν πάντας τους πωλουντας και αγοράζοντας εν τω ιερω, και τας τραπέζας των κολλυβιστων κατέστρεψεν και τας καθέδρας των πωλούντων τας περιστεράς,

και λέγει αυτοις, Γέγραπται, Ο οικός μου οικος προσευχης κληθήσεται, υμεις δε αυτον ποιειτε σπήλαιον ληστων.

Μτθ κβ 17-21

ειπε ουν ημιν τί σοι δοκει. εξεστιν δουναι κηνσον Καίσαρι η ου;

γνους δε ο Ιησους την πονηρίαν αυτων ειπεν, Τί με πειράζετε, υποκριταί;
επιδείξατέ μοι το νόμισμα του κήνσου. οι δε προσήνεγκαν αυτω δηνάριον.
και λέγει αυτοις, Τίνος η εικων αυτη και η επιγραφή;
λέγουσιν αυτω, Καίσαρος. τότε λέγει αυτοις, Απόδοτε ουν τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του θεου τω θεω.

Επιστολή Ιακώβου ε 1-4

Αγε νυν οι πλούσιοι, κλαύσατε ολολύζοντες επι ταις ταλαιπωρίαις υμων ταις επερχομέναις.
ο πλουτος υμων σέσηπεν και τα ιμάτια υμων σητόβρωτα γέγονεν,
ο χρυσος υμων και ο αργυρος κατίωται, και ο ιος αυτων εις μαρτύριον υμιν εσται και φάγεται τας σάρκας υμων ως πυρ. εθησαυρίσατε εν εσχάταις ημέραις.
ιδου ο μισθος των εργατων των αμησάντων τας χώρας υμων ο απεστερημένος αφ' υμων κράζει, και αι βοαι των θερισάντων εις τα ωτα κυρίου Σαβαωθ εισεληλύθασιν.

Ο Χριστός λοιπόν ξεκαθαρίζει ότι το χρήμα είναι ένας από σιγουρότερους τρόπους να μείνεις μακριά από τον Θεό. Ο Ιάκωβος γίνεται λίγο πιό γραφικός στην περιγραφή του (μου θυμίζει και λίγο από Ζαπατίστας). Δεν καταδικάζει το ίδιο το χρήμα αλλά το τοποθετεί με πολύ ξεκάθαρο τρόπο στην κοσμική σφαίρα και όχι την πνευματική. Καταδικάζει απερίφραστα τις συναλλαγές στο ναό και αφήνει την οικονομική πολιτική στο κράτος.

Περνά τρία χρόνια κυρήσσωντας την φτώχεια, την ταπεινότητα και την αγάπη. Καταδικάζει και εκνευρίζει τους Γραμματείς και τους Φαρισσαίους. Ποιοί ήταν αυτοί; Ο κλήρος και οι πολιτικοί της εποχής του βέβαια. Για τον βάρβαρο κατακτητή της πατρίδας του ούτε κουβέντα.

Ο κλήρος και οι πολιτικοί τον δολοφονούν με το χέρι του Κατακτητή.

Τα χρήματα που διαχειρίζεται η Εκκλησία ανήκουν σε εμένα και σε όλους τους ορθόδοξους χριστιανούς της Κύπρου. Η Εκκλησία δεν είναι ούτε οι ναοί ούτε ο κλήρος αλλά το σύνολο των χριστιανών, ακόμη και αυτών που έχουν πεθάνει. Είναι ιστορική αλήθεια ότι η περιουσία της εκκλησίας είναι τόσο μεγάλη γιατί από ανάγκη οι πρόγονοι μας επί τουρκοκρατίας "δώριζαν" την γη τους στην εκκλησία για να γλυτώσουν από την υπερβολική φορολογία.

Ο Αρχιεπίσκοπος έχει την ηθική υποχρέωση να ξοδεύει τα χρήματά μου με απόλυτη διαφάνεια και προς πολύ συγκεκριμένους σκοπούς.

Απαιτώ από την Κυπριακή Δημοκρατία να προστατεύσει την περιουσία της Ελληνοκυπριακής Κοινότητας και να διασφαλίσει δίκαιο, διαφανή, ελεγχόμενο και νόμιμο τρόπο διαχείρισής της από τον Κλήρο.

Γαλάζια Έχιδνα κεφ. 4ον

2009-12-17T20:00:00.000+02:00

Το μπλόγκ της Επιτροπής Ανακεφαλαίωσης της Ελευθερίας είχε πηχυαίο τον τίτλο: "Καλά Ξεκουμπίδια!" και από κάτω τον επίτιτλο: "Αυτοκτόνησε και ο Anef" ενώ παρακάτω αποκάλυπτε την πληροφορία ότι το τσουτσούνι του μακαρίτη ήταν πρόσφατα περιτμημένο.

*******************

Διαβάζοντας τον φάκελο της υπόθεσης με προσοχή στο γραφείο του ο Διευθυντής του ΤΑΕ Ιωάννης Μπιχλιμπίδης είχε τις αμφιβολίες του... Πρώτα-πρώτα ο Anef δεν είχε κανένα λόγο να θέσει τέρμα στη ζωή του. Όποιος τον ήξερε τον περιέγραφε σαν ένα πολύ χαλαρό τυπά που λάτρευε τα αρνίσια σουβλάκια και συχνά-πυκνά τον έβλεπαν σε κατάσταση μέθης παρέα με μιά ομάδα καλλίγραμμων γυναικών να τραγουδά τουρκικά παραδοσιακά τραγούδια. Η οικονομική του κατάσταση ήταν παραπάνω από καλή αφού όλοι είχαν να πουν για εκατονταδόλαρα που άφηνε φιλοδωρήματα όπου κυκλοφορούσε. Εξ'άλλου η έκθεση του ιατροδικαστή έδινε ως αιτία θανάτου τραύμα που προήλθε από την είσοδο φορητού υπολογιστή στον πρωκτό του θανόντα και μετά ήταν και η τρύπα στον τοίχο του διαμερίσματος του που διέγραφε την σιλουέττα μεγαλόσωμου άνδρα. Καθώς συμπλήρωνε τα χαρτιά που μετέτρεπαν την αυτοκτονία σε δολοφονία σκεφτόταν ότι είχε πάρα πολύ δύσκολο έργο μπροστά του αφού οι λεπτομέρειες του εγκλήματος έφερναν στο μυαλό του ένα πολύ συγκεκριμένο ύποπτο.

******************

Την ίδια ώρα στο Starbucks της Λευκωσίας ο Πάμπος απολάμβανε ένα non-fat latte παρέα με τον φίλο του Σύμη Αγγουρίδη, γνωστό δικηγόρο. Οι δυό τους είχαν γίνει αχώριστοι κατά την δίκη του Πάμπου στην Βρεττανία για το γνωστό συμβάν. Ο Σύμης αντιπροσώπευσε τον Πάμπο και μάλιστα αφιλοκερδώς στην δίκη που κρατησε έξι μήνες σχεδόν και κατάληξε στην αθώωση του Πάμπου αλλά και στην φάτσα του Αγγουρίδη στο εξώφυλλο του Time με τον υπότιτλο : "World's best lawyer?".

-Τωρά ρε Σύμη ήταν ανάγκη να έρτουμεν εις τον κωλοαμερικάνικον κωλοκαφενέν τους να κάτσουμεν;

-Ε, ήντα να κάμουμεν ρε Πάμπο μου αφού θέλω να την δεις τη σκρόφα! Επήρε μου θκυό μήνες να μάθω ποιά ένι τζιαι που συχνάζει τζιαι ο πιό σίουρος τρόπος ήταν να έρτουμε δαμαί την ώρα που πίνει τον καφεν της.

-Ε καλό, άμπα τζια πιεί καφέν κυπριακόν με τες γειτόνισσες η Κυρία Δρακούνα!

-Κατάλαβε το Πάμπο μου, τούτη εν η κοινωνία της Κύπρου σήμερα. Σκέτη παρακμή, χωρίς τα πατροπαράδοτα ήθη και έθιμα, μακριά που την γειτονιά, που την οικογένεια, αλλά δυστυχώς τζιαι που τον Χριστό. Αφού θωρείς τα τζιαι εσύ, η ελληνικότητα της Κύπρου εν υπό διωγμόν!

-Έτσι έρκεται μου να τους πασπαλιάσω ούλλους τούντους πικιφρύνους δαμέσα!

-Πάμπο είπαμεν ήρεμα! Μεν ημπερτέψουμεν πάλε! Είπεν σου τα τζιαι ο Δεσπότης: κλείσ' τα μμάθκια σου, ανάπνευσε βαθκιά τζιαι σκέφτου ότι το 76 τοις εκατό τούτου του λαού είπεν όι στους ιμπεριαλιστές. Εν εχαθήκαν ούλλα ακόμα! Α, έτην μόλις έκατσεν τζιαμαί! Εν τζιείνη με την τσέντα με την πέτσενην της κουφής.

Τότε ήταν που ο δριμύτερος σιεηττάνης της ανθρώπινης ιστορίας αποφάσισε να κεντήσει την βιονική καρδιά του Πάμπου Β'.

Οικονομία vs Ανομβρία

2009-12-13T21:39:00.001+02:00

Με τα όσα εμετικά συμβαίνουν αυτές τις μέρες οι ευεργετικές βροχές που πέφτουν αυτές τις μέρες πέρασαν στα ψιλά. Ακούγοντας μιά είδηση σήμερα νομίζω πως έλυσα το παζλ της ανομβρίας.

Οι βρετανικές βάσεις υποβαθμίζονται, το είπε και το channel 4, μας πληροφορεί το ΡΙΚ. Οι στρατιώτες επιστρέφουν στη Βρετανία για να εξοικονομηθούν πόροι προφανώς αφού με την οικονομική κρίση που πλήττει την χώρα οι αμυντικές δαπάνες πρέπει να περικοπούν. Υπόθετω ότι μέσα σε αυτές τις δαπάνες πέφτουν και όποιαδήποτε ποσά χρησιμοποιούνταν για τον βομβαρδισμό των κυπριακών συννέφων με χημικά τα οποία τα διέλυαν και μαζί τους βέβαια οποιεσδήποτες ελπίδες είχαν οι Κύπριοι για βροχές. Ουδεν κακόν αμιγές καλού λοιπόν!

Προστιθέμενο bonus είναι και το ότι τα κυπριακά σύννεφα θα παρενοχλούν τώρα ανενόχλητα τις κεραίες των Βρετανών που θα βλέπουν σιονούιν στα ιμπεριαλιστικά τους μόνιτορ!

958 χρόνια πρίν...

2009-12-09T21:31:00.000+02:00

Βρετανία, το Σωτήριον έτος 1051. Μιά παρεξήγηση φέρει αντιμέτωπο ο Βασιλιά Έντουαρντ τον Εξομολογητή με τον ισχυρότερο άρχοντα του βασιλείου Γκόντγουιν, Κόμη του Γουέσσεξ. Οι δύο στρατοί έχουν στρατοπεδεύσει κοντά στο Γκλόστερ. Ενώ ο εμφύλιος πόλεμος φαίνεται αναπόφευκτος, ο βασιλιάς της Νορβηγίας Μάγκνους που διεκδικεί τον Αγγλικό θρόνο ετοιμάζεται να εισβάλει. Όταν...
But some prevented that; because it was very unwise that they should come together; for in the two armies was there almost all that was noblest in England. They therefore prevented this, that they might not leave the land at the mercy of our foes, whilst engaged in a destructive conflict betwixt ourselves.

"Κάποιοι όμως το εμπόδισαν΄επειδή θα ήταν πολύ άσοφο να πλεμήσουν΄ αφού στυς δύο στρατούς υπηρετούσαν οι ευγενέστεροι στην Αγγλία. Γι'αυτό εμπόδισαν [τον πόλεμο], για να μήν αφήσουν την χώρα στο έλεος των εχθρών μας, ενώ θα ήμασταν σε καταστροφική σύγκρουση μεταξύ μας." *

Διαβάζοντας το υπέροχο βιβλίο Millenium, του Tom Holland, η διήγηση αυτού του περιστατικού μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση. Τι οδήγησε τους δύο άντρες σε μιά τόσο σοφή απόφαση; Δεν ξέρω αν υπάρχουν παρόμοια γεγονότα καταγεγραμμένα στην ιστορία (αν έχετε κάποια υπ'οψιν παρακαλώ παραθέστε τα!) αλλά οι δύο αυτοί άντρες ήταν σίγουρα πολύ πιο μπροστά από τη εποχή τους, ακόμη και από την δική μας.

Στις μέρες μας ο συγκεκριμένος τρόπος σκέψης/δράσης έχει εκφραστεί και με μαθηματικό τρόπο γνωστό ως Θεωρία Παιγνίων (game theory) με πάμπολλές εφαρμογές από την βιολογία μέχρι τα οικονομικά και τις κοινωνικές επιστήμες.

Τα παραδείγματα που έρχονται στο νού είναι πολλά. Η διάσκεψη για τις περιβαλλοντικές αλλαγές στην Κοπεγχάγη, οι συνομιλίες για το κυπριακό, το εσωτερικό μέτωπο, η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, οι εργασιακές σχέσεις κλπ. Σκέφτομαι ότι αυτό που τελικά είναι το πιό δύσκολο, σε σχέση τουλάχιστον με τα κοινωνικοπολιτικά θέματα, είναι ο προσδιορισμός των παικτών, των κανόνων και του επιθυμιτού αποτελέσματος.

Ποιοί είμαστε "εμείς", ποιοί οι "άλλοι" , τι παιχνίδι παίζουμε και πως το παιχνίδι τελειώνει;

Πρέπει να τονίσω εδώ ότι το παιχνίδι δεν τελειώνει κατ'ανάγκη με την επικράτηση του ενός από τους παίκτες αλλά όπως και στο παράδειγμα μας, με όλους τους παίκτες ζωντανούς και μιά σημαντικά αυξημένη πιθανότητα επιβίωσης στο μέλλον.

*Από το Anglo-Saxon Chronicle, η κακή μετάφραση δική μου.

Α15/Ι

2009-11-15T19:15:00.002+02:00

Ο Λάρρυ είχε μάθει να παρατηρεί τους ανθρώπους μεθοδικά, αφαιρώντας τον εαυτό του από το χώρο. Είχε μάθει να βάζει το άτομό του στο περιβάλλον όπου και όταν χρειαζόταν να γίνει. Το πιό δύσκολο ήταν το να μεταφράζει τις αισθήσεις και τις εμπειρίες του σε πληροφορίες. Ποιοί είναι αυτοί οι άνθρωποι; Τί θέλουν, τι νιώθουν, τι προσδοκούν;Τι ενθουσιάζει τον υφασματοπώλη που με μηχανικές κινήσεις μετρά τους πήχες που θα δώσει; Τι μπορεί να φέρει το χαμόγελο στα χείλη της γυναίκας που παραπονιέται για το σταφύλι που προσφέρει ο παντοπώλης; Πού θα πάει ο γέρος με το δερμάτινο πρόσωπο όταν καταφέρει να πουλήσει τα τελευταία σύκα στο καλάθι του; Ένας ρολογάς με το ένα του μάτι κρατά ακόμη το μαύρο φακό του καθώς μιλάει σε έναν πελάτη του. Ίσως αυτός με το ένα του μάτι να είδε την δολοφονία του Νταν. Ίσως με αυτό το μάτι να κοίταξε για μια στιγμή τον δολοφόνο στα μάτια και κατάλαβε τι θα γινόταν στα επόμενα δευτερόλεπτα και με το ένα του μάτι να του είπε «ειν'εντάξει, δεν θα μιλήσω» και να ξαναέσκυψε στο σπασμένο του ρολόι σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Οι Άγγλοι λέγανε τον δρόμο αυτό «το μίλι του θανάτου».

Αγόρασε τα σύκα και συνέχισε να περπατά προς την τουρκική συνοικία. Λίγα λεπτά μετά βρέθηκε μπροστά από τον παλιό καθεδρικό των βασιλέων της Κύπρου και της Ιερουσαλήμ. Αλλόκοτο πράγμα αυτό το κτίσμα με τις μυτερές αψίδες και τις λεπιδωτές γραμμές και τις εκατοντάδες κρίνα. Στις γωνιές είχε τώρα μιναρέδες και τα βιτρώ με τις εικόνες απ'τη βίβλο είχαν αντικασταθεί με λευκά αραβουργήματα. Σειρές αγίων και πάπων ήταν πελεκημένοι στις τριπλές αψίδες που πλαισίωναν την μεγάλη πόρτα σαν μια φρουρά ξεχασμένη στο πόστο της. Σκέφτηκε τους τεχνίτες που έκαναν το ταξίδι μέχρι εδώ για να δουλέψουν στη κατασκευή του. Με το ζόρι ίσως ή με αδρές αμοιβές; Τους είδε μιά στιγμή ψηλά σε ξύλινες σκαλωσιές να βρίζουν την ώρα ταλαιπωρημένοι από τη ζέστη και την εύθραυστη κίτρινη πέτρα.

Ακούμπησε σε ένα μισοχαλασμένο τοίχο και τρώγωντας τα σύκα του παρατηρούσε τους πιστούς που μαζεύονταν για την απογευματινή προσευχή. Άφηναν τα παπούτσια τους έξω και περνούσαν απ'τη φασαρία του παζαριού στη φωτεινή ησυχία του τζαμιού. Σχεδόν χαμογέλασε πίσω απ'το σύκο του βλέποντας τους να αγγίζουν το μέτωπο στο πάτωμα του οίκου του Θεού με τα πολλά ονόματα. Ζούσαν αυτοί οι άνθρωποι στην άγνοια του Πολέμου ή μήπως το αντίθετο; Ίσως τον Πόλεμο να τον κουβαλούσαν σαν κουβάρι κάτω απ'τα πνευμόνια τος και να έβλεπαν ότι το κλάμα και το γέλιο συναντιώντουσαν σαν τους δύο θεούς του ναού αυτού με τις πόρτες της δύσης και τα παράθυρα της ανατολής. Ίσως να ξέρουν και απλά να αρνούνται να πολεμήσουν το πεπρωμένο τους. Έτσι έκανε κι'ο παλιόφιλος ο Ντάν.

Δεκατρείς μήνες πέρασε με τον Νταν. Τελειώσανε τον πόλεμο μαζί , απ'τη Νορμανδία μέχρι το Βερολίνο και κάθε μέρα ο Νταν περίμενε το θάνατο του. Πρίν φύγουν τα αποβατικά απ'την Αγγλία έδωσε το χέρι του σε μια γύφτισσα να του πεί το ριζικό του. Το ριζικό του δεν τό'μαθε από τα λόγια της αλλά απ'το τρέμουλο στο χέρι της που κρατούσε το δικό του και το δέσιμο των φρυδιών της πριν σηκώσει το κεφάλι και του πει «θά'σαι εντάξει».

Στο τελευταίο φως της μέρας μόλις που διέκρινε το όνομα του κ. Ακσόυ , δικηγόρου , στην μεταλλική πλακέτα δίπλα από την πόρτα του γραφείου του.

*******************

Ο Ευέλθων Γεωργιάδης ψαλίδισε τις δυό-τρείς ατίθασες τρίχες από το μουστάκι του και τακτοποίησε τα μαλλιά του με λίγη μπριγιαντίνη. Ήξερε ότι ένα καλό παρουσιαστικό δούλευε πάντα προς το συμφέρον του. Πήρε ένα φρέσκο πακέτο τσιγάρα απ'τον διπλανό μπακάλη και άναψε το πρώτο πρίν αρχίσει να περπατά προς το Λήδρα Πάλας. Σουρούπωνε και η κίνηση στο Μακρύδρομο άρχισε να καταλαγιάζει. Οι καταστηματάρχες με τους γάντζους και την σχεδόν κωμική ρυμθική κίνηση κατέβαζαν τις σιδεριές στις προσόψεις.

Μόλις που πρόλαβε τον Κωστάκη που βγαίνοντας απ'το χρυσοχοείο του με τον γάντζο στο χέρι αναρωτιόταν τι μαγείρεψε η γυναίκα του για το βράδυ.

-Έσιεις τίποτε γιαλλόου μου;

-Έχω ρε Ευέλθοντα αλλά ούλλη μέρα που ήσουν; Ίσια τωρά που μάχουμαι να σκολάσω;

-Έχουμεν τζιαι δουλειές ρε Κωστάκη.Τζιαι τωρά έχω-εν-έχω κανέναν δεκάλεπτον να σε δώ.

-Έλα μέσα.

Έκλεισαν πίσω τους την πόρτα. Ο Κωστάκης πήγε στο δωματιάκι πίσω από το γραφείο του και άνοιξε το χρηματοκιβώτιο που μόλις ένα λεπτό νωρίτερα είχε ασφαλίσει και έβγαλε ένα μικρό σακουλάκι από μπλέ βελούδο. Οι παλάμες του Ευέλθοντα ίδρωσαν μέχρι να βγάλει ο χρυσοχόος από μέσα ένα μαυρισμένο κέρμα. Ήταν περίπου δυό πόντους σε διάμετρο με ακανόνιστο σχήμα και με δυσκολία μπορούσε κάποιος να διακρίνει τα σχήματα και γράμματα στις δύο του όψεις. Πήρε το φακό και το κοίταζε πρώτα απ'τη μιά και ύστερα απ'την άλλη για σχεδόν τρία ολόκληρα λεπτά.

-Ρε Κωστάκη ξέρεις ίνταμπον τούτον;

-Έν έφκαλα συμπέρασμαν ρε φίλε, εν'τζιαι είμαι ειδικός εγώ σαν τζι'εσέναν, πάντως αν κρίνω που τες φιγούρες πρέπει ναν βυζαντινόν.

-Καλά εσκέφτηκες Κωστακη! Θωρείς τούτην την φιγούραν δαμαί; Φορεί στέμμα τζιαι κρατεί στο έναν σιέριν ακακίαν τζιαι στο άλλον σκήπτρον με σταυρόν τζιαι τα ρούχα του εν αυτοκρατορικά. Τούτος εν Βασιλέας! Τζιαι που την άλλην εν ο Χριστός με φωτοστέφανον τζιαι Ευαγγέλιον. Ποιός όμως εν ο Βασιλέας τούτος; Τούτα τα γράμματα τα φαημένα δαμαί εγώ φκάλλω τα ΙΣΑΑΚΙΟΣ. Τούτος ήταν ο τελευταίος Έλληνας βασιλιάς της Κύπρου Κωστάκη τζιαι τούτον το νόμισμαν πρέπει να εκόπηκεν δαμαί στην Λευκωσίαν μεταξύ του 1185 τζιαι του 1191! Τζιαι ήταν ο Εγγλέζος ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος που ήρτεν τζιαί εκατάκτησεν το νησί. Τωρά εν η πρώτη φορά που τότε που η Κύπρος κυβερνάται που Έλληνες! Τούτον το κέρμαν εν...

Κατάλαβε ότι το ενθουσιώδες του λογίδριο ανέβαζε κατακόρυφα την τιμή του αντικειμένου και σταμάτησε πρίν προδώσει και τη σπανιότητα του κομματιού.

-Πόσα θέλεις;

-Έ, έναν πεντόλιρον εν πάει;

-Ε όι τζιαί πεντόλιρον ρε Κωστάκη, εν τζιαι είμαι ο Ωνάσης!

-Εν τζιαι 'ννά βρεις άλλον σαν τούτον Ευέλθοντα...

Ο Ευέλθων δάγκωσε το μουστάκι του. Ήξερε ότι δεν μπορούσε να αντισταθεί στο πάθος του συλλέκτη και ότι η δική του βλακεία ανέβασε την τιμή τόσο ψηλά. Έβγαλε το πορτοφόλι του και έδωσε το πεντόλιρο στον έμπορο. Κάνοντας για την πόρτα γύρισε ξανά προς τον χρυσοχόο.

-Εν να σε δούμεν πόψε Κωστάκη;

-Εε...έθθελω να ανακατωθώ τούτην την στράταν Ευέλθων.

-Ίντα μπου σημαίνει τούτον ρε Κωστάκη, ήρταμεν ως δαμαί τζιαί να τα παριτήσουμεν; Ο Αγώνας τωρά εν να δικαιωθεί!

-Σαν να μεν το πιστέφκω. Τη Ζυρίχην υπογράψαμεν την, εβάλαμεν τζιαι τους Τούρκους μέσα. Ήμουν εναντίων που τηνπρώτη στιγμήν αλλά νομίζω τωρά τζιαί να πάει... παραπάνω ανακατωσιές μόνον κακά εν να φέρουν.

-Τί να σου πω... δικαίωμα σου. Αν αλλάξεις γνώμη ξέρεις που να με έβρεις. Γειά σου.

-Στο καλόν...

Συνέχισε το περπάτημα στους σκοτεινούς πιά δρόμους. Θα ήταν ακριβώς στην ώρα του στο λόμπι του ξενοδοχείου, η συνάντηση αναγκαστικά μικρή σε διάρκεια αφού στις οχτώ έπρεπε να ήταν στην συνάντηση της Οργάνωσης στην Παιδαγωγική.

****************************

Ο κ. Ακσόυ υποδέχτηκε τον Λάρρυ με τον συνηθισμένο του ενθουσιασμό , περνώντας μπροστά από το γραφείο του και προσφέροντας το δεξί του σε χειραψία ενώ το αριστερό από πάνω έδινε ένα πιό εγκάρδιο τόνο. Τον οδήγησε στην καρέκλα μπροστά από το γραφείο και πήγε κατ'ευθείαν στο ντουλαπάκι της βιβλιοθήκης απ'οπου έβγαλε ένα μπουκάλι κυπριακό κονιάκ και δύο ποτηράκια. Τα γέμισε και έδωσε το ένα στον Λάρρυ.

Καθώς ο Ακσόυ άναβε το τσιγάρο του το βλέμμα του Λάρρυ πήγε στα δύο πορτραίτα που κρεμόντουσαν πίσω του. Στα δεξιά ο Ατατούρκ και στα αριστερά ο Μωχάμετ ο Πορθητής. Και οι δύο τους με δεμένα τα φρύδια έδειχναν να καρφώνουν το βλέμμα τους όχι τόσο στον Λάρρυ όσο στον Ακσόυ.

-Θέλω να σας ευχαριστήσω και προσωπικά και εκ μέρους της κοινότητάς μας για την πολύτιμη σας βοήθεια κύριε Ντέβλιν. Ακόμη και αυτή η ταινία είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για εμάς, μην ξεχνάτε ότι κανείς από τους άντρες μας δεν έτυχε στρατιωτικής εκπαίδευσης...

-Κάνουμε ότι μπορούμε κ. Ακσόυ. Σαν ηγέτες του ελεύθερου Κόσμου οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν υποχρέωση να προετοιμάζουν τους συμμάχους τους γιά ότι ήθελε συμβεί.

- "Αν επιθυμείς την ειρήνη, προετοιμάσου για τον πόλεμο."

-Ακριβώς! Και θέλουμε τους Τούρκους της Κύπρου στο πλευρό μας, στην ειρήνη ή στον πόλεμο.

-Ξέρετε οι περισσότεροι από εμάς εδώ στην Κύπρο είμαστε απόγονοι στρατιωτών, μέρος των ενδόξων στρατιών που κατέκτησαν Ανατολή και Δύση. Πέρασαν όμως τέσσερεις αιώνες από τότε, δεθήκαμε πιά με τη γη και αγαπήσαμε την ειρήνη...Άλλο ένα κονιάκ;

Ο Λάρρυ κοίταξε το ρολόϊ του. Μπορούσε να κάτσει για άλλα πέντε-δέκα λεπτά και να προλάβει το επόμενο ραντεβού στην ώρα του.

-Γιατί όχι; Αυτό το κονιάκ είναι από τις πιό ευχάριστες εκπλήξεις που είχα φτάνοντας στο νησί σας!

Τα ποτηράκια ξαναγέμισαν . Τα σήκωσαν και οι δύο σε ένα εναέριο εβίβα και τα μάτια τους συναντήθηκαν . Λίγους μήνες πρίν, σε ένα καφενείο με θέα τον Βόσπορο, ο Χόπκινς του εξηγούσε πως ο κάθε σύνδεσμος ή εν δυνάμει πράκτορας ήταν σαν μιά γυναίκα που θέλεις να αποπλανήσεις. «Πρέπει να φτιάχνεις μιά προσωπική σχέση. Αν του αρέσουν τα ανέκδοτα, του λες ανέκδοτα. Αν του αρέσει να συζητά για την λογοτεχνία, του μιλάς για την λογοτεχνία. Αν του αρέσει το φαϊ και το ποτό, τον βγάζεις έξω και πίνετε και τρώτε. Πρέπει να ξέρεις τις απόψεις του, τα προβλήματα και τις ιδιοσυγκρασίες του, αλλά πάνω απ'όλα πρέπει να ξέρεις τα κίνητρα του...»

Μόλις το κονιάκ κατέβηκε από τον οισοφάγο στο στομάχι του Λάρρυ ένιωσε τον πρώτο πόνο να τον χτυπάει σαν από καραμπόλα στα έντερα. Ένας κρύος και αηδιαστικός ιδρώτας έβρεξε ελαφρά το σβέρκο και το τριχωτό της κεφαλής του. Ζήτησε το δρόμο για την τουαλέτα κρύβοντας μαεστρικά τον πανικό του και μόλις βγήκε από την πόρτα του γραφείου έτρεξε στο σπιτάκι που ήταν στην μικρή αυλή του κτιρίου. Ευτυχώς η τουαλέτα ήταν ευρωπαϊκή και καθαρή. «Τα σύκα! Διάολε! Τα σύκα του κωλόγερου ήταν χαλασμένα!»

*********************************

Ο Ευέλθων έφτασε κάπως αργά στο ξενοδοχείο. Πάντα έβρισκε τον Ντέβλιν να τον περιμένει στο ίδιο τραπέζι αλλά σήμερα δεν ήταν έκει. Παράξενο. Εφτά και οχτώ λεπτά. Κάθησε στο μπάρ και παρήγγειλε καφέ. Έβγαλε απ'την τσέπη του το βελούδινο σακουλάκι και άδειασε με προσοχή το πολύτιμο περιεχόμενο στην παλάμη του. Άναψε τσιγάρο και άδειασε την πρώτη ρουφηξιά στο πλάϊ χωρίς να σηκώνει το βλέμμα του απ'την φαγωμένη φιγούρα του αποστάτη βασιλιά. Ο τελευταίος Έλληνας άρχων της Κύπρου και όμως αυτός που την ξεχώρισε από τον εθνικό κορμό πριν την χάσει από τα χέρια του. Ο τύρρανος που ήθελε την Κύπρο για τον εαυτό του και τελικά την χαράμισε. Λένε ότι ο Ριχάρδος υποσχέθηκε ότι δεν θα τον δέσει με σίδερα και έτσι τον παρέδοσε στους Ιωαννίτες Ιππότες δεμένο με ασημένιες αλυσίδες. Οι Εγγλέζοι κι'οι υποσχέσεις τους!

*********************************

Επάνω στην τουαλέτα ο ιδρωμένος Λάρρυ βλαστημούσε την ώρα που πήρε την διαταγή να έρθει σ'αυτό το νησί και την βλακεία του να αποφασίσει να συνδυάσει μιά επιχείρηση, έστω και τόσο μικρή και ασήμαντη, με μια βόλτα στην πόλη. Προσπαθώντας να βρεί κάτι θετικό στην κατάσταση κατάληξε στα 4 ρολά χαρτιού που ήταν στοιβαγμένα στο πλάι και την καθαριότητα του καμπινέ. Έπρεπε να ήταν ήδη στο δρόμο για το ξενοδοχείο. Μπορούσε όμως να ρισκάρει οκτώ με δέκα λεπτά περπάτημα στην κατάστασή του; Μπορεί κάλλιστα να ακολουθούσε δεύτερο ή και τρίτο κύμα διάρροιας. Και τώρα τι; Θα έμενε στο γραφείο του Ακσόυ μέχρι να του περάσει; Δύσκολο. Ο Ευέλθων θα περίμενε και ο Λάρρυ δεν είχε τρόπο να τον ειδοποιήσει. Ο Ακσόυ θα του επέτρεπε βέβαια να τηλεφωνήσει από το γραφείο του και είχε το αριθμό τηλεφώνου του λόμπι αλλά πως θα ζητούσε τον κ. Γεωργιάδη μπροστά στον Ακσόυ; Άλλη μιά σουβλιά στα έντερα τον έφερε μέχρι δακρύων. Λες να μην ήταν τα σύκα; Τόσο κακό μισή ώρα από την στιγμή που τα έφαγε; Και τι να πεί στον Τόνυ; Καλό παιδί ο Τόνυ, πρώτη φορά είχε προϊσταμενο που να προσφέρει και γέλιο αλλά αυτή την φορά θα γελούσε εις βάρος του. Ή δεν θα γελούσε καθόλου. Διάολε πως έμπλεξα έτσι; Ο Λάρρυ που ξεγλίστρησε από τους χασάπηδες του Λουμούμπα, ο Λάρρυ που εκτέλεσε ένα Πωλονό σπιούνο με ένα στυλό διαρκείας, παγιδευμένος στην τουαλέτα/παράγκα κάποιου Κύπριου δικηγόρου που νόμιζε ότι μια εκπαιδευτική ταινία του αμερικανικού στρατού θα έκανε τους χωριάτες του στρατιώτες. Νόμισε πως άκουσε ριπές πολυβόλου από απόσταση. Ήταν οι σταγόνες της βροχής πάνω στην τσίγκινη οροφή της τουαλέττας.

*********************************

-Αλόπως έθθαρτει πόψε ο παρέας σου.

-Συγγνώμη;

-Ο παρέας σου λαλώ, ο ξένος, συνήθως εν εις την ώραν του: εφτά. Εν εσού που μπορεί να αρκήσεις λλίο. Εν οχτώ παρά δέκα.

-Τζιαι κρατείς εσύ λοαρκασμό, πότε πάω τζιαι πότε έρκουμαι;

-Μεν πιάννεσαι ρε φίλε, είπα να αννοίξω καμιάν κουβένταν αφού είσαι μόνος σου. Την δουλειάν μου κάμνω.

-Δουλειά σου ένι να μου βάλεις αλλό 'ναν ουϊσκι τζιαι να φτζιαιρώσεις τζιαι το τασάκι! Εντάξει Κόκο;

-Εντάξει!

Γέμισε ένα ποτηράκι ουϊσκι και πάγο και το χτύπησε μπροστά στον Ευέλθων. Άδειασε και το τασάκι και το έριξε πίσω στο μπάρ. Ο λαιμός του έφραξε απ' τα λόγια που προσπάθησε να καταπιεί και ελευθερώθηκε πετάγωντας τα πίσω.

-Έν το ελάλουν πους ήταν να γινείς τέθκιος σκατάς ρε Ευέλθων. Εν ο θκειός μου ο Γιαννής οξά ο μάστρος σου ο υπουργός που σού'μαθεν τούντα αππώματα;

Ο Ευέλθων τον άρπαξε από τον γιακά και τον τράβηξε προς το μέρος του καθώς το ψηλό σκαμνί του μπαρ έπεσε με κρότο.

-Τον τζιύρην μου να μεν τον βάλλεις εις το στόμα σου ρε. Όσο για τον μάστρον μου, έσιει τζιαι γιαλλόου σας ράμματα.

-Ο τζιύρης σου ήταν κύριος, έν θα εκαταδέχετουν να γινεί τσιράκκιν τζιείντης φτέλλας.

Τα καμμιά δεκαριά άτομα που κάθονταν στο λόμπι σταμάτησαν τις κουβέντες τους και κοιτούσαν τον Κόκο και τον Ευέλθοντα πιασμένους πάνω απ'το μπάρ. Για κάποιες στιγμές ακουγόταν μόνο η βροχή που τώρα με μανια χτυπύσε τα τζάμια. Έλυσαν τον εναγκαλισμό τους και επέστρεψε ο καθ'ενας στην δική του πλευρά της μπάρας.Ο διευθυντής φώναξε στο γραφείο του τον Κόκο και ο Ευέλθοντας πήγε στη ρεσεψιόν γιά τηλεφώνημα.

********************************

Καμμιά εξηνταριά άντρες ήταν μαζεμένοι στην αίθουσα και κουβέντιαζαν περιμένοντας. Ο Κυριάκος δεν είχε και πολλούς γνωστούς εδώ. Η αλήθεια ήταν ότι δεν ήταν καν σίγουρος αν έκανε καλά που ήταν εδώ. Κάτι είχε αλλάξει. Δεν ήξερε γιατί αλλά δεν ένιωθε πιά αυτό που ένιωθε λίγα χρόνια πρίν, τα χρόνια του Αγώνα. Τις μέρες εκείνες ήταν όλοι τους ένας, σαν εκκλησίασμα την ώρα της Αναφοράς. Τώρα....

-Καλησπέρα! Ο Κυριάκος είσαι έννεν; Εγώ είμαι ο Γιώργος, εβρεθήκαμεν την προηγούμενη φορά τζιαι εκουβεντιάζαμε , θυμάσαι;

-Ναι καλο! Έν ήταν ανάγκη να μου αθθυμίσεις! Καλησπέρα. Τι γίνεσαι;

-Καλά, έτο, δαμαί. Να δούμε ίνταμπον να γινεί...

-Ίνταμπον να γινεί ρε Γιώργο μου, έτο εννα μας δείξουν καμιάν ταινίαν πάλε. Θέσεις μάχης, πυρ και κίνηση... Περιμένουμεν τζιαι πως θα εξελιχτούν τζιαι τα πολιτικά, πέρκει τελειώνουμεν με τουντην υπόθεσιν.

-Πέρκει φέρει ο Μακάριος τα πράματα τζιαμαί που τα θέλουμεν.

-Πέρκει.

-Κατά τα άλλα η ζωή πως τα πάει; Πού δουλεύκεις είπαμεν;

-Τωρά βοηθώ νάκκον τον αρφόν μου στο πελεκανιόν...

-Γιατί εν κανονίζεις τίποτε, να διοριστείς; Εννα κάμνεις τον υπάλληλον του αρφού σου άθρωπος που έδωσες τόσα στον Αγώνα;

-Έν να εκμεταλλευτούμεν τον Αγώνα τωρά ρε φίλε;

-Έννεν για εκμετάλλευσην που μιλώ Κυριάκο για όνομαν του Θεού! Ποιοί δηλαδή πρέπει να κρατούν τες θέσεις; Οι κομμουνιστές οξά τούτοι που επαίζαν πελλόν τον τζιαιρόν που εμείς εβάλλαμεν την ζωήν μας κάτω;

-Ε...εν καλά που λαλείς...

-Κάτσε να μιλήσω εγώ του φίλου μου του Γεωργιάδη τζιαι κάτι εννα βρεθεί τζιαι γιαλλόου σου. Κάτι πρέπει να σου χρωστά η πατρίδα για τον ξύλον που έφαες στην Κοτσινοτριμιθκιά!

Στην πόρτα φάνηκε ένας από τους επιτελείς.

-Κύριοι! Παρακαλώ!

Όλοι γύρισαν προς το μέρος του.

-Πηγαίνετε σπίθκια σας. Η αποψινή συνάντηση ακυρώνεται. Έχουμε πρόβλημα με την ταινίαν. Θα ενημέρωθείτε για την επόμενη συνάντηση. Καληνύχτα.

Οι κίτρινες λάμπες των δρόμων της Λευκωσίας έριχναν το αχνό τους φως σαν καντήλια μέσα στη υγρή νύχτα καθώς καμμιά εξηνταριά άντρες γύριζαν στα σπίτια τους.

The Alan Shore Award

2009-10-31T19:46:00.004+02:00

Το πρώτο Βραβείο Alan Shore πάει στον κ. Ευσταθίου, δικηγόρο του υπουργού Γεωργίας κ. Πολυνείκη. Η απεραντωσύνη του ταλέντου αυτού του ανδρός ως νομικού είμαι σίγουρος ότι θα ταπείνωνε και τον ίδιο τον Άλαν εάν αυτός ήταν ο δικηγόρος της κατηγορούσας αρχής. Ο άνθρωπος είναι τόσο προχωρημένος, τόσο πολύστροφος νοητικά που ελάχιστοι από εμάς μπορούν να παρακολουθήσουν τον ειρμό των σκέψεών του. Λένε ότι μόνο οι ελάχιστοι διαλεχτοί που έχουν περάσει την εξέταση του πάνελ του ΑΝΤ1 μπορούν πραγματικά να αντιληφθούν αυτά που πραγματικά λέει ο κ. Ευσταθίου. Άλλοι λένε ότι ούτε ο ίδιος ο κ. Λουκής Λουκαϊδης δεν μπορεί να τον παρακολουθήσει ενώ ο κ. Τριανταφυλλίδης πρέπει να τον ηχογραφήσει και να μελετήσει το γραπτό κείμενο που του ετοιμάζει η γραμματέας του.
Μέσα σε πέντε μόλις λεπτά ραδιοφωνικής εκπομπής ξεγύμνωσε την αμερικανοβρεττανικοσυναγερμική συνομωσία πού είχε ως στόχο τον κ. Πολυνείκη, την ΕΔΕΚ και, ως απώτερο στόχο βέβαια την καταστροφή της Κύπρου μέσω της επαναφοράς του Σχεδίου Αννάν.
Θα ήθελα επίσης, παρουσιάζοντας αυτό το βραβείο να κακίσω την ποθκιαντραπωσύνη του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ο οποίος, βουλιαγμένος στην εμπάθεια που τον διακρίνει τόλμησε να υπονοήσει ότι υπάρχει έστω αμυδρή πιθανότητα υπουργός προερχόμενος από την ΕΔΕΚ (η οποία αν θυμάστε είχε ραπίσει με το οχι της το 2004 τον Κόφφι Αννάν και λοιπούς εχθρούς της Κύπρου, εντός και εκτός αυτής) να είναι ένοχος!
Όσο για το σκουλήκι που χωρίς αιδώ ρίχνει κατηγορίες κατά ΕΔΕΚίτες έχω να πω ένα πράγμα μόνο: ΠΡΟΣΕΧΕ!

Εκλογές 2016.

2009-10-21T21:04:00.000+03:00

Δεν υπάρχει ούτε ένας Τούρκος στρατιώτης στην Κύπρο.
Οι έποικοι που έχουν πάρει άδεια παραμονής είναι περίπου 20 000.
Με αφετηρία την Πρόταση για το Ορθό ΝΑΙ και μετά μια σειρά απίστευτων γεγονότων στην περιοχή μας* το κυπριακό δεν υφίσταται πλέον.
Το 86.5% των προσφύγων έχουν επιστρέψει στις πατρογονικές τους εστίες.
Η Κύπρος είναι ένα ενιαίο κράτος χωρίς εθνοτικούς ή θρησκευτικούς διαχωρισμούς. Οι Τουρκοκύπριοι είναι απλά μιά μειονότητα ενώ υπάρχει ένα υφυπουργείο που ασχολείται με θέματα κυπρο-ασιατικού πολιτισμού.
Ο δείχτης του ΧΑΚ έχει ξεπεράσει τα νούμερα του '99 και οι περισσότεροι έχουν ήδη ξοφλήσει τις υποθήκες των σπιτιών τους ενώ η Αμμόχωστος αρχίζει να μοιάζει με ένα μεσογειακό Ντουμπάι.
Όλοι οι πολίτες ψηφίζουν πρόεδρο και βουλή με ένα ψηφοδέλτιο και ένα εκλογικό κατάλογο.

Αποτελέσματα πρώτης Κυριακής:
-Μιχάλης Παπαπέτρου, στηριζόμενος από το ΑΚΕΛ και CTP , 42,9%
-Αναστασία Παπαδοπούλου, στηριζόμενη από ΔΗΣΥ, ΕΥΡΩΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και Οικολόγους, 45,2%
-Σερντάρ Ντεκτάς, στηριζόμενος από DP και AKP 11,7%
-Κύριος Τάκης, ανεξάρτητος, 0,2%.

Ο κ. Παπαπέτρου ανακοινώνει ότι δεν θα κάνει καμμία συναλλάγή με τον κ. Ντεκτάς γιά να εξασφαλίσει την στήριξή του στον Β' γύρο. Νιώθει σίγουρος για την νίκη αφού οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τους τουρκόφωνους Κύπριους δυσαρεστημένους από την προεδρία της κ. Παπαδοπούλου κατα 91%.
Η κ. Πρόεδρος αντιμετωπίζει ένα σοβαρότατο δίλημμα. Γιά να κερδίσει την στήριξη του κ. Ντεκτάς θα αναγκαστεί να υποσχεθεί ότι θα ανακαλέσει την, έστω συμβολική, κυπριακή στρατιωτική δύναμη από την Αλεξανδρέτα όπου βρίσκεται σαν μέρος της Διεθνούς Ειρηνευτικής Αποστολής. Πιθανολογείται ότι οι απαιτήσεις του κ. Ντεκτάς δεν θα σταματήσουν εκεί. Η αναστήλωση της προτομής του πατέρα του Ραούφ στην πλατεία Ευρώπης (πρώην πλατεία Σεραγίου) θα είναι σίγουρα στην ατζέντα.
Η κ. Παπαδοπούλου πρόκειται να συναντηθεί αύριο με τον κ. Ντεκτάς στην Στράκκα.

*Το μεσανατολικό πετρέλαιο έχει εξαντληθεί ξαφνικά.
Ο υιός της γρίππης του Ιούδα έχει αποδεκατίσει τον πληθυσμό του Ισραήλ το οποίο έχει προσαρτηθεί στο νέο Συρο-Παλαιστινιακό κράτος.
Η επανάσταση των Αλεβιτών έριξε την Τουρκία στο χάος εν μέσω του πολέμου με το νεοιδρυθέν Κουρδικό κράτος.
Η Συροπαλαιστίνη και η Αρμενία άδραξαν την ευκαιρία να εισβάλουν δήθεν για την επαναφορά της νομιμότητας.
Η ΕΕ απέστειλε στρατεύματα με την ονομασία Διεθνής Ειρηνευτική Αποστολή για την Ανατολία.

Μόνη η Αγάπη δεν μπορεί.

2009-10-10T20:50:00.000+03:00

Ο Μακαριώτατος δεν κατάφερε τελικά να παρευρεθεί στην εκδήλωση της προηγούμενης κυριακής λόγω τεραστίων διαστάσεων εμποδίων που βρέθηκαν στον δρόμο του τη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία. Ήταν φανερά σικκιρτισμένος γιά αυτό το γεγονός αλλά τι να γίνει, η ζωή συνεχίζεται.

Αρχίζει όμως ο Ραδιομάραθώνιος. Με δικό του website, χορηγούς επικοινωνίας, φανελλάκια με Ραδιομαραθώνιος logo σε κάθε φανάρι, περίπτερα στις πλατείες, σλόγκαν και ότι άλλο χρειάζεται μια καλή καμπάνια.

Η CocaCola μαζί με ένα ελεγκτικό γραφείο, ένα ξενοδοχείο, αερογραμμές και ένα εισαγωγέα παρουσιάζει τον μήνα μουσικής.
Το K-Cineplex μας προσφέρει τον μήνα κινηματογράφου ενώ ο Σύνδεσμος εισαγωγέων αυτοκινήτου μαζί με τις Λαϊκή Χρηματοδοτήσεις μας δίνουν το Motorshow με τα νέα μοντέλα αυτοκινήτων.
Έτσι, γιατί μόνο η αγάπη μπορεί.

Δεν ξέρω αν έχω γίνει πιό κυνικός απ'οτι είναι αποδεκτό αυτές τις μέρες αλλά βλέπω ότι μόνο η αγάπη μπορεί να κάνει τέτοιο μάρκετινγκ.
Και δεν έχω βέβαια κανένα πρόβλημα με τα παιδιά με ειδικές ανάγκες, καλά κάνανε αυτοί που έστησαν τον Ραδιομαραθώνιο και καλά κάνουν που τον συνεχίζουν, απλά δεν μπορώ να πεισθώ ότι νομικά πρόσωπα προσφέρουν αγάπη.
Δεν μπορώ επίσης να πεισθώ ότι είκοσι χρόνια μετά, το κράτος που μπορεί να προσφέρει τερατώδεις συντάξεις και εφ'άπαξ στους πρόωρα αφυπηρετήσαντες των ημικρατικών (έτσι, γιατί απλά μπορούσαν να προσφέρουν περισσότερα αλλά επέλεξαν να μην το κάνουν), δεν μπορεί να προσφέρει ολοκληρωτική στήριξη και αρωγή στα παιδιά αυτά.
Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν παιδιά αλλοδαπών με ειδικές ανάγκες. Αν η Σριλανκέζα που μου καθαρίζει το σπίτι έχει κανένα μαυρούι με ειδικές ανάγκες στη ΣριΛάνκα. Κανένας Πακιστανός φοιτητής με δυσλεξία ίσως;

Η επικοινωνιακή εκστρατεία πάντως είναι παράδειγμα προς μίμηση.
Θα δούμε την Olympic Air και το ΡΙΚ να ηγούνται καμπάνιας κατά του ρατσισμού;
Θα δούμε την CoclaCola να βγάζει τενεκεδάκια που να γράφουν "συγχώρα με αδελφέ μου" στα ελληνικά και τουρκικά;
Θα δούμε κάποια μέρα την Baker Tilly Klitou να χορηγεί την εκστρατεία που θα έχει τίτλο: "Τι αλλάζει στην ζωή μας με την Ομόσπονδη Ενωμένη Κύπρο";

Η αγάπη όντως μπορεί να κάνει πολλά όχι όμως όλα και σίγουρα όχι μόνη της. Αν θέλετε να μαζέψετε χρήματα για κάποιο σκοπό ή και να ξυπνήσετε συνειδήσεις ρίξτε στο μίγμα και λίγη καπιταλιστική οικονομία μαζί με μια πρέζα χρηματοοικονομική κρίση.

Μύνημα του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Β' προς το Χριστεπώνυμο Πλήρωμα της Εκκλησίας της Κύπρου.

2009-10-03T11:24:00.004+03:00

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά, αδελφοί Κύπριοι. Θέλησα σήμερα να επικοινωνήσω μαζί σας μέσω του αδελφού Παύλου, για ένα θέμα πολύ σημαντικό για το πολύπαθο νησί μας αλλά και για την σωτηρία των ψυχών του κάθε Χριστιανού Ορθόδοξου Κύπριου.
Υποφέραμε και υποφέρουμε τέκνα μου από την μισαλλοδοξία. Διωχθήκαμε και σκλαβωθήκαμε πολλές φορες στην ιστορία μας. Σήμερα ακόμη οι μισοί από εμάς ζουν σε ξένες χώρες εξαρτώμενοι από την φιλοξενία άλλων. Ξέρουμε τι σημαίναι να είσαι Ξένος, να προσπαθείς να αναγιώσεις Κυπριόπουλα στην ξενιτειά.
Πρόκειται για ένα θέμα τόσο βασικό στο Χριστιανικό βίο του κάθ'ενός μας που θα ήμουν ανάξιος του Θρόνου στον οποίο κάθομαι εαν δεν έπραττα σαν καλός ποιμένας αυτό που θα πράξω αύριο.
Στις 11 η ώρα, αμέσως μετά την Θεία Λειτουργία, θα παρευρεθώ στην Πλατεία Ελευθερίας και θα πορευθώ με τόσους άλλους συμπατριώτες μου και άλλους ανθρώπους διαφόρων χρωμάτων, εθνικοτήτων και θρησκευμάτων και θα φωνάξω μαζί τους "ΟΧΙ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΒΙΑ".
Πρέπει να ξέρετε αγαπητοί ότι ο Χριστός δεν μαρτύρησε στο Σταυρό μόνο για τις αμαρτίες των λευκών ή των όσων πιστεύουν σε Αυτόν. Η Αγάπη του Χριστού δεν διακρίνει ούτε Έθνη ούτε γλώσσες ή τα χρώματα του δέρματος. Ο Χριστός μας αγάπησε και μας συγχώρεσε όλους ανεξαιρέτως και μας δίδαξε να κάνουμε το ίδιο.
Όταν ο Ιησούς προσέφερε στην "αλλοδαπή" Σαμαρείτιδα "το ύδωρ το ζων" και μιλούσε για τον Καλό Σαμαρείτη έμπρακτα έφτυνε τους ρατσιστές της εποχής του. Ας κάνουμε και εμείς το ίδιο αύριο στην Πλατεία Ελευθερίας.
Θα σας δω εκεί.

Για την ταυτότητα.

2009-09-27T22:01:00.000+03:00

Το ερώτημα της κυπριακής ταυτότητας συνεχίζει να γυρίζει στο μυαλό μου. Πως να ορίσουμε την ταυτότητα ενός λαού, ειδικά ενός που δεν έχει ούτε κοινή γλώσσα ούτε κοινή θρησκεία; Ακόμη και το να χωρίσουμε τα δύο "είδη" Κυπρίων σε δύο αυτόνομες πολιτισμικές ταυτότητες είναι εξαιρετικά δύσκολο. Πού ξεχωρίζει ο Έλληνας από τον Ελληνοκύπριο και που ο Τούρκος από τον Τουρκοκύπριο; Και αν αυτό γίνει οι -κύπριοι που μένουν από την αφαίρεση είναι ένα και το αυτό; Και στο τέλος αυτοί οι -κύπριοι που ζούν χωριστα γιά πάνω απο σαράντα χρόνια έχουν ακόμη κοινές αναφορές εκτός από την (επιβεβλημένη ίσως) εμμονή με το Κυπριακό; Από την άλλη και οι δύο -κύπριοι νιώθουν και ξέρουν πολύ καλά ότι είναι αλλιώτικοι από τα πρώτα συνθετικά τους.
Η ταυτότητα μας έχει καταλήξει σε νεύρωση. Δεν είναι το αβίαστο συναίσθημα που έπρεπε να είναι αλλά ένα βάρος που σέρνουμε σε όλους τους τομείς της ζωής μας.
Όσα και να γράψουμε για αυτό το θέμα θα καταλήξουν στο ότι τελικά ο κάθε άνθρωπος (και η κάθε κοινωνία) αυτοπροσδιορίζεται όπως θέλει, βασιζόμενος σε μύθους ιστορικούς, πολιτικούς και πολιτισμικούς. Η αλήθεια είναι ότι η δημιουργία εθνών ή ταυτοτήτων (όπως προτιμάτε) βασίζεται σε πολιτικές αποφάσεις. Η πολύ πρόσφατη ιστορία των Βαλκανίων αποδεικνύει ακριβώς αυτό. Στην Κύπρο τέτοια πολιτική απόφαση δεν υπήρξε άρα ίσως να είναι ανούσιο το ψάξιμο της ταυτότητάς μας.
Η μελέτη της δημιουργικότητας των Κυπρίων στην τέχνη και στην καθημερινότητά τους θα έδινε σίγουρα κάποια ιδέα για το ποιοί είμαστε.
Καταλήγω στο ότι το ψάξιμο της ταυτότητας είναι ανούσιο. Προδίδει μιά εσωστρέφεια που αναιρεί την οποιαδήποτε ταυτότητα. Το ποιοί είναι οι σημερινοί Κύπριοι θα φανεί από αυτά που θα αφήσουμε πίσω μας: οι πόλεις που χτίζουμε, η τέχνη που δημιουργούμε, οι τρόποι με τους οποίους λύνουμε τα προβλήματά μας και η προσφορά μας στον υπόλοιπο κόσμο.

Κανεί.

2009-09-22T22:10:00.000+03:00

Άκουσα στο ραδιόφωνα τα όσα είπε ο πρόεδρος στη συνέλευση του ΟΗΕ για το περιβάλλον.
Η περιοχή μας επηράζεται λέει σημαντικά από τις κλιματικές αλλάγές με ψηλές θερμοκρασίες και ξηρασίες. Η Κύπρος κάνει όσα συμφώνησε να κάνει αλλά η κατοχή του νησιού από την Τουρκία δεν μας επιτρέπει να πράξουμε ότι πρέπει και στα κατεχόμενα.
Καλά ρε Δημήτρη μου η συμβολή της χώρας μας στο ζήτημα της κλιματικής αλλαγής είναι το ότι πρέπει να φύγουν τα Τουρκικά στρατεύματα;
Τόσο δύσκολο είναι επιτέλους να βγάλουμε τους εαυτούς μας από αυτό το νησί και το γαμημένο το κυπριακό και να δούμε τον Κόσμο γύρω μας;

Το ερώτημα παραμένει και είναι σοβαρό: Υπάρχει Κύπρος χωρίς κυπριακό; Μήπως Κύπριοι και κυπριακό έχουν γίνει οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος;

Επειδή λοιπόν και εγώ αυτό το ιστολόγιο το έχω ξεσκίσει με το κυπριακό σταματώ εδώ.

Από εδώ και μπρός το κυπριακό θα λείψει από το Μπλονγκ. Να δω και εγώ αν καταφέρω να υπάρξω, έστω στην μπολγκόσφαιρα, χωρίς αυτό.

2009-09-19T20:21:00.000+03:00

Η ευθυνοφοβία είναι ένα ακόμη χαρακτηριστικό των Κυπρίων. Το βλέπουμε παντού, κυρίως στις δημόσιες υπηρεσίες όπου είναι και ο πρώτος κανόνας επιβίωσης, αλλά και στη ζωή μας γενικότερα. Το μόττο της κοινωνίας μας δεν είναι το "yes we can", ούτε το "μπορούμε καλύτερα", ή το "αιείν αριστεύειν" αλλά το "εν θα φταίω εγώ".
Το επακόλουθο βέβαια είναι να έχουμε ηγέτες αυτούς που ακολουθούν τον συγκεκριμένο κανόνα με την περισσότερη μαεστρία.
Το ανακοινωθέν του Εθνικού συμβουλίου μετά από 4ήμερη(!) συνεδρία δείχνει ακριβώς αυτό. Δεν αποτολμήθηκε ούτε ένα γιώτα πέρα από τα τετριμμένα περί αποφάσεων του συμβουλίου ασφαλείας , συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας κλπ.
Το μεγάλο ερωτηματικό είναι ο ίδιος ο Πρόεδρος. Ψάχνει την ενότητα ή απλά την συνυπευθυνότητα;
Το ότι η ενότητα είναι ανέφικτη είναι πιστεύω ξεκάθαρο. ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, ΕΥΡΩΚΟ και Οικολόγοι δεν ήθελαν καν να αρχίσει η διαπραγμάτευση όταν άρχισε και διαφωνούν κάθετα με τον τρόπο που αυτή διεξάγεται ενώ και επί της ουσίας οι θέσεις τους απέχουν πολύ από αυτές των ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ. Είναι επίσης ξεκάθαρο ότι προετοιμάζουν και προετοιμάζονται για ένα νέο ΟΧΙ αφού προεξοφλούν από τώρα το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης ως απαράδεκτο και ο Χριστόφιας δεν είναι κανένας αφελής που δεν μπορεί να δει όλα αυτά.
Συμπεραίνω λοιπόν ότι ο Χριστόφιας ψάχνει την συνυπευθυνότητα. Γιατί όμως; Μήπως οι συνομιλίες να παραπαίουν και βλέπει πιό μακριά στις επόμενες προεδρικές; Προτιμά ίσως να αναβάλει τη σύγκρουση με τους αντιδραστικούς σε χρόνο που να τον βολεύει καλύτερα; Είναι ένα δογματικό απολίθωμα του ΑΚΕΛ που θα προτιμήσει να μεταφέρει το βάρος της ευθύνης σε άλλους ώμους; Δεν έχει το θάρρος να κάνει αυτό που πρέπει να γίνει;
Με άλλα λόγια είτε έχουμε μπεί ήδη στη διαδικασία διαχείρισης της ζημιάς είτε δεν έχουμε φτάσει ακόμη στην ώρα της πραγματικής αντιπαράθεσης, του επαναληπτικού του 2004.
Λειτουργική και βιώσιμη θα είναι μιά λύση που θα έρθει σε ρήξη με το πολιτικό κατεστημένο και στις δύο πλευρές. Οι πολιτικές δυνάμεις που θα αναλάβουν την ευθύνη και θα φέρουν ένα θετικό αποτέλεσμα θα είναι αυτές που θα ηγηθούν και θα κυβερνήσουν την Κύπρο του Αύριο.

As good as it gets?

2009-09-02T21:00:00.000+03:00

Δεν υπάρχει λόγος να ψάξουμε τους φταίχτες γιά ότι συνέβηκε σήμερα στο Λιμνίτη. Το καυτό και πικρό ερώτημα που προκύπτει είναι άλλο.

Ενάμιση χρόνος τακτικών απ'ευθείας διαπραγματεύσεων και δεν μπορούν να μεταφέρουν 600 πλάσματα από το σημείο Α στο σημείο Β;

Ήταν αυτό που έγινε σήμερα μια μικρογραφία της Λύσης που διαπραγματεύονται οι ηγέτες μας;

Is this as good as it gets?

Το πουλλίν επέτασεν.

2009-08-06T20:18:00.001+03:00

Respect!

Πένθιμο.

2009-07-20T22:25:00.000+03:00

Θα μπορούσαν τουλάχιστον
να πουν στη μάνα μου
οτι σκοτώθηκα.
Πως μιά σφαίρα στον κρόταφο
έσβησε τον ήλιο του Ιούλη.
Θα μπορούσαν σαν Άντρες
να της πουν οτι σκοτώθηκα.
Οτι κάποιος ψέλλισε μια προσευχή
πάνω απ'τον τάφο.
Φοβήθηκαν φαίνεται τον Θάνατο
που τους αγριοκοίταζε
πίσω απ'τις κόρες των ματιών της.

Κάποιες σκέψεις για το πραξικόπημα

2009-07-15T19:03:00.000+03:00

Εκτός από τα προφανή αποτελέσματα τι άλλες επιπτώσεις είχε το πραξικόπημα στην κυπριακή κοινωνία και την μετέπειτα ιστορία της Κύπρου;

Θα αρχίσω με την μοναδική θετική επίπτωση που ήταν κατά την γνώμη μου η εδραίωση της Δημοκρατίας. Όχι απλά με την επιστροφή του Μακαρίου και της νομιμότητας αλλά με το γενικό ξύπνημα των Κυπρίων στη δημοκρατικότητα, το διαχωρισμό των εξουσιών, την έννομη τάξη κλπ. Είμαστε βέβαια ακόμη μακριά από το ιδεώδες αλλά αν κάνουμε την σύγκριση πρίν/μετά θα δούμε τεράστια άλματα προόδου. Για παράδειγμα ο ρόλος του στρατού στην πολιτεία αλλά και στην συνείδηση του πολίτη. Η αλλαγή του εκλογικού συστήματος και οι τακτικές εκλογικές αναμετρήσεις καθώς και οι εναλλαγές ατόμων και πολιτικών συνασπισμών στην εξουσία ήταν αδιανόητες πρίν το '74.

Από την άλλη όμως το πραξικόπημα στιγμάτησε αυτή την ανανεωμένη δημοκρατία. Ο 'κλάδος ελαίας' του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου αποδείχθηκε μπούμερανγκ για τη δημοκρατία αφού από τη μία οι ένοχοι έμειναν ατιμώρητοι και από την άλλη η απουσία κάθαρσης διαιώνισε τη διχόνοια. Το τεράστιο βάρος της ατιμωρησίας και κατ' επέκταση της απόκρυψης της αλήθειας εμπόδίζει ακόμη και σήμερα τους ελληνοκύπριους από το να παρουσιάσουν ένα πραγματικά ενωμένο μέτωπο απέναντι στην Τουρκία. Οι προέδροι που ακολούθησαν τον Μακάριο όπως και οι υπόλοιποι πολιτικοί παράγοντες απέφυγαν επιμελώς να αγγίξουν το ζήτημα αφού από κομματικής/μικροπολιτικής απόψεως το ομιχλώδες τοπίο τους βόλευε (και τους βολεύει) μια χαρά.
Με κάποιο τρόπο το πραξικόπημα έγινε επίσης το χαλί κάτω από το οποίο η ελληνοκυπριακή κοινότητα έκρυψε τη βρωμιά της. Ο Μακάριος και η διακυβέρνησή του έγιναν οι ιερές αγελάδες της κυπριακής ιστορίας. Υπήρχε έλλειμμα δημοκρατίας στη νεαρή Κυπριακή Δημοκρατία; Υπήρχαν παραστρατιωτικές ομάδες υπό τον έλεγχο του προέδρου ή υπουργών; Λειτουργούσε η αστυνομία ως προστάτης του πολίτη ή ως όργανο επιβολής; Αληθεύουν τα όσα λέγονται περί του σχεδίου 'Ακρίτας'; Όλα αυτά ήταν αποτέλεσμα της πολιτικής του Μακαρίου, των πολεμίων του ή και του πολιτικού περιβάλλοντος γενικά την ψυχροπολεμική εκείνη περίοδο;

Η τουρκική εισβολή έκανε κάτι παρόμοιο για τη σχέση μας με τους τουρκοκύπριους. Μας σταμάτησε και μας σταματά ακόμη από το να ψηλαφίσουμε τα προβλήματα που προϋπήρξαν της εισβολής. Τηρήσαμε τις υποσχέσεις που δώσαμε με την υπογραφή των συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου; Δώσαμε την ευκαιρία στην νεοσύστατη δημοκρατία μας να λειτουργήσει για το καλό όλων των Κυπρίων ή την βλέπαμε σαν ένα ενδιάμεσο σταθμό προς την Ένωση;

Πολλοί διαβάζοντας αυτή την ανάρτηση θα πουν: Ο Παύλος επικρίνει τον Μακάριο άρα επικροτεί το πραξικόπημα, επικρίνει την ελληνοκυπριακή κοινότητα άρα αποενοχοποιεί την Τουρκία... Εύκολα συμπεράσματα που χρησιμοποιούνται κατά κόρον από πολιτικούς κάθε απόχρωσης και απομακρύνουν τη συζήτηση από την ουσία των πραγμάτων.
Η ουσία όμως είναι ότι μόνο η αλήθεια και η κριτική ανάλυση της ιστορίας θα φέρει την κάθαρση και μόνο όταν γίνει το ίδιο και από την τουρκική πλευρά θα μπορέσουμε όλοι μαζί να προκόψουμε στη Χώρα που λέγεται Κυπριακή Δημοκρατία.

Πρόσφυγες.

2009-07-07T00:50:00.000+03:00

Δείτε αυτό και κάντε και μιά βόλτα στη Λήδρας να δείτε την έκθεση φωτογραφίας που στήθηκε με θέμα τους πρόσφυγες και την UNHCR.

Σκέφτομαι ότι ζούμε όλοι μέσα στη φούσκα που είναι ο δυτικός πολιτισμός. Ότι υπάρχει απ'έξω είναι ένας γιγαντιαίος ζωολογικός κήπος. Ότι γίνεται πίσω από το φράχτη μπορεί κάποτε να προκαλέσει συναισθήματα αλλά μέχρι εκεί, ουσιαστικά δεν μας αφορά.
Είναι αυτός ο Πολιτισμός μας πανανθρώπινος; Μπορεί να δώσει λύσεις στα προβλήματα της Ανθρωπότητας ή μόνο να υπερπηδά τα εμπόδια στην δική του περαιτέρω ανάπτυξη;

Μια αστυνομική ιστορία από το 1967.

2009-06-21T12:33:00.003+03:00

Μπλόκο. Ο καλοκαιρινός ήλιος ήθελε λίγες ώρες ακόμη μέχρι τον ορίζοντα. Το μάγουλο του αστυνομικού δεν ήταν πλέον φρεσκοξυρισμένο και συγκρατούσε μπίλιες ιδρώτα. Έβγαλε το σημειωματάριο του και το στυλό από τοην τσέπη στο στήθος του μπεζ πουκαμίσου της στολής του και ζήτησε με ένα αυταρχικό, ίσως ανεπαίσθητα απειλητικό τόνο την άδεια οδηγού. Έγραψε τα στοιχεία και σήκωσε για μιά στιγμή το πηλίκιο για να σκουπίσει τον ιδρώτα στο μέτωπό του με τον καρπό του χεριού του. Πέρασε στο μπροστινό μέρος του Βολκσβάγκεν και άνοιξε το καπώ χωρίς να ρωτήσει. Ένας κρίκος, ένα παγούρι νερό, μιά βρώμικη κουβέρτα. Το έκλεισε. Έκανε το γύρο του αυτοκινήτου και κοντοστάθηκε στο παράθυρο του συνοδηγού και κοίταξε την εφημερίδα "Η Γνώμη"* που ήταν ριγμένη στην καρέκλα.
-Ωραίαν εφημερίδαν ιθκιαβάζεις ρε φίλε.
-.........
Κάτι έγραψε στο σημειωματάριο και επέστρεψε την άδεια στον ιδιοκτήτη της. Το Βολκσβάγκεν ξαναξεκίνησε θρυμματίζοντας τη σιωπή του απομεσήμερου καισυνέχισε τον δρόμο του προς την Αμμόχωστο.

* "Η Γνώμη" εκδιδόταν από τον Τάκη Ευδόκα, μοναδικό αντίπαλο του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στις προεδρικές του '68.

Κυπραίοι.

2009-05-31T19:26:00.003+03:00

Εκάθουνταν στη βεράντα τζιαί 'τρώαν χαλλούμιν με την παττίχαν. Που μες'την παρκονόπoρταν εθωρούσαν την τηλεόρασην που εκάθετουν πας'το σύνθετον μες τη σάλα.
Ειδήσεις. Τριάντα πέντε χρόνια από την εισβολή. Εδείχναν τζιείνα τα βίτεο τα μαυρόασπρα. Τα αεροπλάνα όπως τα σιαχίνια πουπάνω που τη Χώρα, αλεξιπτωτιστές, πόμπες. Γενέτζιες που κλαίσιν, μωρά που κλαίσιν, αιχμάλωτοι με τα σιέρκα πας τα ζινίσια. Τζιαι τζιείνη η φωτογραφία που έδειχνεν έναν σκοτωμένον να κρέμμεται ανάποδα που μες τα χαλάσματα.
Αθθυμήθηκεν τα. Την πυράν τζιαι τη σκόνη τζιαι τον πόλεμον τζιαι τον κόσμον να κλαίει. Αθθυμήθηκεν το χωρκόν του τζιαι την μάναν του. Αθθυμήθηκεν τη θάλασσαν τζιαι τα χταπόθκια τζιαι τον τζιύρην του να θερίζει, δρωμένος φούσκα. Έκαμεν να κλάψει μα εσφίχτηκεν τζιαι ίσια που εγεμώσαν νάκκον τα μμάθκια του.
Ετελειώσαν τα βίτεο τζιαι αρκέψαν οι δηλώσεις των πολιτικών.
- Εν καλή η παττίχα μας πόψε α;
- Με τούν'τα νερά φέτη εγινήκαν μέλιν οι παττίσιες!

Βάρβαροι αγαπημένοι.

2009-05-22T19:11:00.003+03:00

Ακούγωντας τις σημερινές ειδήσεις συνειδητοποίησα λίγο παραπάνω πόσο την έχουμε βαμμένη σ'αυτή τη χώρα.

Σε πρώτη φάση κατάλαβα ότι ο Ταλάτ είναι κεφαλοκλειδωμένος από τον τουρκικό στρατό. Η επιμονή του και η συμπεριφορά του στο θέμα του Λιμνίτη μου ψιθυρίζουν ότι οι διαπραγματεύσεις είναι κενές περιεχομένου και ότι τα της λύσης για τους Κυπρίους από τους Κυπρίους είναι άλλο ένα παραμύθι στο τέλος του οποίου οι Κύπριοι ζούν χειρότερα.

Σε δεύτερη φάση οι αντιδράσεις για το έργο που παρουσιάζεται στην Μπιεννάλε της Βενετίας. Κόμματα και υπουργοί λογοκρίνουν την Τέχνη με απίστευτη άνεση. Ο ευρωπαϊκός ΔΗΣΥ καιτο Ευρωπαϊκό Κόμμα απαιτούν την Σοβιετικού τύπου στράτευση της τέχνης στις επιδιώξεις και πολιτικές της Πολιτείας. Δεν είναι απλά γελοίο, επααρχιωτικό ή κομπλεξικό. Είναι καθαρά ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ.
Ακόμη χειρότερο είναι το ότι όλα αυτά γίνονται με την εισβολή και την κατοχή στο επίκεντρο. Ούτε στον κόσμο της Τέχνης δεν δικαιούται η Κύπρος να υπάρχει χωρίς το Πρόβλημα. Στην Μπιεννάλε πάμε για να αναδείξουμε το Πρόβλημα, στην Ευρωβουλή πάμε για να αναδείξουμε το Πρόβλημα, στο Champions League πάμε για να αναδείξουμε το Πρόβλημα. Έχουμε κάνει ένα βήμα μπροστά απ'τον Καβάφη: Οι Βάρβαροι έχουν έρθει και εμείς γουστάρουμε, σαν νεανίδα που μόλις πήρε δουλειά στο δημόσιο.

Ρ.Ι.Κ.

2009-05-21T19:56:00.003+03:00

Το Ρατσιστικό Ίδρυμα Κύπρου σας πληροφορεί ότι ένας Πορτογάλλος και μια μελαμψή Ολλανδέζα έφερναν κάνναβη στην Κύπρο. Την απόχρωσητου Πορτογάλλου δεν την πληροφορηθήκαμε, υποθέτουμε όμως ότι έχει την κλασική πορτογαλλική απόχρωση.

Original Ολλανδέζα.

Πρέζα.

2009-05-01T16:26:00.003+03:00

Λίγο πρίν το Τέλος θα κλείσουν τα οδοφράγματα. Οι Τούρκοι θα τα κλείσουν και εμείς θα πανικοβληθούμε. Θα ιδρώνουμε κρύο ιδρώτα, θα παραληρούμε, θα τρέμουμε σαν τις καλαμιές στον κάμπο. ΘΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΗ ΔΟΣΗ ΜΑΣ!
Τότε είναι που θα πληροφορηθούμε από τους Τουρκοπροσκυνημένους ηγέτες μας ότι η επόμενη δόση είναι μόνο ένα μικρουλάκι ψήφο μακριά. "Ψηφίστε 'ΝΑΙ' στο στο Σχέδιο Αννάν και η ηρωίνη θα πλημυρίσει και πάλι τις ελεύθερες περιοχές." "Τι να κάνετε την Ελυθερία όταν έχετε ηρωίνη;"
Και τότε θα τελειώσουν όλα. Μέχρι το τέλος του αιώνα η Ελληνική γλώσσα δεν θα μιλιέται στο νησί, οι εκκλησίες άδειες και ερημωμένες δεν θα λειτουργούν πιά. Η Κύπρος θα είναι και πάλι ένα τουρκικό νησί.

Είναι πράγματι γελοίο. Είναι όμως και ένας τρόπος σκέψης που πρέπει να μας τρομοκρατεί. Περιέχει το σπέρμα του πολέμου, του μίσους, της μιζέριας.
Οι άνθρωποι αυτοί είδαν τα οδοφράγματα να ανοίγουν το 2003 και με τρόμο είδαν ότι οι πρώτοι Ελληνοκύπριοι που πέρασαν δεν ανασκολωπίστηκαν ούτε καταφαγώθηκαν από γκρίζους λύκους με ματωμένα δόντια. Είδαν άνθρωπους που υπέφεραν όσο και εμείς. Είδαν Κύπριους που πίστευαν ακόμη ότι θα ξαναζούσαμε μαζί. Με δυό λόγια είδαν τον ήλιο να ανατέλλει από τη δύση και τα ποτάμια να ρέουν προς τα βουνά.
Ξαναέστησαν το Σύμπαν τους με το Σχέδιο Αννάν και την ηρωίνη. Πόσο εύκολο είναι να φοβίσεις τον κόσμο με την ηρωίνη! Πόσο βολικό είναι να πείς στον κόσμο "να! αυτοί την φέρνουν εδώ και σκοτώνουν τα παιδιά μας!"
Πόσο βολικό είναι να πείς στον κόσμο και στον εαυτό σου ότι δεν φταίμε εμείς. Δεν είναι η δική μας μίζερη κοινωνία που σπρώχνει τους νέους στα ναρκωτικά αλλά οι Άλλοι.

Το τραγικό είναι ότι πράγματι η ηρωίνη διοχετεύεται από τα κατεχόμενα, τώρα όπως και πρίν το 2003 και βεβαίως όχι από τα οδοφράγματα. Πράγματι η Κύπρος κινδυνεύει από ένα καθεστώς αδίστακτο, τον Τουρκικό στρατό. Η κυπριακή κοινωνία είναι όντως εθισμένη στην πρέζα του Φόβου.

ΕπΑνάσταση

2009-04-15T20:38:00.001+03:00

Υπάρχει ακόμη νόημα στο πέρασμά του από τον κόσμο τούτο; Κι'αν μια πνευματική επανάσταση ισάξια με αυτήν που ο ίδιος άρχισε τον εξορκίσει απ'τα κεφάλια μας θα ξημερώση μια καινούργια μέρα ολοφώτιστη; Θα 'ταν αυτή η μέρα μιά μέρα χαράς ανοιξιάτικης. Η μέρα που ο Άνθρωπος ξεφορτώθηκε τον Θεό. Η μέρα που ο άνθρωπος αφαίρεσε τις παρωπίδες του και είδε γύρω του τον κόσμο όπως είναι, όχι όπως φτιάχτηκε. Θα'ρθει η μέρα που θα σπάσουμε τα δεσμά της θρησκείας και ο Άνθρωπος θα αναλάβει την ευθύνη του απέναντι στον Άνθρωπο. Η λαμπρή εκείνη μέρα που θα αντικαταστήσει το δέος της κόλασης με τον σεβασμό στη Ζωή, που ο παράδεισος θα χωρέσει επιτέλους στη συνείδηση του κάθε ανθρώπου...

Έχουν τελικά νικήσει οι Φαρισσαίοι;

Σχόλιο στη σημερινή στήλη του Κοριού.

2009-04-05T18:43:00.000+03:00

Ε λοιπόν φίλε Κοριέ θα το πώ και ας βρεθώ πεταξούμενος στα ποσκούπιδα της Ιστορίας.
"ΖΗΤΩ Η ΕΟΚΑ!"
Και όχι μόνο. Είμαι περήφανος που είμαι Έλληνας και Κύπριος. Ο Αγώνας της ΕΟΚΑ είναι για εμένα η μοναδική σκελίδα αξιοπρέπειας που έχω κληρονομήσει σαν Ελληνοκύπριος. Και δεν βλέπω κανένα απολύτως λόγο να απολογηθώ γιάυτό.
Η ιστορία φίλε σπάει κόκκαλα. Δεν είναι εργαλείο επίλυσης διενέξεων όπως δεν είναι και μάθημα εθνικής συνείδησης ή επιβεβαίωσης οποιασδήποτε ιδεοληψίας.
Έτσι, θα προσπαθήσω να απαντήσω στα επιχειρήματά σου έστω και αν γνωρίζω ότι η μόνη απάντηση που θα πάρω (μάλλον δεν θα πάρω) είναι ειρωνία και χλευασμός.

*****
Και οι θυσίες, οι ήρωες, οι αγχόνες;
Για σταθείτε ένα λεπτό, βγάλτε από την ΕΟΚΑ τον Αυξεντίου, τον Μάτση, τον Παλληκαρίδη και μερικούς άλλους, τι μένει;
Σχεδόν τίποτα!
Δεν χρειάζεται ιστορικό ή δημοσιογραφικό δαιμόνιο για να ανακαλύψει κάποιος πόσο μαζική ήταν η συμμετοχή στην ΕΟΚΑ. Σίγουρα δεν ήταν καθολική η συμμετοχή του λαού
αφού μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού κλήθηκε να μην συμμετάσχει (ΑΚΕΛ) αλλά πολλά ήταν τα παραδείγματα ανθρώπων που δεν ανήκαν στην ΕΟΚΑ που στήριξαν, έστω περιστασιακά, τον αγώνα.

Γιατί χάθηκε ο Αυξεντίου; Ένα μήνα τρέχανε ξωπίσω του οι Εγγλέζοι. Δεν προλάβαινε να φύγει από το ένα μέρος να πάει στο άλλο και εντόπιζαν τα ίχνη του. Ποιος τον κάρφωνε; Μα από μέσα φυσικά!
Ο Μάτσης, προδομένος κι αυτός, τον ανατίναξαν μαζί με το κρησφύγετό του.
Μήπως γνωρίζετε κανένα πόλεμο, ένοπλη αντίσταση, ή έστω οργάνωση χωρίς καταδότες, λιποτάκτες και προδότες; Εάν οι καταδότες ήταν τεκμήριο για την διαγραφή οποιουδήποτε αγώνα τότε ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία δεν υπήρξε αυτό που ονομάζουν επανάσταση...

Και τον Παλληκαρίδη; Τον κρεμάσανε για μισό όπλο που μετέφερε στην πλάτη του. Λοιπόν, ο αγώνας της ΕΟΚΑ δοξάστηκε περισσότερο από τις επιπτώσεις των πράξεων των καταδοτών και από την απάνθρωπη σκληράδα των Εγγλέζων, παρά από τις στρατιωτικές πρωτοβουλίες της οργάνωσης.
Αυτό που δοξάζουμε φίλε μου είναι η αυτοθυσία των αγωνιστών. Αυτό που εκτιμούμε είναι το ξύλο και τα βασανιστήρια που άντεξαν αυτοί που πίστεψαν σε κάποια ιδανικά. Αυτό στέκει είτε εσύ μοιράζεσαι αυτά τα ιδανικά είτε όχι.Οι στρατιωτικές προτωβουλίες της οργάνωσης έφεραν μόλις ένα χρόνο μετά την έναρξή τους το σχέδιο Χάρτινγκ. Ήταν η πολιτική ηγεσία που κατ'εξακολούθηση απέτυχε να εκμεταλλευτεί την στρατιωτική επιτυχία του Αγώνα.

Και τι απέδωσε η ΕΟΚΑ; Δίχασε την κοινωνία σε Έλληνες και Τούρκους, αριστερούς και δεξιούς.
Μήπως η ΕΟΚΑ προσέλαβε τους Τούρκους Επικουρικούς; Μήπως η ΕΟΚΑ έκανε πογκρόμ στους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης; (ελπίζω να μην προβάλλω ως εθνικιστής όταν αποκαλώ Κωνσταντινούπολη το Ιστανμπούλ). Μήπως μιλούσε η προκύρηξη της ΕΟΚΑ για τον "δεξιό λαό της Κύπρου"; Μήπως είναι λάθος να κρίνουμε την ηθική υπόσταση των αγωνιστών σύμφωνα με το πολιτικό αποτέλεσμα του αγώνα τους;

Ξεκίνησε για την Ένωση και κατέληξε σε συνεταιρικό κράτος με τους Τούρκους.
Ύστερα παντρεύτηκαν οι αγωνιστές τις πλουσιοκόρες των αστών και δημιουργήθηκε η νέα τάξη που ακόμη κυβερνά την Κύπρο.
Σε αυτό συμφωνώ σχεδόν απολύτως. Απλά βάλε ένα "κάποιοι" αντι "οι" αγωνιστές.

Όσοι έμειναν έξω, δοκίμασαν να κάνουν μια νέα ΕΟΚΑ για να έχουν μια δεύτερη ευκαιρία.
Αφού φέρανε με το ζόρι τους Τούρκους την Κύπρο, διέγραψαν την ΕΟΚΑ Β', ζωντάνεψαν την Α', και μισό αιώνα οι επιτήδειοι τρώνε από τις σάρκες των λίγων αγωνιστών που σκοτώθηκαν και γλύτωσαν.
Τι ωραία που δένουν όλα! Όλοι μαζί στο καλάθι του Κοριού. Είτε είσαι νεκρός αγωνιστής άρα είσαι ΟΚ, είτε είσαι ζωντανός αγωνιστής άρα είσαι κανίβαλος/φασίστας.

****

Αλήθεια, τι γιορτάζουμε την 1η Απριλίου;
Την Ένωση που δεν έγινε;
Τον εξαναγκασμό της κοινωνίας να μη σκέφτεται, να μη διαφωνεί, διότι όποιος παράκουε τον έπαιζαν σαν προδότη;
Την ανεξαρτησία που δεν τη θέλαμε;
Την ελευθερία που δεν την εκτιμήσαμε;
Ή μήπως ένα πρωταπριλιάτικο ψέμα είναι κι αυτό;

***

Όλες οι αποικίες διεκδικούσαν την ελευθερία τους και οι λαοί το δικαίωμά τους να έχουν το δικό τους κράτος.
Εμείς θέλαμε να γίνουμε νομός ενός άλλου !

Δυστυχώς η στήλη του Κοριού δεν υπήρχε τότε για να μας ανοίξει τα μάτια σ'αυτή τη τεράστια αλήθεια.

***
Κι άμα τους πεις πως προκαλέσαμε την τύχη μας, ανοίξαμε μόνοι μας το λάκκο μας, οι ούτω καλούμενοι αγωνιστές απαντούν με κάτι προκηρύξεις, σαν κι αυτή που εξέδωσαν την 1η Απριλίου:
"Με αποτροπιασμό και αγανάκτηση παρακολουθούμε κάποιους ηττοπαθείς τουρκόφιλους να επιχειρούν να επιρρίψουν την ευθύνη στη δική μας πλευρά, για όσα εγκληματικά η τουρκική πλευρά διέπραξε και διαπράττει εις βάρος του λαού μας".
Δεν καταλάβατε καλά την κριτική. Η ευθύνη δεν επιρρίπτεται "στη δική μας πλευρά", αλλά "στη δική σας πλευρά". Δηλαδή στους εθνικιστές ανεξαρτήτως της γλώσσας που μιλούν, που μια χαρά συνεργάζονταν και αλληλοϋποστηρίζονταν, καθότι, όπως το είπε και ο υιός Ντενκτάς, "τα άστρα τους ταιριάζουν"!

****

Πρώτον, κάποιοι από αυτούς τους "ούτω καλούμενους αγωνιστές" υπέφεραν πολλά στα χέρια των εγγλέζων και μάλλον αξίζουν μιας πιό ισορροπημένης αντιμετώπισης ή τουλάχιστον μιάς που να μην είναι υβριστική.
Δεύτερο, σκοπός της σημερινής κοινωνίας και πολιτείας πρέπει να είναι ο διαχωρισμός του πατριωτισμού από τον εθνικισμό και της ιστορικής αλήθειας από τους γενικόλογους αφορισμούς. Το άρθρο σου κάνει το αντίθετο.
Κατανοώ και συνήθως απολαμβάνω τη σάτιρα και τον σαρκασμό της στήλης σου αλλά αυτή την βρίσκω λυπηρά κακόγουστη.

Ψηφίστε ALERT!

2009-04-01T11:30:00.000+03:00

Η αθώωση των 10 δεν είναι παρά ένα τρανταχτό παράδειγμα της αποτυχίας (ή μήπως της επιτυχίας;) του συστήματος εξουσίας της χώρας μας. Οι δικαστές-ζόμπι, οι αστυνομικοί-βασανιστές, οι ψυχωτικοί εισαγγελείς, οι ημιμορφωμένοι υπουργοί και οι φαφλατάδες βουλευτές είναι απλά προϊόντα της Κυπριακής Δημοκρατίας και του τρόπου που λειτουργεί.
Πολλοί βουλευτές έσπευσαν να εκφράσουν τις απόψεις τους, την κριτική τους προς την δικαστική εξουσία. Συζητήσεις από ραδιόφωνα και τηλεοράσεις οι οποίες απλά δίνουν περισσότερο air-time στους πολιτικούς και έσοδα στα κανάλια...
Ο δικαστής-ζόμπι όμως μπορεί μόνο να λειτουργήσει με το γράμμα (το πνεύμα ξεχάστε το βέβαια, έχει εγκαταλείψει το καράβι μαζί με τα τρωκτικά) το νόμου που θεσπίζει ο νομοθέτης, δηλαδή η βουλή, δηλαδή οι ίδιοι κύριοι που ασκούν και "κριτική στη δικαστική εξουσία".
Είναι ξεκάθαρο ότι η κλίκες των πολιτικών και των καρεκλοκενταύρων της Κ.Δ. ελέγχουν τα πάντα.
Στα χέρια τα δικά μας μένει ένα και μοναδικό όπλο: η ψήφος.

Προτείνω αποκλεισμό οποιασδήποτε κομματικής παράταξης από το ALERT, εγγραφή του ALERT σαν πολιτικό κόμμα και κάθοδο του στις επερχόμενες ευρωεκλογές.

Εγώ ψηφίζω ALERT.

Γαλάζια Έχιδνα , ειδήσεις των οκτώ.

2009-03-29T15:34:00.000+03:00

-Κύπριος φέρεται να είναιο τρομοκράτης που προκάλεσε χάος στο κέντρο του Λονδίνου. Οι πρώτες πληροφορίες από την βρετανική πρωτεύουσα αναφέρουν τις δολοφονίες τουλάχιστον 12 ανθρώπων και την σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή του κτιρίου που στεγάζει τις αγγλικές υπηρεσίες ασφαλείας. Να μεταφερθούμε τώρα στο Λονδίνο και τον Ευάγγελο Απίκο. Ευάγγελε σ'ακούμε:
-Το σκηνικό τώρα άρχισε να ξεκαθαρίζει Νίτσα ενώ πριν λίγα μόλις λεπτά είχαμε την πρώτη ανακοίνωση από την βρετανική αστυνομία. Δώδεκα νεκροί και τρείς βαριά τραυματίες είναι ο απολογισμός. Ο δράστης έχει συλληφθεί και αυτή την στιγμή ανακρίνεται. Η ανακοίνωση επιβεβαιώνει ότι ο συλληφθείς είναι Κύπριος υπήκοος, ο Χαράλαμπος Χαραλάμπους. Να σημειώσουμε εδώ ότι στο συγκεκριμένο κτίριο στεγάζεται η μυστική υπηρεσία πληροφοριών της Μεγάλης Βρετανίας γνωστή και ως Εμ Αϊ Σιξ. Κάποιοι εδώ πέρα ήδη συνδέουν το συμβάν με την πρόσφατη υπόθεση της εξαφάνισης της Γιωργούλλας Ποφκαρμένου, γνωστής ανταποκρίτριας κυπριακού καναλιού. Αυτά για την ώρα, θα επικοινωνήσουμε όταν έχω κάτι νεότερο.
-Ευχαριστούμε τον Ευάγγελο Απίκο. Οι πληροφορίες έρχονται συνεχώς στο τμήμα ειδήσεων...με συγχωρείτε... Ωραία! Θα συνδεθούμε τώρα απ'ευθείας με την Τεχεράνη όπου βρίσκεται ο πρόεδρος Χριστόφιας σε επίσημη επίσκεψη και προβαίνει αυτή την στιγμή σε δηλώσεις σχετικά με το συμβάν.
-Θέλω να πω ότι έχω ήδη επικοινωνήσει με τον κ. Μπράουν, του μετέφερα τα ειλικρινά μου συλλυπητήρια και την συμπαράσταση της Κύπρου σε ότι χρειαστεί για την διαλεύκανση αυτού του εγκλήματος. Του εξήγησα ότι η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν και είναι φίλη του Βρετανικού λαού και ότι θα είμαστε στο πλευρό του για ότι χρειαστεί για την αντιμετώπιση τέτοιων φαινομαίνων. Εν πάσει περιπτώσει είμαι σίγουρος ότι δεν είναι παρά ένα μεμονωμένο περιστατικό και δεν θα επηρεάσει τις σχέσεις των δύο λαών. Ευχαριστώ πολύ.
-Εντωμεταξύ αγαπητοί τηλεθεατές το αμερικανικό δίκτυο Σιενέν πρόβαλε πριν λίγα μόλις λεπτά βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας του κτιρίου που δείχνει τον δράστη να προκαλεί όλη αυτή την κατασροφή και τις δολοφονίας χωρίς κανένα όπλο! Βλέπουμε τώρα το βίντεο... εδώ βλέπουμε τον Χαράλαμπο Χαραλάμπους να εισέρχεται στο λόμπι κυριολεκτικά βαδίζοντας πάνω από τον (ένοπλο) φρουρό ασφαλείας. Δεύτερος φρουρός έρχεται να βοηθήσει τον πρώτο... ε είναι απίστευτο αυτό που βλέπουμε, σίγουρα θα σοκάρει το παγκόσμιο! Καταφέρνει να απωθήσει και να ακινητοποιήσει επτά ένοπλους φρουρούς χρησιμοποιώντας μόνο τα χέρια του! Το βίντεο διακόπτεται εδώ γιατί περιλαμβάνει σκηνές που μπορεί να ενοχλήσουν.
Πίσω στην Λευκωσία τώρα και στην παρατεταμένη καθιστική εκδήλωση του γνωστού δημοσιογράφου Θεοκλή Ππίσση έξω από την Υπάτη Αρμοστεία της Μεγάλης Βρετανίας. Γιά δέκα μέρες τώρα είναι αλυσοδεμένος στην πύλη του κτιρίου απαιτώντας την απελευθέρωση της Γιωργούλλας Πφκαρμένου. Όπως ισχυρίζεται ο κ. Ππίσσης η Γιωργούλλα βρίσκεται στα χέρια των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών οι οποίοι την συνέλαβαν όταν αυτή εξασφάλισε "ευαίσθητες" πληροφορίες για την δράση τους στην Κύπρο. Ο κ. Ππίσσης δεν έκρυψε την χαρά του στο άκουσμα της είδησης για τα συμβάντα στο Λονδίνο και η αστυνομία αναγκάστηκε να επέμβει όταν ο κ. Ππίσσης άρχισε να χειρονομεί κατά των υπαλλήλων της αρμοστείας. Με δηλώσεις του κάλεσε τον κόσμο να συμπαρασταθεί στον Πάμπο, τον "μοναδικό Ελληνοκύπριο με αρχίδια" όπως τον αποκάλεσε. Ήδη δεκάδες πολίτες έχουν σπεύσει στο χώρο όπου φωνάζουν συνθήματα κατά της Βρετανίας και προπηλακίζουν όσους εισέρχονται και εξέρχονται του κτιρίου.
Μείνετε μαζί μας. Οι ειδήσεις θα συνεχιστούν σε λίγο!

Πωλούνται οικόπεδα

2009-03-21T12:59:00.000+02:00

Μεγάλο το πρόβλημα της επίσκεψης του Ταλάτ στις ηνωμένες Πολιτείες. Θα τρωθεί (ανεπανόρθωτα;) το κύρος της Κ.Δ. Θα δοθεί υπόσταση στο ψευδοκράτος, ειδικά αν η συνάντηση γίνει στο γραφείο της κ. Κλίντον. Τρέχει η ομογένεια να αποτρέψει την επίσκεψη και η Κυπριακή διπλωματία είναι σε εγρήγορση.
Όλα να τα περιμένεις από τους αμερικανούς. Φανταστείτε ότι εκεί πέρα δέχονται και βιντεοταινίες σαν μαρτυρίες στα δικαστήρια!
Ωφείλει η κ. Κλίντον να ενημερώσει τον Ταλάτ ότι μια τέτοια συνάντηση δεν μπορεί να γίνει γιατί δεν είναι ηγέτης αναγνωρισμένου κράτους. Ότι αν δεν αποσυρθούν ΟΛΑ τα Τουρκικά στρατεύματα και γίνει επανένωση του νησιού (σύμφωνα πάντα με τα σχετικά ψηφίσματα του ΟΗΕ) ο Ταλάτ δεν μπορεί να ονειρεύεται επισκέψεις και τέτοια. Όλα αυτά θα πρέπει να γίνουν τηλεφωνικώς ή η κ. Κλίντον να πει σε κάποιον να του πεί όλα αυτά.
Αλλιώς οι σχέσεις της Κ.Δ. με τις ΗΠΑ θα διαταραχθούν. Βεβαίως βεβαίως. Θα μάθει τότε η κ. Κλίντον και ο μελαχροινός μάστρος της τι πάει να πεί Κύπρος! Η Κ.Δ. δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί της σε τέτοια θέματα. Πάνω απ'ολα το δίκαιο , η ηθική, η αδελφωσύνη των λαών.
Έτσι, επειδή έχουμε το δίκαιο με το μέρος μας θα ορίσουμε στην Χίλαρυ ποιόν και πού θα τον δεί και τί θα του πεί, την ίδια στιγμή που ζητούμε από τις ΗΠΑ να ασκήσουν την επιρροή τους!
Εντωμεταξύ εμείς από εκεί ψηλά που μας ανεβάζει το ηθικό μας βάθρο βλέπουμε το κόσμο και ανακαλύπτουμε ότι η καλύτερη ιδέα για να γλιτώσουμε από την οικονομική κρίση είναι τα μπίζνες με τους Ιρανούς. Δηλώνουμε έτοιμοι να πουλήσουμε παραλιακά οικόπεδα στην οικονομική ελίτ της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν. Η συνείδηση του προέδρου μας δεν του επιτρέπει να ενταχθεί στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη αλλά οι μουλάδες του Ιράν είναι μια χαρά παιδιά.

Ξέχνα το.

2009-03-15T12:26:00.000+02:00

"Κάτω τα χέρια από τη λύση". Κάπως έτσι αντέδρασε ο πολιτικός κόσμος και τα μέσα σε δηλώσεις του Ταλάτ ότι η Λύση μπορεί να έρθει μες το 2009. Δεν ξέρω αν τέτοιες αντιδράσεις είναι συνειδητές ή όχι προδίδουν όμως μια μεγάλη αλήθεια: η τωρινή κατάσταση είναι η ευτυχέστερη. Είναι μια σκληρή αλήθεια αλλά πρέπει να την αναγνωρίσουμε. Ποιός θέλει τη Λύση σήμερα;
Ειλικρινά ποιός από τους αναγνώστες αυτού του ιστολογίου πείθεται από τους πολιτικούς μας ότι θέλουν να λύσουν το κυπριακό; Τί έχει να κερδίσει το ΔΗΚΟ, ο ΔΗΣΥ, η ΕΔΕΚ, το ΑΚΕΛ ή οι Οικολόγοι από μιά λύση η οποία , εάν ακόμη είναι μια τέλεια Δίκαιη , Βιώσιμη και Λειτουργική λύση, θα σημαίνει σίγουρα μια εκ θεμελίων αναδιαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού στην Κύπρο; Η σημερινή πολιτική εξουσία θα πρέπει να αναλάβει άλλους επικοινωνιακούς ρόλους αφού η ρητορική της "Λύσης" δεν θα έχει πια αντίκρυσμα. Τα διάφορα πάρε-δώσε μεταξύ των κομμάτων, είτε αυτά έχουν να κάνουν με τη βουλή, ή με προεκλογικά παιχνίδια εξουσίας ή και με τα "ανύπαρκτα" ρουσφέτια θα πρέπει να αλλάξουν ριζικά. Θα μου πείτε τώρα : 'καλά δεν θα βρούν αυτοί άλλους τρόπους να κάνουν όλα αυτά;' Σίγουρα θα βρουν αλλά ποιός θέλει τώρα να μπεί σε μια τέτοια διαδικασία;
Περίπου τα ίδια ισχύουν και με την οικονομική "εξουσία" του τόπου. θέλει μήπως το καρτέλ των καυσίμων τον ανταγωνισμό από τουρκικές εταιρείες ή μήπως τις πολιτικές ανατροπές που ανέφερα;
Και η εκκλησία; Ίσως φοβάται και αυτή την αλλαγή, ίσως απλά είναι κολλημένη σε μια εικόνα του κόσμου που δεν υφίσταται από το 1453...
Φανταστείτε το απίστευτο: Ο Ταλάτ ζητά ένα μεγάλο συγγνώμη και εκλιπαρεί την πλευρά μας να δεχτεί τους Τ/Κ πίσω στην Κυπριακή Δημοκρατία όπως αυτή ιδρύθηκε το 1960. Όλα τα τουρκικά στρατεύματα αποσύρονται, οι έποικοι φεύγουν και όλες οι περιουσίες επιστρέφονται! Πώς θα αντιδρούσαν τα κόμματα; Οι Ε/Κ ευρωβουλευτές θα μειωθούν αυτομάτως από 6 σε 4. Αυτόματα ΕΔΕΚ, Οικολόγοι και ΕΥΡΩΚΟ χάνουν κάθε ελπίδα εκλογής δικού τους. Ο Ταλάτ θα αποκτήσει δικαίωνα βέτο στον Χριστόφια. Θα πρέπει να τηρηθούν οι ποσοστώσεις στη δημόσια υπηρεσία, στην αστυνομία καθώς και στο υπουργικό συμβούλιο... Να συνεχίσω;
Είμαι σίγουρος ότι και στις περιοχές της Κύπρου όπου η Κυπριακή Δημοκρατία δεν ασκεί αποτελεσματικό έλεγχο η κατάσταση είναι παρόμοια.
Και ο κόσμος, οι πρόσφυγες, όλοι εμείς; ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΛΥΣΗ ΔΙΚΑΙΗ, ΒΙΩΣΙΜΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΗΕ!

Γαλάζια Έχιδνα κεφάλαιο 2ο

2009-02-28T20:07:00.000+02:00

Δέκα έξι ώρες και σαράντα τέσσερα λεπτά. Οι τελευταίες δύο ώρες και τριάντα έξι λεπτά μιά άνιση μάχη με τα βιολογικά πρέπει της ποταπής ανθρώπινης ύπαρξης. Με ένα άνανδρο και βίαιο κτύπημα που θα μπορούσε να ήταν και στη βάση του κρανίου ο Μορφέας κέρδισε τη μάχη και η Γιωργούλλα κατέρρευσε. Η πανοπλία ζωντάνεψε με ένα ξαφνικό σπασμό και αμέσως μετά κατερρευσε και αυτή με ένα εκκωφαντικό θόρυβο. Η Γιωργούλλα ξύπνησε αμέσως αλλά δεν μπορούσε να αποδράσει από το Μεγάλο Δωμάτιο φορώντας πενήντα κιλά χάλυβα και με το απαθή Ντουαίην να την κοιτάζει από ένα μέτρο απόσταση.

Εφτάμιση ώρες μετά.

-Μεταφερόμαστε αμέσως αγαπητοί ακροατές στο Λονδίνο από όπου η συνάδελφος Γιωργούλλα Ποφκαρμένου θα μας ενημερώσει για τα διαμοιβώμενα σε κλειστά δωμάτια του Φόρειν Όφεως. Διαμοιβώμενα μεταξύ ποιών άραγε; Γιωργούλλα σ'ακούμε.
-I'm afraid ms Pofkarmenou can not come to the telephone at this moment. Terribly sorry.
-Κάποιο λάθος έχει γίνει αγαπητοί ακροατές, ακούτε διαφημιστικά μυνήματα και επιστρέφουμε σε λίγο...

Ενώ οι ακροατές ενημερώνονται για την τιμή της κολοκόπιττας στου Ορφανίδη, ο Θεοκλής Ππίσσης φανερά ταραγμένος και δαγκώνοντας τα μουστάκια του κτυπά speed-dial 5 στο κινητό του.

-Παρακαλώ.
-Έλα εγώ είμαι. Επιάσαν την Γιωργούλλα.
-Επιάσαν την Γιωργούλλα;
-Έπια την τηλέφωνο εις τον αέραν τζιαι απάντησεν μου Εγγλέζος μπάτλερ!
-Επιάσαν την Γιωργούλλα!
-Ήντα μπου κάμνουμεν τωρά;
-...
-Άτε τζιαι είμαι στον αέραν!
-Πρέπει...μόνον αν... Πρέπει να ξυπνήσουμεν τον Πάμπον.
-Να ξυπνήσουμεν τον Πάμπον;
-Έ, να ξυπνήσουμεν τον Πάμπον!

Ο Πάμπος είχε να ξυπνήσει τόσο νωρίς από τον Ιανουάριο του '96 όταν τον πήρε τηλέφωνο ο Σημίτης για να βρεθεί μια λύση με τα Ίμια.
Ο Πάμπος θα ήταν ένας απλός ΟΥΚκάς αν δεν πάθαινε εκείνο το τραγικό ατύχημα την τελευταία μέρα της Διαολοεβδομάδας. Τότε, ο Στρατηγός Παταφλάς, ο Υπουργός και κάποιοι μυστηριώδης φοιτητές του ΑΤΙ πήραν στα χέρια τους την Ιστορία. Καθαρά κυπριακή τεχνολογία και πρώτες ύλες έφτιαξαν τον Πάμπο Β'...

How much?

2009-02-22T19:05:00.000+02:00

Μπορεί ένα κράτος να παρακμάσει πριν την ακμή του; Έχουμε καταφέρει κάτι τέτοιο σ'αυτό τον τόπο;
Από τη δική μου σκοπιά δεν υπάρχει κάποιο 'απόγειο' της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πριν ακόμη φύγει ο τελευταίος κυβερνήτης επιδοθήκαμε σε αλληλοφαγώματα, διαφθορά, μεγαλομανιακές τάσεις και μπόλικη βία. Καταφέραμε σαν Κύπριοι να μετατρέψουμε ένα εν δυνάμει παράδεισο σε ένα τόπο μίζερο.
Πόλεμος, προσφυγιά, αγνοούμενοι, φτώχεια. Και μετά το χρήμα. Πολύ χρήμα. Αρκετό να μας οπλίσει σαν αστακούς. Αρκετό για να χτίζουμε δρόμους και νοσοκομεία και να μένει και για μίζες. Αρκετό γιά να μισθώνουμε ξένους να παίζουν μπάλα και να βριζόμαστε για το αποτέλεσμα και μετά να τα βρίσκουμε και παραγγέλνουμε όλοι παρέα sushi delivery και να μένουν και 2-3 ευρώ για το delivery boy.
Πολύ χρήμα.
Τόσο πολύ που ο Αρχιεπίσκοπος ντρέπεται για το size του καθεδρικού μας.
Τόση ευμάρεια που τα θέματα που απασχολούν την Βουλή είναι η σωστή ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου και η ποιότητα των θεατρικών που ανεβάζουν τα σχολεία.
Κάποτε μου φαίνεται ότι έχουμε πουλήσει πραγματικά τη μισή Κύπρο και απλά καλοπερνάμε ξοδεύοντας το αντίτιμο.

Γαλάζια Έχιδνα, Κεφάλαιο 1ο.

2009-02-14T19:12:00.000+02:00

Λονδίνο. Κένσινγτον. Η διακριτική ταμπελίτσα δίπλα στην επιβλητική πόρτα : Efraim & Levi, Advocates. Μια Ρολλς Ρόυς σταματά εντελώς αθόρυβα και ένας άντρας κατεβαίνει. Η πόρτα ανοίγει πριν καν αυτός χτυπήσει.
- Είναι όλοι εδώ κύριε.
- Ωραία. Σ'ευχαριστώ Ντουαίην.
- Σας περιμένουν στο Μεγάλο Δωμάτιο.
- Φέρε και το τσάι μου σε παρακαλώ.
- Βεβαίως κύριε.
Στο Μεγάλο Δωμάτιο όλοι στάθηκαν όρθιοι με την είσοδο του τελευταίου. Δώδεκα τον αριθμό: Τζων Χάργουντ, ΣΙΑ. Ελάιτζα Μούν, Καθηγητής Γέηλ. Νίκος Μπαρμπούτογλου Ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού. Οσμάν Μπιμπί Τούρκος στρατιωτικός ακόλουθος. Γκέερτ Χούλλιτ, Ολλανδός, σύνδεσμος με την Κομισιόν. Λεωνίδας Άσπρος, ΑΚΕΛ. Άντρος Μπήχτης, ΔΗΣΥ. Κνούτ Χόλγκερσσον, Δανός πανεπιστημιακός. Φρανσουά Βυζί, Γάλλος, καθηγητής της Γαλλικής Στρατιωτικής Ακαδημίας. Λούντβινγκ Φον Έμμεντεν, για την Λέσχη Μπίλντερμπεργκ. Και βέβαια οι κκ Εφραίμ και Λίβαι εκπροσωπώντας τους Σοφούς της Σιών.
Ο Νυουαίην ήρθε και απόθεσε το τσάι του κυρίου του στη θέση του και μετά στάθηκε προσοχή ακριβώς πίσω από τον Αντρέα Μπήχτη, ο οποίος έδειχνε τρομοκρατημένος. Με μιά αστραπιαία κίνηση ο Ντουαίην άρπαξε το κεφάλι του Μπήχτη και του έσπασε το σβέρκο. Μετά τον πήρε από τις μασχάλες και τον έσυρε έξω από το δωμάτιο.
- Ευχαριστώ Ντουαίην. Κύριοι. Ο μακαρίτης κύριος Μπήχτης αποδείχτηκε ανάξιος της αποστολής του. Για εβδομάδες τώρα οι πράκτορες μας τον παρακολουθούσαν και μόλις προχθές παρέλαβα τις φωτογραφίες που το απεδύκνυαν. Ορίστε! Σ'αυτή τη φοτωγραφία ο κ. Μπήχτης στο σωματείο Εθνικός Λατσιών παρέα με δημοσιογράφους από το Κυπριακό Ποντίκι και την Σημερινή. Υπάρχουν και άλλα στοιχεία που αποδυκνύουν και τη σχέση του Μπήχτη με τον κ. Ζαχαρία Κουλία. Χρειάζεται προσοχή κύριοι! Ορισμένοι Έλληνες της Κύπρου έχουν ξυπνήσει! Πρέπει να συνεχίσουμε τον αγώνα μας μέχρι το Σχέδιο να περάσει!
- Πάντως η Επιχείρηση Διάβρωση πάει αρκετά καλά. Το κόλπο με το Εθνικό Ύμνο ήταν εξαιρετικό και ο θίασος που στήσαμε προχωρεί ακάθεκτος!
- Δεν ήταν όμως αρκετό κ. Χόλγκερσσον! Ώσπου οι Βαρνάβας και Κουλίας έχουν φωνή στα Ε/Κ μήντια η εθνική συνείδηση των Ελλήνων στο νησί θα είναι ζωντανή. Ο κ. Βυζί όμως έχει κάποια σχέδια για αυτούς...

Συνεχίζεται...

Πορεία στο Ψέμα.

2009-01-30T17:14:00.000+02:00

Πώς καταντήσαμε έτσι; Πως καταφέραμε να δοξάζουμε το ψέμα, να το διδάσκουμε στα παιδιά μας σαν να ήταν η ανώτερη αλήθεια; Να'ναι οι γραφικοί ελάχιστοι αυτοί που σέβονται την αξία της ιστορικής αλήθειας;
Κατάφερε το ψέμα να μας βολέψει όλους. Βόλεψε πρώτα-πρώτα τον Μακάριο με το πρώτο του τερατώδες ψέμα, το "Νενικήκαμεν". Βολεύτηκαν μετά και οι λογής-λογής καιροσκόποι, πολιτικάντηδες, κηφήνες, απατεώνες και γενικά όλοι όσοι ξέρουν να ελίσσονται σε τέτοιες καταστάσεις (λίγο-πολύ αυτοί που βολεύονται και σήμερα). Από εκεί και πέρα τα ψέματα ακολούθησαν σαν ντόμινο μέχρι σήμερα.
Ασυγχώρητοι όμως δεν είναι όλοι αυτοί που ήταν και είναι απλά πιστοί στη φύση τους, αλλά αυτοί που έπρεπε να ήταν η συνείδηση του τόπου. Πού ήταν οι άνθρωποι του πνεύματος, οι διανοούμενοι, οι δάσκαλοι, οι καθηγητές, οι αντιδραστικοι;
Οι δασκάλοι και οι καθηγητές εξέδιδαν "αυθόρμητα" ψηφίσματα προς υποστήριξη του Εθνάρχη. Οι κομμουνιστές στάθηκαν στο πλευρό του Εθνάρχη έναντι 5 βουλευτών. Οι δημοσιογράφοι του έπλεκαν εγκώμια και οι ιστορικοί έγραφαν διθυράμβους.
Και μετά, το κόλπο γκρόσσο, το ηλίθιο πραξικόπημα και η εισβολή τα έσβησαν όλα. Οι μεγάλοι φασίστες έκαναν τους μικρούς φασίστες δημοκράτες. Ο περίφημος 'κλάδος ελαίας' και ο ακόμη κλειστός 'Φάκελος της Κύπρου' τσιμεντώνουν την συνέχιση της κοροιδίας.

Μισές αλήθειες.

2009-01-18T19:01:00.000+02:00

Έκαναν και οι δικοί μας εθνικιστές εγκλήματα το '64 άκουσα τον υπυργό παιδείας να λέει χτές. Πρέπει πρώτα να συγχαρώ τον Υπουργό και την Κυβέρνηση μας για αυτό το πρώτο βήμα. Η μισή άλήθεια όμως δεν είναι και πολύ καλύτερη από το ψέμα. Το "μπορεί να φταίξαμεν τζιαι εμείς λλίον" δεν είναι και η κάθαρση. Ποιοί ήταν αυτά τα εθνικιστικά στοιχεία; Ποιοί ήταν αυτοί που εκτελούσαν γυναικόπαιδα; Δεν μπορεί να μείνουν για πάντα "κάποια εθνικιστικά στοιχεία". Πώς ήταν οργανωμένοι; Ποιοί έδιναν διαταγές και ποιοί εκτελούσαν; Τι σχέση είχαν αυτοί με την νόμιμη κυβέρνηση του τόπου και ποιοί πολιτικοί ή και κρατικοί αξιωματούχοι γνώριζαν ή και ενέκριναν αυτές τις πράξεις;

Αυτά που λέω βέβαια δεν αποτελούν αθώωση της άλλης πλευράς. "Το να είσαι θύμα δεν εξυπακούει και την αθωώτητά σου". Με αυτή την πρόταση (νομίζω του Γάλλου Celine)στο μυαλό μας πρέπει να αναζητήσουμε την αλήθεια της Κύπρου. Μόνο όταν δούμε τα δικά μας εγκλήματα και τιμωρήσουμε τους δικούς μας εγκληματίες θα μπορούμε με ειλικρίνεια να κοιτάξουμε τους απέναντι στα μάτια και να απαιτήσουμε το ίδιο.

Η αλήθεια για να έχει σημασία πρέπει να είναι ολόκληρη. Γιαυτό και εγώ θα σταματήσω τις υπεκφυγές. Οι Γεωρκάτζης, Παπαδόπουλος, Κόσιης, Κληρίδης είχαν τον έλεγχο συγκεκριμένων παραστρατιωτικών ομάδων; Έγιναν αυτά με τη γνώση ή και την οδηγία του Μακαρίου; Είχαν οι Λυσσαρίδης και Σαμψών στήσει τις δικές τους ομάδες; Ήταν ο Μακάριος ενήμερος; Το ΑΚΕΛ που είχε συμμαχήσει με τον Μακάριο για να πετύχει την συμμετοχή του στη βουλή είχε υπ'όψιν ολ'αυτά; Σε ποιό βαθμό ήταν η πολιτική του Μακαρίου υπεύθυνη για ότι συνέβη;

Κάποιοι βέβαια έχουν έτοιμη την απάντηση. Έκαναν όλοι αυτοί ότι απαιτούσαν οι περιστάσεις, οι Τούρκοι είχαν μηχανορραφήσει όλα αυτά προ καιρού και κάπως έπρεπε και εμείς να προστατεύσουμε τα δικά μας συμφέροντα. Αυτό μπορεί να στέκει. Ακόμη και αν είναι έτσι τα πράγματα όμως τα εγκλήματα πολέμου δεν παύουν να είναι εγκλήματα και να στιγματίζουν την Κύπρο. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι αδίστακτοι δολοφόνοι κυκλοφορούν ανάμεσά μας (ίσως να παίρνουν και παχυλές συντάξεις) παριστάνοντας τους έντιμους πατριώτες.

Γάζα 2

2009-01-16T18:51:00.001+02:00

7th September 1946: A Jewish woman, now in Cyprus but previously interned in one of the concentration camps, breast-feeding her baby. Original Publication: Picture Post - 4202 - How The Jews Came To Cyprus - pub. 1946 (Photo by Charles Hewitt/Picture Post/Getty Images)

Γάζα 1

2009-01-16T17:11:00.000+02:00

Έχουμε τα πάντα εδώ πέρα. Έχουμε χρήματα και σπίτια (οι παραπάνω). Έχουμε κράτος και στρατό και βουλευτές που βλέπουν το καλό μας. Έχουμε και αστυνόμους και... μάλιστα κύριε , έχουμε και φυλακές. Έχουμε και έμπορους ναρκωτικών και όπλων και Ρωσσίδων. Έχουμε εφημερίδες και κανάλια και συλλογική συνείδηση. Σχολεία πανεπιστήμια...
Έχουμε και πρόβλημα πολιτικό, μεγάλο. Μαζί μ'αυτό και διαπραγματεύσεις εκ του σύνεγγυς κάποτε, κάποτε κατ'ιδίαν, όλα σε απ'ευθείας σύνδεση με το Προεδρικό.

Κι'όλοι μαζι δακρύζουμε όταν βλέπουμε τα παιδάκια στη Γάζα.

Τριάντα-τέσσερα χρόνια και μισό μας χωρίζουν από την Παλαιστίνη.

Τι ωφείλουμε;

2008-12-26T20:43:00.000+02:00

Η γενιά των τριάντα-κάτι, εμείς που μεγαλώσαμε στη μισή Κύπρο, πού στεκόμαστε; Πού είμαστε και που θέλουμε να φτάσουμε; Αν το μέλλον το δανειζόμαστε από τα παιδιά μας τι θέλουμε να τους αφήσουμε;

Θα είμαστε εμείς σε λίγα χρόνια που θα παίρνουμε παλιούς φίλους στο τηλέφωνο για να κανονίσουμε την κόρη ή το γιό μας στην κυβέρνηση, στην τράπεζα, στον ημικρατικό οργανισμό; Θα διοικούμε εμείς την Αστυνομία που τα βρίσκει με τους πατρόνους του εγκλήματος και δέρνει φοιτητές; Θα είμαστε εμείς οι διοικητες της Δημόσιας Υπηρεσίας πού παίρνει αντί να δίνει; Θα πουλήσουμε τα πάντα για την εξουσία;

Θα προσκυνούμε και εμείς τον (συνομήλικό μας) αρχιεπίσκοπο; Θα φταίει το ότι θα ζούμε σε μια μοιρασμένη πατρίδα; Θα συνομοτούν και τότε οι δυνατοί του πλανήτη εναντίων μας; Θα αγωνιζόμαστε ακόμη για μιά Λύση δίκαιη, λειτουργική και βιώσιμη;Θα φταίει η άτιμη η γεωγραφική μας θέση, γέφυρα τριών ηπείρων; Θα είναι τα τρισέγγονα των προσφύγων πρόσφυγες;

Θα βρούμε το θάρρος να κοιτάξουμε την ιστορία στα μάτια; Θα διδάξουμε στα παιδιά μας οτι βολεύει εμάς, ή την αλήθεια;

Θα βρούμε το κουράγιο να χαλάσουμε τα κτίσματα των πατεράδων μας και να κτίσουμε κάτι απ'την αρχή;

Οι Φυλακισμένοι

2008-12-20T20:16:00.000+02:00

Τελικά οι μόνοι πραγματικοί φυλακισμένοι είναι οι θαμμένοι στα φυλακισμένα μνήματα.

Οι απαιτήσεις τους δεν γίνονται δεκτές. Δικαιώματα δεν αναγνωρίζονται.

Αν η θέα της Κύπρου που αφήσανε πίσω τους τους προκαλεί οισοφαγική παλινδρόμηση κανένας δεν νοιάζεται. Είναι φυλακισμένοι.

Κανένας αρμόδιος δεν κρίνει ότι κάτι τέτοιο είναι απάνθρωπο, οτι τους αξίζει μια καλύτερη θέα.

Είναι τελειωμένοι, μαντρωμένοι όλοι μαζί σε ένα μικρό αυλόγυρο της Λευκωσίας, με σπασμένα γυαλιά στην κορφή του τείχους που μας χωρίζει.

Αν Αυτοί θυμώνουν, κλαίνε, μετανιώνουν, κανένας δεν θα το μάθει, κανένας δεν νοιάζεται. Αν Αυτοί που πέθαναν για την ελευθερία μας πονούν βλέποντας την να βιάζεται από τα ίδια τα παιδιά της, κανένας μεγαλογιατρός δεν είναι 'θεράπων'.

Λεφτά δεν έχουν. Ούτε σπίτια ούτε οικόπεδα ούτε μετοχές. Μόνο την αξιοπρέπεια τους, την ελευθερία τους που τελικά τους σκότωσε. Δεν έγλειψαν, δεν πούλησαν, δεν πουλήθηκαν, δεν ανταμείφθηκαν, δεν είχαν μέσον. Αυτοί είναι οι φυλακισμένοι.

Φυλακιστηκαν εκει απο τους Αποικιοκρατες και κρατιουνται εκει απο τους Ραγιαδες.