Η κοινωνία μας τό 'χει σιγά-σιγά εμπεδώσει: φταίνε οι ξένοι.
Οι ξένοι ήθελαν το κακό της Κύπρο και οι ξένοι το έφεραν. Οι ξένοι εποφθαλμιούν την Κύπρο και χρησιμοποιούν τους Τούρκους, που είναι οι μόνοι χειρότεροι από τους ξένους, για να μας ελέγχουν. Να ελέγχουν την γεωγραφική μας θέση, τα πετρέλαια μας, το ανυπέρβλητο αγωνιστικό μας πνεύμα, επειδή ξέρουν οι ξένοι ότι το συμφέρον τους θέλει τους Κύπριους σκυφτούς.
Οι ξένοι έφεραν την οικονομική κρίση, οι ξένοι απομυζούν την πλούσια Κύπρο με τα επιδόματά τους και, αλίμονο, οι ξένοι κλέβουν τις δουλειές από τους τίμιους και άψογα καταρτισμένους Κύπριους επαγγελματίες.
(Δεν ήταν ξένος ο Κίσιγκερ; Δεν ήταν ξένος ο Κόφι Αννάν; Ο Γκάλι, ο Ντάουνερ, ο Μπαγκλαντεσιανός που έκανε τον φίλο του κομμάτια; Δεν είναι τρομακτικό να φεύγεις αργά από το Οκτάνα και να βλέπεις στο δρόμο τύπους πιό σκουρόχρωμους από τη σκιά τους;)
Πολλοί δάκρυσαν χτες που έβλεπαν τον άνεργο πολύτεκνο να κλαίει στο δρόμο λέγοντας πως δεν έχει γάλα να δώσει στα παιδιά του. Πολλοί προσφέρθηκαν να βοηθήσουν. Μπράβο τους. Η κοινωνική αδικία τους ξύπνησε τα φιλανθρωπικά αισθήματα.
Ζάβαλλι μου. Επονήσαν οι Κυπράιοι τον φτωχόν.
(Κάθουμαι να γράψω θκυό σκέψεις τζιαι συγχίζουμαι. Εννα συνεχίσω όμως.)
Οι ξένοι που πέθαναν μες το μεταλλικό τους σπιτάκι το προηγούμενο καλοκαίρι είχαν παιδιά; Η Σριλανκέζα που μας ξεσκατώνει τα μωρά μας; η Κινεζούλα που ξερχαρμανιάζει τον παππού;
Αυτωνών τα παιδιά έχουν γάλα το πρωϊ; Τώρα βέβαια θα μου πείτε ότι στη Σριλάνκα και τη Ρουμανία τα παιδιά των ξένων αυτών έχουν καμιά αγελάδα ή κατσίκα και κανονίζονται ενώ οι τυχεροί Κινέζοι έχουν δυσανεξία στη λακτόζη.
Σας φαίνομαι αναίσθητος; Ανάλγητος;
Μήπως αν μιλήσω για την αριστερή κυβέρνηση που προσλαμβάνει το Σταυρινάκη με μισθό πρίγκηπα και αφήνει κρεμασμένο τον πολύτεκνο που βλέπαμε χτες στην τιβί θα είμαι μεσοαστός, νεοφιλελεύθερος του κερατά, τσιράκι του Αναστασιάδη; Αν μιλήσω για τους συνδικαλιστές της ΠΕΟ και ΣΕΚ που μας είπαν ότι ο φίλος ανεξήγητα βιάστηκε να διαμαρτυρηθεί με την ΔΕΟΚ να είμαι αρριβίστας με τον Λιλλήκα;
Πιστεύει βλέπετε η Αριστερά και η Δεξιά ότι ο Φασισμός τελείωσε για τα καλά. Πιστεύουν ότι οι κρεμάλες ανήκουν μόνο στα μουσεία και ο φασιστικός (ή μήπως δωρικός;) χαιρετισμός ανήκει στις ταινίες του Βέγγου και του Ταραντίνο για να ρίχνουμε και λίγο γέλιο.
Μπορώ να δω από τώρα τον Κυρίτση και τον Σταυρινάκη και τον Αβέρωφ να παίρνουν παράσημα για τον αγώνα τους κατά της φασιστικής δικτατορίας 2017-2024...
Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2013
Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2013
Τι κατάλαβα από το ντιπέητ
Τι κατάλαβα από το ντιπέητ:
- Πρόκειται περί τριών συγχισμένων και αγχωμένων μεσήλικων.
- Πολιτικών παλιάς κοπής. Φτιαχτό ντιπέητ, προβλεπτές ερωτήσεις, προβαρισμένες απαντήσεις.
- Μηδέν καινούργιες ιδέες, μηδέν χάρισμα.
- Κανείς εκ των τριών δεν είχαν τα κότσια να πουν αυτά που πραγματικά πιστεύουν για το κυπριακό. Δημοσιογράφοι και υποψήφιοι συζητούσαν για ποσοστώσεις και για πέραν των 150 000 προσφύγων που θα επιστρέψουν κλπ. κάνοντας ακόμα και 90χρονες προσφυγοπούλες με προχωρημένο αλτσχάιμερ να καγχάζουν ειρωνικά.
- Κανένας δεν λαμβάνει υπ' όψη το 24% που ψήφισε ΝΑΙ στο Σχέδιο Αννάν και που πρακτικά θα είναι η μαγιά της επανένωσης. Ο ένας τους ρίχνει στο πυρ το εξώτερο και οι άλλοι δύο προσπαθούν να διαχωρίσουν την θέση τους.
- Σύμφωνα με τις συμπεριφορές των υποψηφίων και των ΜΜΕ οι εκλογές αυτές αφορούν αποκλειστικά το ΔΗΚΟ. Με περισσή ευκολία πετούν το 24% στα σκυλιά για να κερδίσουν το 2% των αναποφάσιστων ΔΗΚΟικών. Λανθασμένα βλέπω έλλειμμα πολιτικής κρίσης;
- Νιώθω την ανάγκη να υπενθυμίσω στους κ. Μαλά, Αναστασιάδη και Λιλλήκα ότι ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος έχει πεθάνει.
- Το ίδιο και περίπου το 1/3 όσων προσφύγων είχαν ζωντανές μνήμες από την Κύπρο προ της εισβολής.
-Στες 17/2 θα κάμω 3 μνημόσυνα: Του Λιλλήκκα του '93, του Ρομαντικού. Του Αναστασιάδη του '04, του Ηγέτη. Του Μαλά του '06 που εκατέβηκε βουλευτικές με τους στιγματισμένους ΕΔΗ.
- Πρόκειται περί τριών συγχισμένων και αγχωμένων μεσήλικων.
- Πολιτικών παλιάς κοπής. Φτιαχτό ντιπέητ, προβλεπτές ερωτήσεις, προβαρισμένες απαντήσεις.
- Μηδέν καινούργιες ιδέες, μηδέν χάρισμα.
- Κανείς εκ των τριών δεν είχαν τα κότσια να πουν αυτά που πραγματικά πιστεύουν για το κυπριακό. Δημοσιογράφοι και υποψήφιοι συζητούσαν για ποσοστώσεις και για πέραν των 150 000 προσφύγων που θα επιστρέψουν κλπ. κάνοντας ακόμα και 90χρονες προσφυγοπούλες με προχωρημένο αλτσχάιμερ να καγχάζουν ειρωνικά.
- Κανένας δεν λαμβάνει υπ' όψη το 24% που ψήφισε ΝΑΙ στο Σχέδιο Αννάν και που πρακτικά θα είναι η μαγιά της επανένωσης. Ο ένας τους ρίχνει στο πυρ το εξώτερο και οι άλλοι δύο προσπαθούν να διαχωρίσουν την θέση τους.
- Σύμφωνα με τις συμπεριφορές των υποψηφίων και των ΜΜΕ οι εκλογές αυτές αφορούν αποκλειστικά το ΔΗΚΟ. Με περισσή ευκολία πετούν το 24% στα σκυλιά για να κερδίσουν το 2% των αναποφάσιστων ΔΗΚΟικών. Λανθασμένα βλέπω έλλειμμα πολιτικής κρίσης;
- Νιώθω την ανάγκη να υπενθυμίσω στους κ. Μαλά, Αναστασιάδη και Λιλλήκα ότι ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος έχει πεθάνει.
- Το ίδιο και περίπου το 1/3 όσων προσφύγων είχαν ζωντανές μνήμες από την Κύπρο προ της εισβολής.
-Στες 17/2 θα κάμω 3 μνημόσυνα: Του Λιλλήκκα του '93, του Ρομαντικού. Του Αναστασιάδη του '04, του Ηγέτη. Του Μαλά του '06 που εκατέβηκε βουλευτικές με τους στιγματισμένους ΕΔΗ.
Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2013
Δεν Ξεχνώ Ρε!
Ο επόμενος αγιασμός των υδάτων να γίνει στην Κερύνεια εύχεται ο αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β.
Τι ακριβώς προσπαθεί να εκφράσει ο μακαριώτατος με αυτή του την ευχή; Που να πάει το μυαλό μας;
Σε μια Κύπρο ενωμένη και ειρηνική όπου οι Τουρκοκύπριοι θα χαμογελούν καλόβολα και θα χαιρετούν τις κάμερες καθώς θα κοιτούν τους Ελληνοκύπριους λεβέντες να βουτούν για τον σταυρό στο λιμανάκι της Κερύνειας; Οι έποικοι θα έχουν εγκαταλείψει το νησί ή θα βρίσκονται ήδη σε κάποιο αρχικό στάδιο αφομοίωσης τους στην νέα Κυπριακή κοινωνία; (Ίσως κάποιοι να έχουν ήδη ασπαστεί την πίστη του μακαριωτάτου και να βουτάν κι'αυτοί στα κρύα νερά της Κερύνειας;) Ο στρατός της Τουρκίας θα συνεχίζει να υπάρχει στο νησί; Θα έχει φύγει ίσως με την βοήθεια της Υπερμάχου Στρατηγού ή θα έχει φύγει ειρηνικά μαζί με όλους τους υπόλοιπους στρατούς αφήνοντας στους προσκόπους τα καθήκοντα του αγήματος;
Από την άλλη όμως υποθέτω ότι ο μακαριώτατος δεν κυριολεκτεί όταν λέει τέτοια πράγματα. Να εμψυχώσει το ποίμνιο του προσπαθεί και τίποτα παραπάνω. Να τσιγκλίσει και λίγο τους πρόσφυγες, έτσι για το Δεν Ξεχνώ Ρε!
Αυτό είναι που λέμε πνευματική καθοδήγηση: να πουλάς πνεύμα.
Τι ακριβώς προσπαθεί να εκφράσει ο μακαριώτατος με αυτή του την ευχή; Που να πάει το μυαλό μας;
Σε μια Κύπρο ενωμένη και ειρηνική όπου οι Τουρκοκύπριοι θα χαμογελούν καλόβολα και θα χαιρετούν τις κάμερες καθώς θα κοιτούν τους Ελληνοκύπριους λεβέντες να βουτούν για τον σταυρό στο λιμανάκι της Κερύνειας; Οι έποικοι θα έχουν εγκαταλείψει το νησί ή θα βρίσκονται ήδη σε κάποιο αρχικό στάδιο αφομοίωσης τους στην νέα Κυπριακή κοινωνία; (Ίσως κάποιοι να έχουν ήδη ασπαστεί την πίστη του μακαριωτάτου και να βουτάν κι'αυτοί στα κρύα νερά της Κερύνειας;) Ο στρατός της Τουρκίας θα συνεχίζει να υπάρχει στο νησί; Θα έχει φύγει ίσως με την βοήθεια της Υπερμάχου Στρατηγού ή θα έχει φύγει ειρηνικά μαζί με όλους τους υπόλοιπους στρατούς αφήνοντας στους προσκόπους τα καθήκοντα του αγήματος;
Από την άλλη όμως υποθέτω ότι ο μακαριώτατος δεν κυριολεκτεί όταν λέει τέτοια πράγματα. Να εμψυχώσει το ποίμνιο του προσπαθεί και τίποτα παραπάνω. Να τσιγκλίσει και λίγο τους πρόσφυγες, έτσι για το Δεν Ξεχνώ Ρε!
Αυτό είναι που λέμε πνευματική καθοδήγηση: να πουλάς πνεύμα.
Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012
Κάμε το εσύ!
Ενώ στην τηλεόραση η Κύπρος βρισκόταν σε μια ιστορική καμπή της ιστορίας της, αντιμέτωπη με λογής-λογής απαράδεκτες δηλώσεις, γριβισμούς, δογματισμούς και οικονομική κρίση, κάποιος προσπαθούσε να φτιάξει τέσσερεις φραπέδες.
Ανοίγει το ντουλαπάκι της κουζίνας παίρνει το νεσκαφέ και ρίχνει μια κουταλιά στο κάθε ποτήρι. Ξανατοποθετεί το νέσκαφε στο ντουλαπάκι και αρπάζει το χαριτωμένο βαζάκι που έγραφε SUGAR. Δύο σπασμένα ποτήρια και ζάχαρη παντού ήταν ο απολογισμός αφού ο φίλος είχε αρπάξει το βαζάκι από το καπάκι το οποίο δεν είχε αρκετή συγκράτηση με το υπόλοιπο μέρος.
-Εσιέξιξι!
-Καλά ρε παιθκιά: ζούμε στον 21ο αιώνα. Στέλλουμεν ρομπότ εις στον Άρην τζιαι πέμπει μας τζιαι φωτογραφίες χαιντεφινίσιον που τζιεικάτω αλλά έναν βαζούιν που να κλείει καλά αλλά να μεν θέλεις ένα μεροκάματον να το αννοίξεις να μεν υπάρχει ρε κουμπάρε;!
-Ε, κάμε το εσύ.
Θα μπορούσαν απλά να καθαρίσουν τα γυαλιά και τη ζάχαρη, να φτιάξουν τα φραπέ τους και να το ξεχάσουν. Να περιμένουν πότε θα βρούν τη λύση στο Ικέα και να την αγοράσουν: "Κιάολε! Κόψιμον του νου τους Σουηδούς α! Που να σκεφτεί έτσι πράμαν ο Κυπραίος; Εμείς μόνο για να τρώμεν σούβλαν είμαστεν καλοί μάνα μου..."
Θα μπορούσαν να περνούσαν την επόμενη ώρα πίνοντας τα φραπεδάκια τους σχολιάζοντας τες δηλώσεις του Κουλία, τες μαλακίες του Βγενόπουλου, ή την κακομοιριά της Κύπρου που διαθέτει χιλιάδες επιστήμονες που καταλήγουν να διορθώνουν γραπτά μαθητών γυμνασίου ή να βγάζουν βάρδιες στο Βασιλικό και την Δεκέλεια. (Αν ήταν αρκετά βλάκες και αν είχαν τόσο λίγο σεβασμό για τα λεφτά στην τσέπη τους θα φώναζαν ένα "ξένο εμπειρογνώμονα" να τους λύσει το πρόβλημα.)
Ξόδεψαν εκείνη την ώρα κάπως αλλιώς και μετά από αρκετή δουλειά έφτιαξαν αυτό.
Την ιδέα θα την χρησιμοποιήσουν τα Starbucks και είμαι σίγουρος ότι θα ακολουθήσουν πολλές, πάρα πολλές άλλες εταιρείες που αναγνωρίζουν μια καλή ιδέα με την πρώτη ματιά. Η πολιτεία απέρριψε το αίτημα της εταιρείας για χρηματοδότηση και συμμετοχή σε κάτι που πιθανόν να φέρει περισσότερη κερδοφορία από τους κερδοφόρους ημικρατικούς οργανισμούς ΑΤΗΚ και ΑΗΚ. Οι Κυπραίοι του Χατζηπέτρου δεν είδαν την δυναμική του Maglid και ενώ στην δική τους δουλειά απέτυχαν οικτρά πληρώθηκαν και θα συνεχίσουν να πληρώνονται, όσο βέβαια το κράτος θα έχει λεφτά να τους πληρώνει.
Ας αφήσουμε λοιπόν τις μεμψιμοιρίες και τις ομφαλοσκοπήσεις και ας αποφασίσουμε ποιοί Κυπραίοι είμαστε.
Ανοίγει το ντουλαπάκι της κουζίνας παίρνει το νεσκαφέ και ρίχνει μια κουταλιά στο κάθε ποτήρι. Ξανατοποθετεί το νέσκαφε στο ντουλαπάκι και αρπάζει το χαριτωμένο βαζάκι που έγραφε SUGAR. Δύο σπασμένα ποτήρια και ζάχαρη παντού ήταν ο απολογισμός αφού ο φίλος είχε αρπάξει το βαζάκι από το καπάκι το οποίο δεν είχε αρκετή συγκράτηση με το υπόλοιπο μέρος.
-Εσιέξιξι!
-Καλά ρε παιθκιά: ζούμε στον 21ο αιώνα. Στέλλουμεν ρομπότ εις στον Άρην τζιαι πέμπει μας τζιαι φωτογραφίες χαιντεφινίσιον που τζιεικάτω αλλά έναν βαζούιν που να κλείει καλά αλλά να μεν θέλεις ένα μεροκάματον να το αννοίξεις να μεν υπάρχει ρε κουμπάρε;!
-Ε, κάμε το εσύ.
Θα μπορούσαν απλά να καθαρίσουν τα γυαλιά και τη ζάχαρη, να φτιάξουν τα φραπέ τους και να το ξεχάσουν. Να περιμένουν πότε θα βρούν τη λύση στο Ικέα και να την αγοράσουν: "Κιάολε! Κόψιμον του νου τους Σουηδούς α! Που να σκεφτεί έτσι πράμαν ο Κυπραίος; Εμείς μόνο για να τρώμεν σούβλαν είμαστεν καλοί μάνα μου..."
Θα μπορούσαν να περνούσαν την επόμενη ώρα πίνοντας τα φραπεδάκια τους σχολιάζοντας τες δηλώσεις του Κουλία, τες μαλακίες του Βγενόπουλου, ή την κακομοιριά της Κύπρου που διαθέτει χιλιάδες επιστήμονες που καταλήγουν να διορθώνουν γραπτά μαθητών γυμνασίου ή να βγάζουν βάρδιες στο Βασιλικό και την Δεκέλεια. (Αν ήταν αρκετά βλάκες και αν είχαν τόσο λίγο σεβασμό για τα λεφτά στην τσέπη τους θα φώναζαν ένα "ξένο εμπειρογνώμονα" να τους λύσει το πρόβλημα.)
Ξόδεψαν εκείνη την ώρα κάπως αλλιώς και μετά από αρκετή δουλειά έφτιαξαν αυτό.
Την ιδέα θα την χρησιμοποιήσουν τα Starbucks και είμαι σίγουρος ότι θα ακολουθήσουν πολλές, πάρα πολλές άλλες εταιρείες που αναγνωρίζουν μια καλή ιδέα με την πρώτη ματιά. Η πολιτεία απέρριψε το αίτημα της εταιρείας για χρηματοδότηση και συμμετοχή σε κάτι που πιθανόν να φέρει περισσότερη κερδοφορία από τους κερδοφόρους ημικρατικούς οργανισμούς ΑΤΗΚ και ΑΗΚ. Οι Κυπραίοι του Χατζηπέτρου δεν είδαν την δυναμική του Maglid και ενώ στην δική τους δουλειά απέτυχαν οικτρά πληρώθηκαν και θα συνεχίσουν να πληρώνονται, όσο βέβαια το κράτος θα έχει λεφτά να τους πληρώνει.
Ας αφήσουμε λοιπόν τις μεμψιμοιρίες και τις ομφαλοσκοπήσεις και ας αποφασίσουμε ποιοί Κυπραίοι είμαστε.
Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2012
Εσύ τίνος γιός είσαι;
"Εσύ τίνος γιός είσαι;"
Μια φράση, ίσως η φράση, που χαρακτηρίζει την Κύπρο και την κοινωνία της. Συνώνυμη σχεδόν με το "ποιός είσαι".
-Είμαι ο γιός του Τάδε.
-Του Τάδε που το Τάδεχωρκόν;
-Ναι!
-Του Αστυνόμου οξά του Φαρμακοποιού;
Τώρα ξέρουμε. Έχεις λεφτά (ή μήπως είχες;), μια αδερφή που κακοπαντρεύτηκε, ένα αδερφό που διαπρέπει στο εξωτερικό και είσαι σίγουρα ΔΗΚΟϊκός/Συναγερμικός/ΑΚΕΛικός κ.ο.κ.
Μπορεί πολιτικά η αναφορά στους γονείς και λοιπούς προγόνους να είναι faux pas αλλά η αλήθεια είναι ότι με ενδιαφέρει. Θέλώ να ξέρω από τι πάστα είναι φτιαγμένοι οι υποψήφιοί μας για την προεδρία. Γεννήθηκαν σε δημοκρατικά σπιτικά ή σε ολοκληρωτικά; Στην ντουλάπα τους έχουν διπλωμένη ελληνική ή κυπριακή σημαία; Το '87 στο Ευρωμπάσκετ υποστήριζαν Γκάλη ή ΕΣΣΔ;
Και οι δύο κύριοι υποψήφιοι υϊοί αστυνόμων τελικά. Ένας το '64 και ένας το '74. Ωραία.
Τώρα για να γίνεις αστυνομικός διευθυντής στη Μακαριακή Δημοκρατία της Κύπρου δεν είσαι όποιος κι' όποιος έτσι; Οι πατεράδες ποιανών γιοί ήτανε; Μέσα σε ποιές συνθήκες και μέσα από ποιές διαδικασίες είχαν και οι δύο διοριστεί και τελικά προαχθεί στις θέσεις τους;
Τέλος θα πρέπει να μάθουμε λεπτομέρειες. Πως υπηρέτησε την Δημοκρατία ο πατέρας Μαλάς όταν οι Τούρκοι (ή μήπως οι Τουρκοκύπριοι; Η λέξη "τουρκανταρσία" είναι κάπως ασαφής.) έκαναν ανταρσία; Λεπτομέρειες χρειάζονται και για τη δράση του πατέρα Αναστασιάδη μετά το πραξικόπημα και τους λόγους για τους οποίος ο Φιλοαστυνομικός Σύνδεσμος ένιωσε την ανάγκη να τιμήσει και τους δύο.
Αν επιθυμείτε να σχολιάσετε παρακαλώ συνοδέψτε το σχόλιό σας με το ονοματεπώνυμο, το επάγγελμα και την καταγωγή του πατρός σας για να ξέρω τι στάση να τηρήσω στις απαντήσεις μου.
Μια φράση, ίσως η φράση, που χαρακτηρίζει την Κύπρο και την κοινωνία της. Συνώνυμη σχεδόν με το "ποιός είσαι".
-Είμαι ο γιός του Τάδε.
-Του Τάδε που το Τάδεχωρκόν;
-Ναι!
-Του Αστυνόμου οξά του Φαρμακοποιού;
Τώρα ξέρουμε. Έχεις λεφτά (ή μήπως είχες;), μια αδερφή που κακοπαντρεύτηκε, ένα αδερφό που διαπρέπει στο εξωτερικό και είσαι σίγουρα ΔΗΚΟϊκός/Συναγερμικός/ΑΚΕΛικός κ.ο.κ.
Μπορεί πολιτικά η αναφορά στους γονείς και λοιπούς προγόνους να είναι faux pas αλλά η αλήθεια είναι ότι με ενδιαφέρει. Θέλώ να ξέρω από τι πάστα είναι φτιαγμένοι οι υποψήφιοί μας για την προεδρία. Γεννήθηκαν σε δημοκρατικά σπιτικά ή σε ολοκληρωτικά; Στην ντουλάπα τους έχουν διπλωμένη ελληνική ή κυπριακή σημαία; Το '87 στο Ευρωμπάσκετ υποστήριζαν Γκάλη ή ΕΣΣΔ;
Και οι δύο κύριοι υποψήφιοι υϊοί αστυνόμων τελικά. Ένας το '64 και ένας το '74. Ωραία.
Τώρα για να γίνεις αστυνομικός διευθυντής στη Μακαριακή Δημοκρατία της Κύπρου δεν είσαι όποιος κι' όποιος έτσι; Οι πατεράδες ποιανών γιοί ήτανε; Μέσα σε ποιές συνθήκες και μέσα από ποιές διαδικασίες είχαν και οι δύο διοριστεί και τελικά προαχθεί στις θέσεις τους;
Τέλος θα πρέπει να μάθουμε λεπτομέρειες. Πως υπηρέτησε την Δημοκρατία ο πατέρας Μαλάς όταν οι Τούρκοι (ή μήπως οι Τουρκοκύπριοι; Η λέξη "τουρκανταρσία" είναι κάπως ασαφής.) έκαναν ανταρσία; Λεπτομέρειες χρειάζονται και για τη δράση του πατέρα Αναστασιάδη μετά το πραξικόπημα και τους λόγους για τους οποίος ο Φιλοαστυνομικός Σύνδεσμος ένιωσε την ανάγκη να τιμήσει και τους δύο.
Αν επιθυμείτε να σχολιάσετε παρακαλώ συνοδέψτε το σχόλιό σας με το ονοματεπώνυμο, το επάγγελμα και την καταγωγή του πατρός σας για να ξέρω τι στάση να τηρήσω στις απαντήσεις μου.
Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2012
Αντίσταση
Αντιστάθηκε. Όχι για πολύ και όχι και πολύ, έτσι, επειδή η αντίσταση αναμένεται από τους πολλούς. Έσπρωξε λίγο. Εκεί που ήτανε να βάλει δύναμη όμως ψευτοχαμογέλασε (κοιτώντας κάτω μη φανεί) και χαλάρωσε. Τύλιξε τα δάκτυλα στο μπράτσο του αλλουνού κι'ένιωσε τις χορδές τεντωμένες και πνιγμένες απ' το αίμα που έσφυζε και τον παλμό, όχι μέσα αλλά κάτω από την καρδιά, κατρακυλώντας. Ο Άλλος ανάσαινε κοφτα απ'το στόμα, εύκολα θα τον αποτέλειωνε. Η ώρα της αντίστασης όμως είχε περάσει και το πλήθος ήδη ζητωκραύγαζε.
Τρίτη 21 Αυγούστου 2012
Το Νέο Κόμμα.
Ένα νέο κόμμα για την Κύπρο. Η συζήτηση έχει επαναληφθεί χιλιάδες φορές μεταξύ τυριού και αχλαδιού ή μεταξύ μάρλμπορο και καφέ και, υπολογίζω, μερικές δεκάδες φορές σε πιο οργανωμένο πλαίσιο, γύρω από στρογγυλά τραπέζια με προσεκτικά επιλεγμένους προσκεκλημένους. Μετείχα σε κάποιες από αυτές και κάτι μου λέει ότι είναι σαν να ήμουν παρών σε όλες.
Αριστεροί και δεξιοί περιλαμβάνονται στους προσκεκλημένους. Αν και οι περισσότεροι αποφεύγουν τους συγκεκριμένους ορισμούς και τις ταμπέλες, η συζήτηση που ακολουθεί κινείται αναπόφευκτα στο πλαίσιο του "τι τελοσπάντων θα είμαστε; οικολόγοι;"
Ας μη πολυλογίσω, όλες καταλήγουν σε αδιέξοδο ή σε ένα πολύ χαλαρά προσδιορισμένο μέλλον. Η αρχική αισιοδοξία μετατρέπεται σε σκεπτικισμό μόλις οι συμμετέχοντες αντιληφθούν τις διαφορές που ήδη υπάρχουν μέσα στη μικρή τους ομάδα και όταν αρχίσουν να σκέφτονται πιο πρακτικά το πως, πότε, ποιοί και με τι λεφτά θα ιδρυθεί ένα νέο κόμμα.
Που είναι το πρόβλημα; Από την ίδρυση του ΔΗΚΟ και μετά μόνο οι Οικολόγοι κατάφεραν να γίνουν μια αναγνωρίσημη πολιτική δύναμη αλλά σπανίως υπολογίσιμη. Μεγάλη επιτυχία του Περδίκη αλλά πόρρω απέχει από τις φιλοδοξίες του Νέου Κόμματος.
Όλοι συμφωνούν σε κάποια πράγματα:
Ας το δούμε λίγο από την ανάποδη. Από που θα αντλήσει ψήφους το Νέο Κόμμα; Από αυτούς που δεν εξυπηρετούνται πια από το υπάρχον σύστημα. Μα αν αυτό ισχύει τότε το Νέο Κόμμα βγάζει πρόεδρο από την πρώτη Κυριακή! Το ερώτημα μετατρέπεται τότε σε: αντιλαμβάνονται οι Κύπριοι ότι το στάτους κβο δεν τους εξυπηρετεί;
Αριστεροί και δεξιοί περιλαμβάνονται στους προσκεκλημένους. Αν και οι περισσότεροι αποφεύγουν τους συγκεκριμένους ορισμούς και τις ταμπέλες, η συζήτηση που ακολουθεί κινείται αναπόφευκτα στο πλαίσιο του "τι τελοσπάντων θα είμαστε; οικολόγοι;"
Ας μη πολυλογίσω, όλες καταλήγουν σε αδιέξοδο ή σε ένα πολύ χαλαρά προσδιορισμένο μέλλον. Η αρχική αισιοδοξία μετατρέπεται σε σκεπτικισμό μόλις οι συμμετέχοντες αντιληφθούν τις διαφορές που ήδη υπάρχουν μέσα στη μικρή τους ομάδα και όταν αρχίσουν να σκέφτονται πιο πρακτικά το πως, πότε, ποιοί και με τι λεφτά θα ιδρυθεί ένα νέο κόμμα.
Που είναι το πρόβλημα; Από την ίδρυση του ΔΗΚΟ και μετά μόνο οι Οικολόγοι κατάφεραν να γίνουν μια αναγνωρίσημη πολιτική δύναμη αλλά σπανίως υπολογίσιμη. Μεγάλη επιτυχία του Περδίκη αλλά πόρρω απέχει από τις φιλοδοξίες του Νέου Κόμματος.
Όλοι συμφωνούν σε κάποια πράγματα:
- Το υπάρχον σύστημα εξουσίας είναι διεφθαρμένο
- Τα κόμματα και η Εκκλησία έχουν οικειοποιηθεί την Κυπριακή Δημοκρατία
- Το υπάρχον σύστημα έχει δημιουργήσει και συχνά έχει ενδυναμωθεί από τα μεγάλα προβλήματα της χώρας, με πρώτο το κυπριακό.
- Ένα νέο σύνταγμα και λύση στο κυπριακό είναι οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος.
- Να αποκτήσει κάποιο ιδεολογικό στίγμα ή τουλάχιστον ένα πλαίσιο μέσα από το οποίο να ελέγξει τον εαυτό του και να αποταθεί στους πολίτες.
- Να στήσει τις εσωτερικές δομές που θα του επιτρέψουν να λειτουργήσει.
- Να βρει χρηματοδότηση.
- Να χτίσει αποτελεσματικούς διαύλους επικοινωνίας με το εκλογικό σώμα.
- Να πετύχει είσοδο στη βουλή των Κοινοτήτων.
Ας το δούμε λίγο από την ανάποδη. Από που θα αντλήσει ψήφους το Νέο Κόμμα; Από αυτούς που δεν εξυπηρετούνται πια από το υπάρχον σύστημα. Μα αν αυτό ισχύει τότε το Νέο Κόμμα βγάζει πρόεδρο από την πρώτη Κυριακή! Το ερώτημα μετατρέπεται τότε σε: αντιλαμβάνονται οι Κύπριοι ότι το στάτους κβο δεν τους εξυπηρετεί;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)