Κι'ομως η κυπριακή δικαιοσύνη δεν είναι παρά ένα σαθρό, χρεοκοπημένο σύστημα, τόσο πρακτικά όσο και ηθικά.
Οι νομοθέτες, οι πλείστοι από αυτούς επαγγελματίες δικηγόροι, απέτυχαν να εκσυγχρονίσουν το νομικό σύστημα και ακόμη χειρότερα απέτυχαν να λειτουργήσουν υπεράνω του νόμου. Ναι, οι βουλευτές εύλογα απολαμβάνουν ασυλία από τον νόμο πρέπει όμως να βρίσκονται και ηθικά υπεράνω του νόμου. Σύμφωνα με τον άγραφο κανόνα της πολιτικής ηθικής ο ΓΓ του ΑΚΕΛ εγκαταλείπει την βουλευτική του έδρα και μαζί με αυτή την βουλευτική ασυλία αφού φαίνεται ξεκάθαρα μπλεγμένος σε σοβαρότατα ποινικά αδικήματα. Εξ'άλλου οι πολιτικοί του αντίπαλοι μέσα ή έξω από το κόμμα του θα απαιτούσαν ανοιχτά την παραίτηση του. Δυστυχώς ο Άντρος δεν έδειξε την αναμενόμενη ακεραιότητα χαρακτήρα και συμπεριφέρθηκε σαν ένας κοινός κατεργάρης που κρύβεται πίσω από την βουλευτική ασυλία. Ακόμη χειρότερα κανένας από το κόμμα του ή τους πολιτικούς του αντιπάλους δεν το απαίτησε καθώς αυτό θα σήμαινε ένα τέλος εποχής για τους τόσο μικρούς* νομοθέτες της Δημοκρατίας μας.
Αυτό όμως που θα έκανε την παραίτηση μονόδρομο για τον Άντρο δεν θα ήταν ούτε η προσωπική του φήμη, ούτε το καλό του Κόμματος, ούτε η πίεση από τους αντιπάλους, αλλά η ίδια η Κυπριακή Δικαιοσύνη. Ο Γενικός Εισαγγελέας θα αρχίσει αυτεπάγγελτη έρευνα. Πολύ εύκολα θα βρει τις ταυτότητες των εμπλεκομένων οι οποίοι θα οδηγηθούν στο δικαστήριο...
Ποιά δικαιοσύνη; Αυτή που αθωώνει αστυνομικά όργανα που ξυλοκοπούν δεμένους πολίτες; Αυτή που αφήνει κατασκόπους ελεύθερους; Αυτή που αποδίδει τα δίκαια με τόση καθυστέρηση που τα καθιστά ανούσια; Αυτή που επιτρέπει στο "Θείο Νίκο" να χτίζει όπου θέλει; Αυτή που θωπεύει τους νομοθέτες πατρόνους της όταν αυτοί παρανομούν;
ΥΓ Αν κάποιος γνωρίζει ας μας πει με ποιές προϋποθέσεις και διαδικασίες μπορεί να αρθεί η βουλευτική ασυλία.
* Θυμάστε τα μικρά ανθρωπάκια που βρίσκαμε στα γαριδάκια (chipitos) παλιά;
