Τζιείνος ο γέρημος ο Κυπραίος

Ο ζοππόβορτος, χώρκατος, νεόπλουτος, γιναξιής Κυπραίος.

Ο Κυπραίος που εδανείστηκεν παραπάνω που όσα τον έπαιρνεν γιατί έθελεν πισίνες τζιαι πολλαπλές κουζίνες έσσω του.

Ο Κυπραίος που έβαλεν μέσον να μπεί στην κυβέρνησην για να τρώει τζιαι να κάθεται.

Ο Κυπραίος που έμαθεν στην καλοπέρασην τζιαι εξήχασεν ότι η πατρίδα του εν ημικατεχόμενη.

Που εν ιξέρει να κάμει μιαν δουλειάν σωστά, εν ιξέρει ούτε να οδηγά σιόρ!

Η γλώσσα που μιλά τζιαι τζιείνη κάτω των περιστάσεων, αντανακλά την οπισθοδόμηση μας τζιαι αντανακλάται στη φτωχή μας λογοτεχνία. Μόνο για σάτιραν τζιαι κανένα μιλλωμένον τσιαττιστόν κάμνει.

Που τον τζιαρόν  του γιατρού του Δέρβη ως του άλλου γιατρού του Μικελλίδη ο Κυπραίος εγίνην η συτζιά του μαύρου. Η δικαιολογία του Κυπραίου εν ο Κυπραίος. Ο επειχειρηματίας που εν πάει καλά φταίει τον Κυπραίον που εν καταλάβει το πράμαν το καλόν. Ο Κυπραίος που εν ιξέρει να δουλεύκει παραγωγικά, που τα καρτερά ούλλα έτοιμα, που θέλει μόνον να κλέψει τέγνην που τον μάστρον του τζιαι να του πκιάει τζιαι τους πελάτες στο τέλος, επειδή ο Κυπραίος εν πλάσμαν αχάριστον.

 Εν όπως το χτηνόν που πάει όπου πάει η μόδα τζιαι εν έρκεται στο μαχαζίν το δικόν σου. Έννεν;

Φταίει τζιαι ο άλλος ο Κυπραίος, τζιείνος που εν ξορτώννει να οργανωθεί. Να φέρει τους τουρίστες που ξοδεύκουν πολλά τζιαι ζητούν λλία. Να κάμει συφφωνίες να πουλήσει το αέριον τζιαι να την κάτσει τους Τούρκους. Να στήσει έναν κράτος που να λειτουργεί τέλοσπάντων.

Που την άλλην εν  ο Κυπραίος ο χώρκατος. Καταλάβει τωρά ο Κυπραίος ήνταμπον το ίντερνετ σιόρ; Αμ' μεν ιμπεί μες το μαχαζίν να πκιάει στα σιέρκα του τζιείνον που θέλει; Τούτα τα πράματα εν για αθρώπους πολιτισμένους: κανέναν Σουηδόν, κανέναν Ελβετόν...

Είμαστεν τζιαι ξιμαρισμένοι: Επήα πέρσι Ελβετίαν κουμπάρε! Εν έσιει έτσι πράμαν λαλώ σου! Ούτε ποτσίαρον εν θωρείς μες τες στράτες.  Μάθε πρώτα τον Κυπραίον να συνάει τα σκουπίθκια του να μεν τα σύρνει μες τες στράτες τζιαι μιλούμεν για τα άλλα ούλλα. 

Ο Κυπραίος σε κάθε γένναν γίνεται σιειρόττερος. Αφού οι γονιοί εν πάντα λλίον πιο γάροι που τους παπούες εν φυσικόν ότι το άηκκιου των κοπελλουθκιών να ππέφτει συνέχεια. Γι' αυτόν ακούετε ότι παλιά οι μαθητές εμιλούσαν άπταιστα την ελληνικήν τζιαι εγράφαν την με δασείες τζιαι ψιλές  τζιαι γεννικά επιάνναν πουλιά στον αέραν.

Ο καθηγητής που θωρεί τους μαθητές του να πατώννουν στες εξετάσεις φταίει την διάλεκτον του Κυπραίου τζιαι την νοοτροπίαν του Κυπραίου γονιού που εν ιξέρει να αναγιώσει τα κοπελλούθκια του πκιον. Που τζιαιρός που οι τζιυρούες τζιαι οι δασκάλοι εδιούσαν κανέναν βουζουνόπατσον τζιαι καμμιάν βιτσιάν... Τότε ήταν βλέπετε η χρυσή εποχή της εκπαίδευσης. Τότε που οι φτωχοί πλην βίαιοι Κυπραίοι αναγιώνναν αθρώπους μορφωμένους τζιαι συνετούς, την γεννιάν που έστησεν τούτον το κράτος υπόδειγμαν για τον υπόλοιπον πλανήτην.

Νομίζω εκαταλάβετε ως τωρά ότι τζιαι εγώ έχω έναν τεράστιον πρόβλημαν με τους "Κυπραίους". Κυρίως έχω πρόβλημα με το γεγονός ότι μιλούν για τον "Κυπραίον" πάντα στο τρίτον πρόσωπον. Εφτάσαν βλέπετε οι ίδιοι σε έναν τέθκιον βαθμόν αυτογνωσίας που αναγνωρίζουν οτιδήποτε εν κακόν στην κοινωνίαν τους τζιαι βρίσκονται σε ένα πέλαγος απόγνωσης επειδή αντιλαμβάνονται ότι εν μόνοι τους τζιαι δεν μπορούν να κάμουν τίποτε απολύτως για να αλλάξουν την κατάστασην! Ετέλειωσεν! Τούτη εν η Κύπρος κουμπάρε! Εν θα αλλάξει ποττέ.

Έναν ακόμα πιο μεγάλον πρόβλημαν με τον "Κυπραίον" εν ο ρατσισμός της  πρότασης "του Κυπραίου". Υπονοεί κάποιου είδους γενετικήν ή πολιτισμικήν ανεπάρκειαν η οποία βέβαια υπονοεί με την σειράν της την ύπαρξην κάποιας ιεραρχικής κλίμακας εθνοτήτων όπου οι Σκανδιναβοί έρκουνται πουπάνω μας ενώ οι Αραπάες τζιαι οι Ρωσσοπόντιοι εν πουκάτω μας τζιαι είμαστεν κάπως αναποφάσιστοι για τους Εγγλέζους τζιαι τους Έλληνες.

Το τρίτον πρόβλημαν που είναι τζιαι το πιο επίκαιρον εν η ανάπτυξη του Κυπραίου ως η δικαιολογία για τη χρεωκοπία του οικονομικού μας συστήματος τζια άλλων συμφορών όπως το Μαρί. Ένας εύκολος τζιαι εξόχως λαϊκίστικος τρόπος να μεταφερθούν οι ευθύνες στους πολλούς, αφαιρόντας τες που τους λλίους. Ναι, ήταν Κυπραίοι οι υπεύθυνοι για ότι έγινεν τζιαι εν δουλειά Κυπραίων να σώσουν την κατάστασην τζιαι να αποδώσουν ευθύνες. Κυπραίων τζιαι όι "Των Κυπραίων", η διαφορά εν μεγάλη.

"Ο Κυπραίος" έννεν επιστημονική αλήθκεια, εν απλά κουβέντες του καφενέ που αρκέψαν τζιαι εσυνεχίσαν κάτι τζιτζιφιόγκοι προσπαθώντας να δημιουργήσουν κάποιου είδους ελίτ για να βάλουν μέσα τους εαυτούς τους.  Ο Κυπράιος που επισκέπτεται την Αυστρίαν ή την Σιγκαπούρην δεν πετάσσει τα ποτσίαρα του χαμαί. Γιατί; Έννεν Κυπραίος άμαν ταξιδεύκει; Γιατί άμαν εν στην Αγγλίαν στέκεται κανονικότατα στην ουράν τζιαι εν προσπαθεί να προσπεράσει τους άλλους;

Επειδή λοιπόν ο Κυπραίος έννεν εκ γενετής χαντός εύκολα αντιλαμβάνεται ότι η κάθε κοινωνία έσιει τους δικούς της κανόνες τζιαι ότι οι επισκέπτες αναμένονται να συμπεριφερτούν μες τα πλαίσια των κανόνων τούτων. Ο Σριλανκέζος επισκέπτης στην Κύπρον αντιλαμβάνεται εξίσου εύκολα ότι εν απολύτως ΟΚ να πετάσσεις χαμαί τα ποτσίαρα σου. Γι' αυτόν έτσι κάμνει τζιαι τζιείνος.

Τους κανόνες που διέπουν την κοινωνίαν τζιαι το κράτος μας δεν τους έκαμεν κάποιος Ανώνυμος Κυπραίος αλλά κάποιοι πολλά συγκεκριμένοι Κυπραίοι. Οι Κυπραίοι που οργανωθήκαν σε κόμματα τζιαι οργανώσεις τζιαι μετά οργανωθήκαν καλλύττερα σε υπουργεία τζιαι στρατούς τζιαι κεντρικές τράπεζες. Υπήρξαν πρόεδροι, βουλευτές, διευθυντές, αγωνιστές, μπροστάρηδες, αντιστασιακοί και πάνω απ' όλα  πατριώτες. Έχουν ένα κοινό παρονομαστή: ούλλοι έπαιρναν ή συνεχίζουν να παίρνουν τσιέκκια της Κυπριακής Δημοκρατίας κάθε τέλος του μήνα τζιαι ούλλοι έχουν ή θα έχουν δρόμους, γήπεδα, σχολεία ή αγάλματα με το όνομαν τους πάνω. Έννεν δύσκολον να τους έβρετε.

Νομίζω εν τζιαιρός οι Κυπραίοι να πετάξουμεν που πάνω μας τζιαι τον Κυπραίον τζιαι τζιείνους που μας εφορτώσαν τον Κυπραίον σαν την καμπούραν του Καραγκιόζη.                                                    

Draco Cyprius

Πιο παλιά με αφορμήν έναν ποστ του Ασέρα έγραψα για τον δράκον τον Κυπριακόν. Μετά που τόσον τζιαιρόν μες την κκελλέν μου εδραπέτευσεν τζιαι έκαμεν δικόν του μπλογκ!

Αν επισκεφτείτε τον σύνδεσμο που ακολουθεί θα βρείτε σαν εισαγωγή το κείμενο που γράφτηκε τότε. Στα δεξιά της σελίδας θα βρείτε την πρώτη από έξι αφηγήσεις. Θα είναι γραμμένες στην κυπριακή διάλεκτο και θα εξερευνούν κάποιες από τις σκοτεινότερες πλευρές της κυπριακής ψυχής και της κυπριακής ιστορίας.


http://dracocyprius.blogspot.com/

Έφκην τζιαι το δεύερον.

http://dracocyprius.blogspot.com/p/blog-page_19.html

Μα γιατί είμαστεν έτσι;

Ο τραπεζίτης που δανείζει χωρίς εξασφαλίσεις, τζιαι ο επιχειρηματίας που δανείζεται τζιαι κάμνει επιχειρήσεις που εν μπορούν να σταθούν, ο υπουργός που εξυπηρετεί επιχειρηματίες τζιαι ο βουλευτής που εξυπηρετεί τραπεζίτες, όπως τζιαι ο πρόεδρος της ομάδας που εξυπηρετεί τους manager τζιαι ο στρατιωτικός που ραντίζει κοντέινερ μαζί με τον αστυνομικόν που δέρνει τζιαι τον δημοσιογράφον που σκάζει τζιαι τον δικαστήν που κωλώνει τι κοινόν έχουν;

Τες γενικεύσεις εν τες δέχουμαι. Εξηγήσεις που αρκέφκουν με το "ο Κυπραίος" ήταν τζιαι είναι πάντα από επιφανειακές μέχρι βλακώδεις. Όπως είπα τζιαι πιό παλιά έν έχουμεν χαλασμένον DNA, εν το ίδιον με του κόσμου ούλλου. Έννεν πιο έξυπνοι πουλλόου μας οι Σουηδοί ούτε πιο χαντοί εν οι Ιρακινοί.

Το φαινόμενον έσιει να κάμει με το πόθεν ερκούμαστεν, κοινωνικά, θρησκευτικά τζιαι πολιτικά. Ποιοί κάμνουν κουμάντον σε μιαν κοινωνίαν τζιαι γιατί εν τζιείνοι; Ποιοί εκάμναν κουμάντον πριν την ανεξαρτησίαν; Πως ελειτουργούσαν; Είχαν κάποιον ηθικόν οδηγόν; Άμαν οι "έξωθεν άρχοντες" Βρετανοί εφύαν πως εγεμώσαμεν το κενόν, τζιαι με ποιόν ππούσουλαν; Με τζιείνον της Εκκλησιάς; Τζιείνον που εστήθηκεν για να στυλλώνει την εξουσίαν που τον 4ον αιώνα τζιαι απολιθώθηκεν,  ίδιος ως τωρά; Οξά με τζιείνον που σου λαλεί πως να επιβιώννεις ασχέτως ποιός χτιτζιασμένος τυχαίνει να κάμνει κουμάντον; Υπάρχει το Κυπριακόν όνειρον πέρα που την Ένωσην τζια την Επανένωσην;

Εν τζιαι τα γράμματα που μαθθαίνουμεν που εν νάκκον παραθκιάνταλα. Τζιείνα του βιβλίου που εν καλλίττερα που τζιείνα που εν μες το νουν μας, τζιείνα που λαλούν ότι είμαστεν τόσον μιτσιοί που η μόνη μας υποχρέωση δεν μπορεί παρά να εν η επιβίωση.

Τον τζιαιρόν που ήμουν στρατιώτης εκατάλαβα ότι το σιειρόττερον πράμαν που μας χαρακτηρίζει σαν κοινωνίαν εν το "εν ιφταίω εγώ Κύριε". Ήρταμεν ως δαμαί χωρίς ποττέ να αναλάβουμεν την ευθύνην για ότιδήποτε κάμνουμεν ή εν κάμνουμεν, χωρίς ποττέ να αναλάβουμεν την ευθύνην για την ίδιαν μας την ύπαρξην. (Αθθυμάστε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία εδημιουργήθηκεν άμαν "επιέσαν" τον Μακάριον...)

Ίσως γιατί τούτη η ευθύνη ήρτεν πάνω μας άξιππα, χωρίς να την θέλουμεν, ή επειδή ακόμα εν την εσυνηθίσαμεν, ή επειδή κουμάντον κάμνουν τζιείνοι που επιβιώννουν καλλίττερα τζιαι πολλαπλασιάζουν τους εαυτούς τους τζιαι εξελισσούμαστεν σιγά-σιγά σε μιαν κοινωνίαν που γίνεται συνέχεια καλλύτερη στο να αποφεύγει τες ευθύνες της.

Οι ευκαιρίες της κρίσης

Μάλιστα, η κατάσταση της χώρας προσφέρει ευκαιρίες. Πολλές μάλιστα.

Έχετε τώρα την μοναδική εκαιρία να μας εξηγήσετε το γιατί. Να μας δείξετε τι έφταιξε, ακόμη και ποιός έφταιξε. Να μας αναπτύξετε με κάθε λεπτομέρεια το πόσο μαλάκες είμαστε που δανειστήκαμε, που επενδύσαμε, που ψηφίσαμε αυτούς και που δεν ψηφίσαμε τους άλλους, που την ψωνίσαμε, που αγοράσαμε το πόλο φανελάκι και που τα φάγαμε παρέα.

Αν είστε εξειδικευμένος στα οικονομικά ή και όποια άλλη των liberal arts  σπουδάσατε μπορείτε να εμβαθύνετε όσο θέλετε. Θα βρείτε αίτια στην πρόσφατη ιστορία, την κοινωνιολογία και την κοινωνική ιστορία, στον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό, θα μας θυμίσετε ότι ο τύπος που σας δίδαξε φιλοσοφία στο Λονδίνο τα είχε προβλέψει και πως Τσόμσι κουνάει το κεφάλι του με ένα πικρό χαμόγελο. 

Αν χρωστάτε λεφτά έχετε την δικαιολογία να μην τα επιστρέψετε ενώ αν σας χρωστούν έχετε την δικαιολογία να τα απαιτήσετε. Ίσως να μπορέσετε να κάνετε και τα δύο.

Αν είστε συνδικαλιστής έχετε ακόμη μεγαλύτερες ευκαιρίες. Μπορείτε τώρα να αναδείξετε τον ηγέτη που κρύβεται μέσα σας, να δείξετε πυγμή και αγωνιστικότητα, να κάνετε επιτέλους το άλμα στην πολιτική που πάντα ονειρευόσασταν.

Αν είστε δημοσιογράφος ακόμη καλύτερα. Κάθε σκατό στον οχετό της καταστροφής που όμοιά της δεν έχουμε ξαναζήσει πρέπει να καταγραφεί.

Αν τέλος είστε πολιτικός θα είστε πολύ μαλάκας αν καταφέρετε να βγείτε χαμένος από την κρίση αυτή.  Στρατιές ανέργων έτοιμων να υποχρεωθούν, δημοσιογράφων με την κάμερα στον ώμο, ψηφοφόρων που απεγνωσμένα ψάχνουν σωτήρες, τραπεζιτών που ψάχνουν στήριξη, επιχειρηματιών με περίσσευμα μαύρων ευρώ.

Αν δεν εμπίπτετε σε κάποια από αυτές τις κατηγορίες τότε δυστυχώς είστε μέρος του προβλήματος. 

Για τον πολιτισμόν τζια την γλώσσαν

Ο πολιτισμός που έσιει σαν την μεγαλλύττερην του έννοιαν την συντήρησην του σαν πολιτισμού δεν εν ζωντανός. Άμαν το σιειρόττερον σου όνειρον εν η "Τουρκοποίηση" τζιαι το ανώττερον σου ιδανικόν εν η "διατήρηση της πολιτισμικής ταυτότητας" που έσιεις , τάχα, τα τελευταία "χ" σιλιάες χρόνια σημαίνει ότι εν έσιεις πολιτισμόν, έσιεις απλά μιαν ταυτότηταν τζιαι τζιείνην δανειτζιήν.

Το ίδιον τζιαι με το Κράτος, το "διεθνώς αναγνωρισμένον". Άμαν ο λόγος που έσιεις Κράτος εν για να διατηρείς την δανειτζιήν σου την ταυτότητα σε αντίθεσην πάντα με την ταυτότητα του Άλλου...

Ο Πολιτσμός ρουφά τζι' αφομοιώνει τζιαι γεννά. Ξηλώννει τα παλιά τζιαι κάμνει τζιαινούρκα. Πκιάννει το αλφάβητον που τους Φοίνικες τζιαί κόφκει το τζια ράφκει το τζιαί γράφει πράματα νέα τζιαι ύστερα τζιερνά τα του κόσμου. Χτίζει τζιείνα που χτίζει τζιαι γράφει τζιείνα που γράφει γιατί θέλει να πάει πάρακάτω, να έβρει το μέλλον του, να αλλάξει. Άμαν ο Πολιτισμός ξεθυμάνει τζιαι δεν αλλάσσει όσον γλήορα αλλάσσει ο κόσμος γυρόν του, πεθανίσκει. Έννεν το τέλος του κόσμου...

Πόσα είναι μια φάουσα;

Εννιάμισι χιλιάδες ευρώ. EUR 9500.
Περίπου, ακάθαρτα. Παίζουν όμως άλλα τόσα σε επιδόματα.

Σκέφτουμαι τζιαί γράφω:
Μου φαίνεται ότι κάθε νοικοκυριό πληρώνει περίπου 250EUR φόρο ακίνητης ιδιοκτησίας (παρακαλώ διορθώστε με ή δώστε ακριβέστερα στοιχεία αν έχετε).
Τωρά: 9500/250= 38.
                 38*13= 494.

Πάνω-κάτω 500 οικογένειες, 1000 αν τα επιδόματα είναι άλλα τόσα, πληρώνουν φόρο για το σπίτι που κατοικούν για να πληρώνεται ΕΝΑΣ.

Αν υποθέσουμε τώρα ότι ο μέσος άνεργος παίρνει επίδομα ανεργίας γύρω στα 500EUR για 6 μήνες, δηλαδή περίπου 3000EUR και το κράτος μας το κραταιόν, το διεθνώς αναγνωρισμένον, ΠΛΗΡΕΣ μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ, ξοφλά την υποχρέωση έναντι του πολίτη του.

Αν μια οικογένεια ξοδεύει περίπου 200EUR το μήνα στο σούπερμακετ τότε περίπου 36EUR πάνε στο κράτος. Αν ο τύπος τούτος πάει στην τουαλέτταν του γραφείου του η ώρα εννιάμιση το πρωΐ τζιαι τύχει να εν δυσκοίλιος, θα πκιερωθεί τούτα τα λεφτά πριν να τραβήσει το καζανάκι ενώ το νερό , το κωλόχαρτο τζιαι το ρεύμα θα τα χρεωθούμεν εμείς. Ναι εμείς. Εγώ, εσύ, ο Στροβολιώτης, ο Κουκουμάς, ο Ασέρας, ο Ολύμπιος τζιαι ούλλοι οι φίλοι μας στο φέησμπουκ.  

Οι υπολογισμοί που μπορούν να γίνουν είναι πάρα πολλοί. Πόσα κιλά αλεύρι αγοράζει κανείς με το μισθόν τούτου του αθρώπου; Πόσα πακέτα μακαρόνια; Ρύζι; Πάμπερς; Ποδηλατάκια;

Τι θκιάολον προσφέρει στην πατρίδαν μου τούτος ο άθρωπος για να αξίζει τούτα τα λεφτά;

Τζιαι δεν είναι μόνος του βέβαια. Πόσοι ένουν; Πόσοι εν τούτοι που καταδέχουνται να πκιερώνουνται που το υστέρημαν του άλλου; Ή καλλύττερα ΠΟΙΟΙ ένουν; Εν Κυπραίοι; Έλληνες οξά Τούρτζιοι; Κουμμουνιστές οξά δεξιοί; Αγωνιστές οξά αντιστασιακοί; Θκιαβάζουν Μαρξ οξά Σμιθ; Καταλάβουν τούτα που θκιαβάζουν; Αγαπούν;

Good news for Cypriot mavrou owners.

The publication of this article by the Cyprus Mail coincided with my reading of Howard Zinn's book "A People's History of the USA" and in particular Chapter 2 which discusses slavery in the Americas:

In the year 1610, a Catholic priest in the Americas named Father Sandoval wrote back to a church functionary in Europe to ask if the capture, transport and enslavement of African blacks was legal by church doctrine. A letter dated March 12, 1610, from Brother Luis Brandaon to Father Snadoval gives the answer: "Your Reverence writes me that you would like to know whether Negroes who are sent to your parts have been legally captured. To this I reply that your Reverence should have no scruples on this point, because this is a matter which has been questioned by the Board of Conscience in Lisbon, and all its members are learned and conscientious men. Nor did the bishops who were in Sao Thome, Cape Verde, and here in Loando- all learned and virtuous men- find fault with it. We have been here ourselves for forty years and there have been among us very learned Fathers... never did they consider the trade illicit. Therefore we and the Fathers of Brazil buy these slaves for our service without any scruple."

So could we argue that Greek Cypriot society has 17th century morals?

I think not. 17th century Europeans had a lot to gain from slave trade and slave labour. It actually made them magnificently rich. The slaves of today's Cypriots though do not make them rich, they actually make them poorer by 331 euros. The slaves of Cypriots are actually status symbols. I think that puts us a notch lower on the scale than 17th century slavers.

Ευχαριστούμε Προδότες!

Επέτειος σήμερα και δράττουμε την ευκαιρία να ευχαριστήσουμε τους Προδότες της Κύπρου.

Μας βγάλατε από μιά πολύ δύσκολη θέση. Πήρατε πάνω σας το βάρος της Εισβολής. Χωρίς εσάς ο κόσμος θα μας έλεγε γαϊδούρια, κουτοπόνηρους, ίσως ακόμη και εθνικιστές. Εσείς όμως εκεί, πιστοί στο εφιαλτικό σας καθήκον, φρουροί της Κερκόπορτας, εγκαταλείψατε. (Κι'ας λένε κάποιοι της αριστεράς πως η Κερκόπορτα δεν είναι παρά ένας μύθος.)

Σαν σύγχρονοι Ιούδες αφήσατε τους υπόλοιπους έντεκα να θυσιαστούν με την συνείδηση ήσυχη  και με ορδές αγγέλων να τους συνοδεύουν στον Παράδεισο.

Μετά απ' όλα αυτά όμως κάνατε το αδιανόητο. Χαθήκατε. Δεν πετάξατε τα αργύρια πίσω στους ιερείς και ούτε κρεμαστήκατε. Ταπεινά εξαφανιστήκατε μέσα στο πατριωτικό πλήθος και γίνατε πια φαντάσματα. Ποτέ δεν γευτήκατε την τιμωρία και σαν τον Ιησού πατάξατε την τιμωρία για όλους μας.

Σας ευχαριστούμε ειλικρινά,

Το Διοικητικό Συμβούλιο,
Η Επιτροπή,
Ο Σύνδεσμος,
Το Σώμα,
Ο Διευθυντής,
Η Αρχή.

Μια Αλλαγή Μέτρια με Λίγο Γάλα παρακάλώ!

Αν κάποτε χορτάσουμε από θυμό και διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, θα αρχίσουμε επιτέλους να σκεφτόμαστε πως να αλλάξουμε όλα αυτά που μας καταδυναστεύουν;

Οι ειρηνικές διαμαρτυρίες δεν φέρνουν αλλαγή. Ούτε καν οι όχι και τόσο ειρηνικές διαμαρτυρίες  μπορούν να φέρουν την αλλαγή. Οι διαμαρτυρίες τύπου "κατακεραυνώνω το Σύστημα με το λάπτοπ μου" είναι πια γελοίες. Η αντίσταση που δεν φέρνει μαζί της το ρίσκο του θανάτου δεν μπορεί να λογιστεί αντίσταση και ούτε μπορεί να αντισταθεί και σε πολλά.

 Για να γίνω πιό σαφής: είτε με την δύναμη όπλων ή αριθμών  ξηλ
ώνεις το υπάρχον σύστημα και εγκαθιστάς κάτι νέο είτε πιστεύεις ότι το υπάρχον σύστημα προσφέρει την δυνατότητα αυτοδιόρθωσης.

Προσωπικά το πρώτο σενάριο δεν το μελετώ καν. Έχω (ακόμα) πάρα πολύ περισσότερα να χάσω σε μια τέτοια προσπάθεια απ'όσα έχω να κερδίσω και νομίζω ότι κάποιος που χρησιμοποιά τη ρητορική που συνοδεύει αυτή την πρόταση χωρίς να έχει πλειοψηφικό ρεύμα και οπλισμό πίσω του δεν είναι παρά ένα ανέκδοτο.

Τώρα στην ουσία που είναι αυτό που ονόμασα "αυτοδιόρθωση". Το σύνταγμα που έχουμε, με τον τρόπο που ερμηνεύεται και λειτουργεί, μπορεί να στηρίξει/δικαιολογήσει  ουσιαστικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας του κράτους μας; Μπορεί το Κοινοτικό Κεκτημένο και η Συνθήκη της Λισαβώνας να υποστηρίξει μια τέτοια διαδικασία; Και τέλος, πέραν από τα νομικά, έχουν οι πολίτες άλλα μέσα στα χέρια τους;

Τις απαντήσεις δεν τις έχω και ελπίζω να υπάρχουν αναγνώστες με την ανάλογη κατάρτιση να μας διαφωτίσουν. Κάποιες ιδέες μόνο:
- Θα μπορούσαμε να επανιδρύσουμε εργατικές συντεχνίες σε νέες βάσεις. Δηλαδή μια νέα ΠΑΣΥΔΥ που να μην περιλαμβάνει τους καρεκλοκένταυρους των κομμάτων. Το πως μια συντεχνία μπορεί ταυτόχρονα να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των υφισταμένων και των προϊσταμένων μου διαφεύγει, ειδικά όταν οι ηγέτες της προέρχονται από τα ανώτατα κλιμάκια. Το ίδιο και με την ΑΗΚ των 110(!) υποδιευθυντών και τους υπόλοιπους ημικρατικούς.
- Πολίτες και ομάδες πολιτών μπορούν να εξαντλησουν όλα τα νομικά περιθώρια στη διάθεσή τους για να πετύχουν κάποια πράγματα. Παραδείγματα είναι οι αντιρησίες συνειδήσεως στη στράτευση, η γρήγορη και αποτελεσματική δικαιοσύνη κλπ.
- Πολίτες σε συγκεκριμένες θέσεις/αξιώματα να δράσουν για το κοινό καλό. Θα μπορούσε για παράδειγμα η κ. Γενική Ελέγκτρια να κάνει διάβημα στην Ευρωπαϊκή Ένωση καταγγέλλοντας ότι η Κ.Δ. αγνοεί παντελώς την κάθε της έκθεση...

 Αυτό λοιπόν που χρειάζεται η χώρα μας τώρα δεν είναι τα πλακάτ έξω από τη βουλή ή το προεδρικό, αλλά νέες ιδέες και αρκετή τόλμη να τις κάνουμε πράξη.

Ο νεοδιορισθείς διευθυντής του ΚΟΤ (κλίμακα Α15) διαμαρτυρόμενος για το κούρεμα.

Τα τσιέκκια.

Τζιείν'τα γέρημα τα τσιέκκια σκέφτουμαι που διά η Κυπριακή Δημοκρατία σε όσους την υπηρετούν. Γιατί ταχυδρομικώς τζιαι γιατί με έμβασμα στο λογαρκασμό σας; Για να ξιάννουμεν ήνταμπου σημαίνει Κυπριακή Δημοκρατία;  Προτείνω που λαλείτε ένα άλλο σύστημα:

Εν καλή ιδέα νομίζω οι μεγαλλύττερες συντάξεις να πκιορόννουνται καsh που τούτους με τες μιτσόττερες τζιαι αντιστρόφως.

Τζιαι κάποια να βάλουμεν μες το μεταλλείον της Σκουρκώτισσας για του Μιτσερού, μόνον με κούσπον να μπορείς να τα φκάλεις.

Να βάλουμεν τζιαι λλία μες σε κανέναν κενοτάφιον στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας να κατεβαίννουν τζιαι να ξιούν τζιαι λλίον τα χώματα να τα έβρουν οι γενικοί διευθυντές τζιαι οι δικαστές.


Κάποια εννα πρέπει να τα διούμεν σε οικογένειες αγνοουμένων  κασh, δεκάευρα τζιαι να παέννει ο βουλευτής τζιαμαί να του τα μετρά η μάνα ή τα κοπελλούθκια, να υπογράφει την απόδειξην τζιαι να φεύκει.

 Να βάλλουμεν κάποια που τζιείνα μες στην καταπακτήν της αγχόνης στες Κεντρικές Φυλακές. Να κατεβαίννουν μέσ' τα σκοτεινά ο πρόεδρος τζι'οι υπουργοί του να πασπατεύκουν να τα εύρουν.

Το δεκασέλινο.

Πριν να πετάξουμεν το Ευρώ τζιαι πριν να βουρήσουμεν να ξαναπούμεν όχι στο Σχέδιο Ανναν. Πριν να μολόσουμεν τες πισίνες μας τζιαι πριν να αρκέψουμεν να θρηνούμεν τζιείνους που λοαρκάζουμεν ότι εννα αυτοχτονήσουν...

Μπορεί να εν καλά να σκεφτούμεν τούτα:

- Την ταυτότηταν μας. Είμαστεν ευρωπαίοι; έχουμεν σχέσην τζιαι συνάφειαν με την Ευρώπην τζιαι την ιστορίαν τζιαι τον πολιτισμόν της;

-Την στρατηγική μας. Ασπαζούμαστε τες αρχές της ΕΕ; Εν καλή μόνον για να φωνάζουμεν κατά της Τουρκίας, να δανειζούμαστεν ριάλλια τζιαι να εισάγουμεν κοινοτικούς εργάτες; Εν καλή για να νιώθουμεν "κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο, πλήρες μέλος της ΕΕ" οξά έσιει τζιαι άλλην ουσίαν που μας ενδιαφέρει; Κάμνουν μας οι ευρωπαίοι για σύμμαχοι; Βρίσκουμεν καλλύττερους;

-Έχουμεν μια δικήν μας ιδέαν για το μέλλον της Ευρώπης; Ακούσετε την καμμιάν φοράν; Συμφωνούν οι εταίροι μας με τούτην την ιδέαν; Τουλάχιστον ασπαζούμαστεν καμιάν που τες υπάρχουσες ιδέες; Ποιάν; Η ιδέα του Ευρώ 2 ταχυτήτων κάμνει μας;

-Λαμβάνουμε μέρος στες αποφάσεις τζιαι στη λειτουργίαν της ΕΕ; Σε βαθμόν ικανοποιητικό για τα συμφέροντα μας τζιαι εποικοδομητικό για το σύνολο; Μπορούμεν παραπάνω ή είμαστεν καταδικασμένοι κομπάρσοι;

-Κόφτει μας το "σύνολο";  Μπορούμεν να δούμεν την Ευρώπην πίσω που την Μέρκελ;

-Τούτα ούλλα, ειδικά το τελευταίο, αντικατοπτρίζουνται μέσα στη δικήν μας πολιτείαν;  

Λαλείς;

Λαλείς να ' ν επειδή είμαστεν μικροαστοί, χίπστερς, ππαραόπιστοι, βόρτοι, αχόρταοι; Λαλείς να'ν που εφύαμεν που τα πλιθθόχτιστα τα σπίθκια τα ταπεινά τζιαι που μαλλώννουμεν για τες μάππες; Λαλείς να'ν που εξηχάσαμεν πόσον όμορφη εν η θάλασσα τζιαι γεμάτα αθρωπικιάν τα λουφκιά με το κολοκούιν; Λαλείς να'ν επειδή είμαστεν χαντοί, απαίδευτοι, κακομορφωμένοι,με ντιενέη χαλασμένον; Λαλείς να'ν που είμαστεν μεσανατολίτες, μισοαραπάες, ανευρωπαίοι; Λαλείς να'ν που'μαστεν μιτσιοί, ασήμαντοι, ανώττεροι, πολύτιμοι, γιοφύριν του κόσμου ούλλου τζι'εν η θάλασσα μας γεμάτη πλούτον αφάνταστον;

Όι ρε φίλε.

Έννεν για τούτα.

Μια χαρά πλάσματα είμαστεν όπως ούλλοι οι ευρωπαίοι τζι'οι αμερικάνοι τζιαι όποιοι άλλοι θέλεις. Εννα απολογούμαστεν τωρά γιατί θέλουμεν θέρμανσην έσσω μας  τζιαι γιατί πέμπουμεν τα κοπελλούθκια μας να μάθουν γαλλικά; Καλά κάμνουμεν. Τζιείνοι που θέλουν ας κάθουνται με τα κοπελλούθκια τους δίπλα που τη τσιμινιάν τζιαι να θκιαβάζουν τον Μέγα Καζαμία τζιαί τον βίον του Αγίου Τρύφωνος. Να μεν πάμεν στους γάμους; Ρε φίλε ο γάμος ο κυπριακός εν η πιο αυθεντική κοινωνική πρόνοια: το κάθε νέο ζευκάρι δικαιούται μιαν αρκήν, χαλάλι. Τζιείνοι που κρατούν κάμνουν γάμους πριβέ με 50 άτομα τζιαι δείπνον αλακάρτ. Τζιαι καλά κάμνουν.

Τζιαι όι ρε φίλε εν ήταν καλλίττερα παλιά. Εν ιφκάλλουμεν πρόεδρον με 97%, εν φοούμαστεν τον στρατόν της χώρας μας, τα κοπελλούθκια μας γεννιούνται σε συνθήκες σωστές, διαφωνούμεν χωρίς να σκοτωννούμαστε τζιαι αρκέψαμεν που τα καλά να ανεχούμαστεν τζιαι να δεχούμαστεν τζιαι να αγαπούμεν τον κόσμον που εν άλλωσπως.

Τωρά εννα κάτσω να σας λαλώ ότι εν ούλλα καλά τζια άγια;  Όι. Εννενουν. Αλλά έν με ορίζει εμέναν ρε φίλε ούτε ο ΕΛΑΜιτης ούτε ο πορνόγερος μες το χόντα σίβικ, ούτε ο Ηλιάδης τζιαι ο Βγενόπουλλος.

Εγώ τζιείνον που εκατάλαβα εν ότι είμαστεν κομμάτιν του κόσμου. Τζι'ο κόσμος εν πιο σκληρός που ότι επιστέψαμεν.

Τωρά έννεν τζιαιρός για συναισθηματισμούς αλλά για δουλειάν. Να φέρουμεν τον νουν μας όπου τον έχουμεν γιατί εγινήκαμεν 53 χρονών, έν' τζιαι είμαστεν μωρά πκιόν.

Να φοάσαι.

Να φοάσαι ρε:

Να φοάσαι ότι εθθα φκει ο δικός σου.
Να φοάσαι ότι ο άλλος εννα σε πουλήσει.
Να φοάσαι το Σχέδιο Αννάν.
Να φοάσαι του Τούρκους.
Να φοάσαι τζιαι τους κοινοτικούς.
Να φοάσαι ότι εννα ξαναέρτει το Μαρί.
Να φοάσαι ότι εννα ξαναέρτει το πραξικόπημα.
Να φοάσαι ότι εν θα αντέξεις.
Να φοάσαι ότι εννα κρούσουν το προεδρικό.
Να φοάσαι ότι εννα χάσεις τη δουλειά σου.
Να φοάσαι ότι εννα πάεις πουκάτω που το όριον της φτώσειας.
Να φοάσαι την Μέρκελ.
Να φοάσαι το μνημόνιο.

Να ππέφτεις τζιαι να μεν τζιοιμάσαι. Να χτυπούν τηλέφωνα μες το προεδρικόν τζιαι να αγχώννεσαι ποιός εννα απαντήσει. Να φοάσαι ότι εν θα κάμνουν θρησκευτικά τα κοπελλούθκια σου στο σχολείον τζιαι οι πουτάνες ενναν νόμιμες. Οι ομοφυλόφιλοι εννα παντρέφκουνται τζιαι οι τουρκοκύπριοι εννα πκιάνουν δουλειάν στην κυβέρνηση.

Να ππέφτεις τζιαι να μεν τζιοιμάσαι. Ώσπου να τον ιφκάλεις.

Αυτοί φταίνε!

Η κοινωνία μας τό 'χει σιγά-σιγά εμπεδώσει: φταίνε οι ξένοι.

Οι ξένοι ήθελαν το κακό της Κύπρο και οι ξένοι το έφεραν. Οι ξένοι εποφθαλμιούν την Κύπρο και χρησιμοποιούν τους Τούρκους, που είναι οι μόνοι χειρότεροι από τους ξένους, για να μας ελέγχουν. Να ελέγχουν την γεωγραφική μας θέση, τα πετρέλαια μας, το ανυπέρβλητο αγωνιστικό μας πνεύμα, επειδή ξέρουν οι ξένοι ότι το συμφέρον τους θέλει τους Κύπριους σκυφτούς.

Οι ξένοι έφεραν την οικονομική κρίση, οι ξένοι απομυζούν την πλούσια Κύπρο με τα επιδόματά τους και, αλίμονο, οι ξένοι κλέβουν τις δουλειές από τους τίμιους και άψογα καταρτισμένους Κύπριους επαγγελματίες.

(Δεν ήταν ξένος ο Κίσιγκερ; Δεν ήταν ξένος ο Κόφι Αννάν; Ο Γκάλι, ο Ντάουνερ, ο Μπαγκλαντεσιανός που έκανε τον φίλο του κομμάτια; Δεν είναι τρομακτικό να φεύγεις αργά από το Οκτάνα και να βλέπεις στο δρόμο τύπους πιό σκουρόχρωμους από τη σκιά τους;)

Πολλοί δάκρυσαν χτες που έβλεπαν τον άνεργο πολύτεκνο να κλαίει στο δρόμο λέγοντας πως δεν έχει γάλα να δώσει στα παιδιά του. Πολλοί προσφέρθηκαν να βοηθήσουν. Μπράβο τους. Η κοινωνική αδικία τους ξύπνησε τα φιλανθρωπικά αισθήματα.

Ζάβαλλι μου. Επονήσαν οι Κυπράιοι τον φτωχόν.

(Κάθουμαι να γράψω θκυό σκέψεις τζιαι συγχίζουμαι. Εννα συνεχίσω όμως.)

Οι ξένοι που πέθαναν μες το μεταλλικό τους σπιτάκι το προηγούμενο καλοκαίρι είχαν παιδιά; Η Σριλανκέζα που μας ξεσκατώνει τα μωρά μας;  η Κινεζούλα που ξερχαρμανιάζει τον παππού;

Αυτωνών τα παιδιά έχουν γάλα το πρωϊ; Τώρα βέβαια θα μου πείτε ότι στη Σριλάνκα και τη Ρουμανία τα παιδιά των ξένων αυτών έχουν καμιά αγελάδα ή κατσίκα και κανονίζονται ενώ οι τυχεροί Κινέζοι έχουν δυσανεξία στη λακτόζη.

Σας φαίνομαι αναίσθητος; Ανάλγητος; 

Μήπως αν μιλήσω για την αριστερή κυβέρνηση που προσλαμβάνει το Σταυρινάκη με μισθό πρίγκηπα και αφήνει κρεμασμένο τον πολύτεκνο που βλέπαμε χτες στην τιβί θα είμαι μεσοαστός, νεοφιλελεύθερος του κερατά, τσιράκι του Αναστασιάδη; Αν μιλήσω για τους συνδικαλιστές της ΠΕΟ και ΣΕΚ που μας είπαν ότι ο φίλος ανεξήγητα βιάστηκε να διαμαρτυρηθεί με την ΔΕΟΚ να είμαι αρριβίστας με τον Λιλλήκα; 

Πιστεύει βλέπετε η Αριστερά και η Δεξιά ότι ο Φασισμός τελείωσε για τα καλά. Πιστεύουν ότι οι κρεμάλες ανήκουν μόνο στα μουσεία και ο φασιστικός (ή μήπως δωρικός;) χαιρετισμός ανήκει στις ταινίες του Βέγγου και του Ταραντίνο για να ρίχνουμε και λίγο γέλιο. 

Μπορώ να δω από τώρα τον Κυρίτση και τον Σταυρινάκη και τον Αβέρωφ να παίρνουν παράσημα για τον αγώνα τους κατά της φασιστικής δικτατορίας 2017-2024...

Τι κατάλαβα από το ντιπέητ

Τι κατάλαβα από το ντιπέητ:

- Πρόκειται περί τριών συγχισμένων και αγχωμένων μεσήλικων.

- Πολιτικών παλιάς κοπής. Φτιαχτό ντιπέητ, προβλεπτές ερωτήσεις, προβαρισμένες απαντήσεις.

- Μηδέν καινούργιες ιδέες, μηδέν χάρισμα.

- Κανείς εκ των τριών δεν είχαν τα κότσια να πουν αυτά που πραγματικά πιστεύουν για το κυπριακό. Δημοσιογράφοι και υποψήφιοι συζητούσαν για ποσοστώσεις και για πέραν των 150 000 προσφύγων που θα επιστρέψουν κλπ. κάνοντας ακόμα και 90χρονες προσφυγοπούλες με προχωρημένο αλτσχάιμερ να καγχάζουν ειρωνικά.

- Κανένας δεν λαμβάνει υπ' όψη το 24% που ψήφισε ΝΑΙ στο Σχέδιο Αννάν και που πρακτικά θα είναι η μαγιά της επανένωσης. Ο ένας τους ρίχνει στο πυρ το εξώτερο και οι άλλοι δύο προσπαθούν να διαχωρίσουν την θέση τους.


- Σύμφωνα με τις συμπεριφορές των υποψηφίων και των ΜΜΕ οι εκλογές αυτές αφορούν αποκλειστικά το ΔΗΚΟ. Με περισσή ευκολία πετούν το 24% στα σκυλιά για να κερδίσουν το 2% των αναποφάσιστων ΔΗΚΟικών. Λανθασμένα βλέπω έλλειμμα πολιτικής κρίσης;

- Νιώθω την ανάγκη να υπενθυμίσω στους κ. Μαλά, Αναστασιάδη και Λιλλήκα ότι ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος έχει πεθάνει.

- Το ίδιο και περίπου το 1/3 όσων προσφύγων είχαν ζωντανές μνήμες από την Κύπρο προ της εισβολής.


-Στες 17/2 θα κάμω 3 μνημόσυνα: Του Λιλλήκκα του '93, του Ρομαντικού. Του Αναστασιάδη του '04, του Ηγέτη. Του Μαλά του '06 που εκατέβηκε βουλευτικές με τους στιγματισμένους ΕΔΗ.

Δεν Ξεχνώ Ρε!

Ο επόμενος αγιασμός των υδάτων να γίνει στην Κερύνεια εύχεται ο αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β.

Τι ακριβώς προσπαθεί να εκφράσει ο μακαριώτατος με αυτή του την ευχή; Που να πάει το μυαλό μας;

Σε μια Κύπρο ενωμένη και ειρηνική όπου οι Τουρκοκύπριοι θα χαμογελούν καλόβολα και θα χαιρετούν τις κάμερες καθώς θα κοιτούν τους Ελληνοκύπριους λεβέντες να βουτούν για τον σταυρό στο λιμανάκι της Κερύνειας; Οι έποικοι θα έχουν εγκαταλείψει το νησί ή θα βρίσκονται ήδη σε κάποιο αρχικό στάδιο αφομοίωσης τους στην νέα Κυπριακή κοινωνία; (Ίσως κάποιοι να έχουν ήδη ασπαστεί την πίστη του μακαριωτάτου και να βουτάν κι'αυτοί στα κρύα νερά της Κερύνειας;) Ο στρατός της Τουρκίας θα συνεχίζει να υπάρχει στο νησί; Θα έχει φύγει ίσως με την βοήθεια της Υπερμάχου Στρατηγού ή θα έχει φύγει ειρηνικά μαζί με όλους τους υπόλοιπους στρατούς αφήνοντας στους προσκόπους τα καθήκοντα του αγήματος;

Από την άλλη όμως υποθέτω ότι ο μακαριώτατος δεν κυριολεκτεί  όταν λέει τέτοια πράγματα. Να εμψυχώσει το ποίμνιο του προσπαθεί και τίποτα παραπάνω. Να τσιγκλίσει και λίγο τους πρόσφυγες, έτσι για το Δεν Ξεχνώ Ρε!

Αυτό είναι που λέμε πνευματική καθοδήγηση: να πουλάς πνεύμα. 

Κάμε το εσύ!

Ενώ στην τηλεόραση η Κύπρος βρισκόταν σε μια ιστορική καμπή της ιστορίας της, αντιμέτωπη με λογής-λογής απαράδεκτες δηλώσεις, γριβισμούς, δογματισμούς και οικονομική κρίση, κάποιος προσπαθούσε να φτιάξει τέσσερεις φραπέδες.
Ανοίγει το ντουλαπάκι της κουζίνας παίρνει το νεσκαφέ και ρίχνει μια κουταλιά στο κάθε ποτήρι. Ξανατοποθετεί το νέσκαφε στο ντουλαπάκι και αρπάζει το χαριτωμένο βαζάκι που έγραφε SUGAR. Δύο σπασμένα ποτήρια και ζάχαρη παντού ήταν ο απολογισμός αφού ο φίλος είχε αρπάξει το βαζάκι από το καπάκι το οποίο δεν είχε αρκετή συγκράτηση με το υπόλοιπο μέρος.

-Εσιέξιξι!
-Καλά ρε παιθκιά: ζούμε στον 21ο αιώνα. Στέλλουμεν ρομπότ εις στον Άρην τζιαι πέμπει μας τζιαι φωτογραφίες χαιντεφινίσιον που τζιεικάτω αλλά έναν βαζούιν που να κλείει καλά αλλά να μεν θέλεις ένα μεροκάματον να το αννοίξεις να μεν υπάρχει ρε κουμπάρε;!
-Ε, κάμε το εσύ.

Θα μπορούσαν απλά να καθαρίσουν τα γυαλιά και τη ζάχαρη, να φτιάξουν τα φραπέ τους και να το ξεχάσουν. Να περιμένουν πότε θα βρούν τη λύση στο Ικέα και να την αγοράσουν: "Κιάολε! Κόψιμον του νου τους Σουηδούς α! Που να σκεφτεί έτσι πράμαν ο Κυπραίος; Εμείς μόνο για να τρώμεν σούβλαν είμαστεν καλοί μάνα μου..."
Θα μπορούσαν να περνούσαν την επόμενη ώρα πίνοντας τα φραπεδάκια τους σχολιάζοντας τες δηλώσεις του Κουλία, τες μαλακίες του Βγενόπουλου, ή την κακομοιριά της Κύπρου που διαθέτει χιλιάδες επιστήμονες που καταλήγουν να διορθώνουν γραπτά μαθητών γυμνασίου ή να βγάζουν βάρδιες στο Βασιλικό και την Δεκέλεια. (Αν ήταν αρκετά βλάκες και αν είχαν τόσο λίγο σεβασμό για τα λεφτά στην τσέπη τους θα φώναζαν ένα "ξένο εμπειρογνώμονα" να τους λύσει το πρόβλημα.)

Ξόδεψαν εκείνη την ώρα κάπως αλλιώς και μετά από αρκετή δουλειά έφτιαξαν αυτό.

Την ιδέα θα την χρησιμοποιήσουν τα Starbucks και είμαι σίγουρος ότι θα ακολουθήσουν πολλές, πάρα πολλές άλλες εταιρείες που αναγνωρίζουν μια καλή ιδέα με την πρώτη ματιά. Η πολιτεία απέρριψε το αίτημα της εταιρείας για χρηματοδότηση και συμμετοχή σε κάτι που πιθανόν να φέρει περισσότερη κερδοφορία από τους κερδοφόρους ημικρατικούς οργανισμούς ΑΤΗΚ και ΑΗΚ. Οι Κυπραίοι του Χατζηπέτρου δεν είδαν την δυναμική του Maglid και ενώ στην δική τους δουλειά απέτυχαν οικτρά πληρώθηκαν και θα συνεχίσουν να πληρώνονται, όσο βέβαια το κράτος θα έχει λεφτά να τους πληρώνει.

Ας αφήσουμε λοιπόν τις μεμψιμοιρίες και τις ομφαλοσκοπήσεις και ας αποφασίσουμε ποιοί Κυπραίοι είμαστε.

Εσύ τίνος γιός είσαι;

"Εσύ τίνος γιός είσαι;"

Μια φράση, ίσως η φράση,  που χαρακτηρίζει την Κύπρο και την κοινωνία της. Συνώνυμη σχεδόν με το "ποιός είσαι".

-Είμαι ο γιός του Τάδε.
-Του Τάδε που το Τάδεχωρκόν;
-Ναι!
-Του Αστυνόμου οξά του Φαρμακοποιού;

Τώρα ξέρουμε. Έχεις λεφτά (ή μήπως είχες;), μια αδερφή που κακοπαντρεύτηκε, ένα αδερφό που διαπρέπει στο εξωτερικό και είσαι σίγουρα ΔΗΚΟϊκός/Συναγερμικός/ΑΚΕΛικός κ.ο.κ.

Μπορεί πολιτικά η αναφορά στους γονείς και λοιπούς προγόνους να είναι faux pas αλλά η αλήθεια είναι ότι με ενδιαφέρει. Θέλώ να ξέρω από τι πάστα είναι φτιαγμένοι οι υποψήφιοί μας για την προεδρία. Γεννήθηκαν σε δημοκρατικά σπιτικά ή σε ολοκληρωτικά; Στην ντουλάπα τους έχουν διπλωμένη ελληνική ή κυπριακή σημαία; Το '87 στο Ευρωμπάσκετ υποστήριζαν Γκάλη ή ΕΣΣΔ;

Και οι δύο κύριοι υποψήφιοι υϊοί αστυνόμων τελικά. Ένας το '64 και ένας το '74. Ωραία.

Τώρα για να γίνεις αστυνομικός διευθυντής στη Μακαριακή Δημοκρατία της Κύπρου δεν είσαι όποιος κι' όποιος έτσι; Οι πατεράδες ποιανών γιοί ήτανε; Μέσα σε ποιές συνθήκες και μέσα από ποιές διαδικασίες είχαν και οι δύο διοριστεί και τελικά προαχθεί στις θέσεις τους;

Τέλος θα πρέπει να μάθουμε λεπτομέρειες. Πως υπηρέτησε την Δημοκρατία ο πατέρας Μαλάς όταν οι Τούρκοι (ή μήπως οι Τουρκοκύπριοι; Η λέξη "τουρκανταρσία" είναι κάπως ασαφής.) έκαναν ανταρσία; Λεπτομέρειες χρειάζονται και για τη δράση του πατέρα Αναστασιάδη μετά το πραξικόπημα και τους λόγους για τους οποίος ο Φιλοαστυνομικός Σύνδεσμος ένιωσε την ανάγκη να τιμήσει και τους δύο.



Αν επιθυμείτε να σχολιάσετε παρακαλώ συνοδέψτε το σχόλιό σας με το ονοματεπώνυμο, το επάγγελμα και την καταγωγή του πατρός σας για να ξέρω τι στάση να τηρήσω στις απαντήσεις μου.

Αντίσταση

Αντιστάθηκε. Όχι για πολύ και όχι και πολύ, έτσι, επειδή η αντίσταση αναμένεται από τους πολλούς. Έσπρωξε λίγο. Εκεί που ήτανε να βάλει δύναμη όμως ψευτοχαμογέλασε (κοιτώντας κάτω μη φανεί) και χαλάρωσε.  Τύλιξε τα δάκτυλα στο μπράτσο του αλλουνού κι'ένιωσε τις χορδές  τεντωμένες  και πνιγμένες απ' το αίμα που έσφυζε και τον παλμό, όχι μέσα αλλά κάτω από την καρδιά, κατρακυλώντας. Ο Άλλος ανάσαινε κοφτα απ'το στόμα, εύκολα θα τον αποτέλειωνε. Η ώρα της αντίστασης όμως είχε περάσει και το πλήθος ήδη ζητωκραύγαζε.

Το Νέο Κόμμα.

Ένα νέο κόμμα για την Κύπρο. Η συζήτηση έχει επαναληφθεί χιλιάδες φορές μεταξύ τυριού και αχλαδιού ή μεταξύ μάρλμπορο και καφέ και, υπολογίζω, μερικές δεκάδες φορές σε πιο οργανωμένο πλαίσιο, γύρω από στρογγυλά τραπέζια με προσεκτικά επιλεγμένους προσκεκλημένους. Μετείχα σε κάποιες από αυτές και κάτι μου λέει ότι είναι σαν να ήμουν παρών σε όλες.
Αριστεροί και δεξιοί περιλαμβάνονται στους προσκεκλημένους. Αν και οι περισσότεροι αποφεύγουν τους συγκεκριμένους ορισμούς και τις ταμπέλες, η συζήτηση που ακολουθεί κινείται αναπόφευκτα στο πλαίσιο του "τι τελοσπάντων θα είμαστε; οικολόγοι;"
Ας μη πολυλογίσω, όλες καταλήγουν σε αδιέξοδο ή σε ένα πολύ χαλαρά προσδιορισμένο μέλλον. Η αρχική αισιοδοξία μετατρέπεται σε σκεπτικισμό μόλις οι συμμετέχοντες αντιληφθούν τις διαφορές που ήδη υπάρχουν μέσα στη μικρή τους ομάδα και όταν αρχίσουν να σκέφτονται πιο πρακτικά το πως, πότε, ποιοί και με τι λεφτά θα ιδρυθεί ένα νέο κόμμα.
Που είναι το πρόβλημα; Από την ίδρυση του ΔΗΚΟ και μετά μόνο οι Οικολόγοι κατάφεραν να γίνουν μια αναγνωρίσημη πολιτική δύναμη αλλά σπανίως υπολογίσιμη. Μεγάλη επιτυχία του Περδίκη αλλά πόρρω απέχει από τις φιλοδοξίες του Νέου Κόμματος.
Όλοι συμφωνούν σε κάποια πράγματα:

• Το υπάρχον σύστημα εξουσίας είναι διεφθαρμένο
• Τα κόμματα και η Εκκλησία έχουν οικειοποιηθεί την Κυπριακή Δημοκρατία 
• Το υπάρχον σύστημα έχει δημιουργήσει και συχνά έχει ενδυναμωθεί από τα μεγάλα προβλήματα της χώρας, με πρώτο το κυπριακό.
• Ένα νέο σύνταγμα και λύση στο κυπριακό είναι οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος.

Το Νέο Κόμμα θα  πρέπει:

• Να αποκτήσει κάποιο ιδεολογικό στίγμα ή τουλάχιστον ένα πλαίσιο μέσα από το οποίο να ελέγξει τον εαυτό του και να αποταθεί στους πολίτες.
• Να στήσει τις εσωτερικές δομές που θα του επιτρέψουν να λειτουργήσει.
• Να βρει χρηματοδότηση.
• Να χτίσει αποτελεσματικούς διαύλους επικοινωνίας με το εκλογικό σώμα.
• Να πετύχει είσοδο στη βουλή των Κοινοτήτων.

Κανένα τραπέζι σε καφενέ η μήτινγκ ρουμ δεν έχει περάσει το πρώτο εμπόδιο, αυτό της ιδεολογίας ή τελοσπάντων του ποιοί (τι) είμαστε και τι θέλουμε; Τι αντιτάσσουμε στο στάτους κβο; Ιδέες πολλές αλλά καμμιά τόσο ιδεολογικά ώριμη όπως ο κομμουνισμός ΑΚΕΛ, καμμιά με την κοινωνική δυναμική του ΔΗΣΥ του 1976 και χωρίς να υπάρχει το κενό του νεκρού ηγέτη που έφερε το ΔΗΚΟ του 1978.

Ας το δούμε λίγο από την ανάποδη. Από που θα αντλήσει ψήφους το Νέο Κόμμα; Από αυτούς που δεν εξυπηρετούνται πια από το υπάρχον σύστημα. Μα αν αυτό ισχύει τότε το Νέο Κόμμα βγάζει πρόεδρο από την πρώτη Κυριακή! Το ερώτημα μετατρέπεται τότε σε: αντιλαμβάνονται οι Κύπριοι ότι το στάτους κβο δεν τους εξυπηρετεί;