Draco Cyprius

Ο Δράκος ο Κυπριακός εν μαύρος, ολόμαυρος σαν τα παλιά τηλέφωνα. Τόσον μαύρος που τα χαραχτηριστικά του εν ιξεχωρίζουν άμαν τον δεις. Όι πους εννα τον δεις ποττέ σου. Μόνον τες νύχτες τες μαύρες φκαίννει που τον σπήλιον του τζιαι πάντα νώθεις τον, εν τον θωρείς. Νώθεις εναν φόον δυνάμενον που κάμνει το πετσί σου να μάσιεται να ποτυλιχτεί που πάνω σου να φύει τζιαι το βλαντζιί σου σφίγγει τζιαι γίνεται σαν το ππιριλλί. Κόφκεσαι του βούρου μες τη νύχταν μα νώθεις τον ακόμα που σε κρατά τζιαι σαν μιαν μύξαν κατάμαυρη να γεμώννει το κορμίν σου τζιαι τα δεντρά (ως τζι'οι ελιές!) γίνουνται οχτροί μαύροι τζιαι τζιείνα.

Μιλά σου. Λαλεί σου ήντα΄μπου θέλει που λλόουσου την ώραν που η μαυρίλλα φτάννει πίσω που τα μμάθκια σου, πίσω που το δόξα πατρί. Τζιείνην την ώραν η νύχτα γίνεται μόνον μυρωθκιά: το χώμαν, τα χτηνά, τα πλάσματα, ο αέρας, εσού. Με θωρείς, με νώθεις, με ακούεις. Μόνον μυρωθκιά τζιαι τα θέλω του μες την κκελλέν σου. Εν τα ακούεις μα χοχλάζουν μες την κκελλέν σου.

Που το πρωίν εν χασιμιός τζι'οι ελιές παίζουν τες αγίες πάλαι. Μα που την πίσω μερκάν του λαιμού σου τζιαι ως κάτω πον'το καβλονούριν σου, που την πουμέσα μερκάν του σπόντυλου εν τζιείνη' μαύρη μύξα τζιαι καρτερά να νυχτώσει.

Δίκαιη Σύνταξη Δίκαιη Κοινωνία

Εδώ και πολύ καιρό σκέφτομαι ότι ο τρόπος συνταξιοδότησης στην Κύπρο είναι παράλογος. Στην Κύπρο πληρώνεσαι ανάλογα με τις εισφορές που έκανες όσο δούλευες. Όσο περισσότερο εισόδημα δηλώνεις τόσα περισσότερα χρήματα συνεισφέρεις και τόσα περισσότερα θα παίρνεις σαν σύνταξη. Λογικό;

Όμως: Όσο περισσότερα αμοίβεσαι στην καριέρα σου τόσο λιγότερες ανάγκες έχεις στα γηρατειά δεν είναι; Από την άλλη κάποιος που για μιά ζωή είχε δυσκολίες και αμοιβόταν πενιχρά θα πρέπει να συνεχίσει να ζει με καμμιά 400 ευρώ το μήνα. Τώρα μιλάμε για κοινωνική δικαιοσύνη ή για συνέχιση/κλείδωμα lifestyle ;

Με τα υπάρχοντα δεδομένα το ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων θα έχει σοβαρό πρόβλημα στο όχι και τόσο απώτερο μέλλον. Οι λύσεις που προσφέρονται περιλαμβάνουν συνήθως αύξηση των εισφορών και του ορίου αφυπηρέτησης. Πολλές φορές μιλούμε και για αυξήσεις στο κατώτατο όριο σύνταξης χωρίς όμως και τις κατάλληλες ιδέες για το που θα βρεθούν τα επιπλέον λεφτά.
Αυτό που κανείς δεν έχει πει δημόσια είναι αν θα πρέπει κάπου να μπει ένα ανώτατο όριο σύνταξης αντί κατώτατο.

Ας δούμε λίγο το Αυστραλιανό σύστημα συνταξιοδότησης. Στην Αυστραλία όλοι οι συνταξιούχοι παίρνουν πάνω-κάτω το ίδιο ποσό (γύρω στα 670 δολάρια) ανά δεκαπενθήμερο. Το όριο συνταξιοδότησης είναι σήμερα στα 65.5 χρόνια και θα αυξάνεται 6 μήνες κάθε δύο χρόνια μέχρι να φτάσει τα 67 το 2023. Υπάρχουν βέβαια και εξαιρέσεις. Αυτοί που έχουν ακόμα εισοδήματα παίρνουν λιγότερα ή καθόλου αναλόγως των εισοδημάτων. Επίσης αυτοί που έχουν περιουσία πέραν κάποιου ποσού και πάλι παίρνουν μικρότερη ή καθόλου σύνταξη γήρατος.
Αντιγράφω από την επίσημη ιστοσελίδα:
"If you have assets but little or no income you are expected to rearrange your affairs to provide for yourself. "

Έτσι απλά. Η Δίκαιη Κοινωνία σε μία πρόταση.

Μεσοπόλεμος

Κάποιος Ολλανδός μου είπε κάποτε ότι για τους Ρωμαίους η ειρήνη δεν ήταν παρά οι περίοδοι μεταξύ πολέμων. Ο πόλεμος ήταν γι'αυτούς ή φυσική κατάσταση των πραγμάτων και η ειρήνη δεν ήταν παρά η προσδοκία του επόμενου πολέμου.
Ποιά η αξία της ειρήνης εξ'άλλου χωρίς τον πόλεμο και πως να νιώσεις την ευτυχία της κάθε ειρηνικής στιγμής χωρίς την εμπειρία του πολέμου; Όπως η ειρήνη έτσι κι'ο πολιτισμός έχει την άμεση σχέση με τον πόλεμο. Ένας άλλος Ολλανδός, ο Matthijs van Boxsel γράφοντας την Εγκυκλοπαίδεια της Βλακείας επιχειρηματολόγησε πως πολιτισμός δεν είναι παρά οι προσπάθειες της ανθρωπότητας να κατανοήσει την ίδιά της τη βλακεία. Κι'αφού ο πόλεμος είναι η υπέρτατη βλακεία γίνεται όρος για την ύπαρξη και της ειρήνης και του πολιτισμού.
Ίσως να πρέπει επιτέλους να εγκαταλείψουμε το κυνήγι, την λατρεία αν θέλετε, της παντοτινής ειρήνης. Η αλήθεια είναι ότι ο πλανήτης δεν σταμάτησε ποτέ να πολεμά κι'ούτε θα σταματήσει. Αυτοί είμαστε κύριοι και κυρίες. Ένα είδος που πολεμά με απίστευτο μένος και στην ειρήνη παράγει μεγαλειώδη τέχνη με θέμα τον πόλεμο.
Σαν τις τεκτονικές πλάκες που αργά σέρνονται κάτω απ'το νησί είναι τα πράγματα. Η ουσία, αυτό που φαίνεται στο χάρτη είναι το αποτέλεσμα της τριβής, αυτό που μένει μετά τους σεισμούς.

Και όμως κινείται.

"Και όμως κινείται..." ψιθύρισε ο Γαλιλαίος μόλις αναίρεσε την ηλιοκεντρική του θεωρία μπροστά στον πάπα.
Όμως δεν το είπε φωναχτά, αντρίκια. Έσκυψε το κεφάλι και το είπε στα μουστάκια του. Έσωσε τη ζωή του, πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του σε κατ'οίκον περιορισμό και δικαιώθηκε μερικές εκατοντάδες χρόνια αργότερα.
Ο Γαλιλαίος έκανε όπως θα έκανε και ο καθένας από εμάς (ελπίζω). Έτσι κι'αλλιώς η γη θα συνέχιζε την ασταμάτητη τροχιά της γύρω από τον ήλιο.
Είναι το παράδειγμα του Γαλιλαίου το σωστό; Τόσοι πολλοί έχουν χάσει τη ζωή τους για την Αλήθεια τους, ακόμη περισσότεροι εξορίστηκαν, ξυλοφορτώθηκαν, χλευάστηκαν. Μπορεί ακόμη και η "ελευθερία του λόγου" να μην υπήρχε σήμερα χωρίς αυτούς.
Η Αλήθεια του Γαλιλαίου δεν τον χρειαζόταν.
Κάποιες Αλήθειες από την άλλη δεν έχουν νόημα αν δεν φωναχτούν κι'αν δεν γραφτούν με μπογιά στους τοίχους.
Κάποιες Αλήθειες δεν έχουν νόημα στα αυτιά ηλιθίων.
Κάποιες Αλήθειες δεν έχουν ουσία αν δεν είσαι παιδί.
Και κάποιες Αλήθειες απλά δεν αξίζουν όσο μια τρίχα απ'τα μαλλιά σου.

Γαιοκτήμονος Απολογία

Είμαι γεωκτήμονας. Έχω γη αξίας πέραν του εκατομμυρίου. Σύμφωνα με τα όσα ακούγοναται θα υποστώ κάποια φορολογία στα πλαίσια της Δίκαιης Κοινωνίας που προωθεί η κυβέρνηση.Εκ πρώτης όψεως φαίνεται πράγματι σαν μια κίνηση που δίκαια θα φορολογήσει τους έχοντες σε καιρούς οικονομικής κρίσης. ΜπουρμπουλήθρεςΧωρίς να έχω στο βιογραφικό μου ούτε μια ώρα μαθήματος οικονομικών επιστημών θα επιχειρήσω να αναλύσω αυτά που λέγονται.

Πρώτα-πρώτα είναι ανεύθυνο και επικίνδυνο να μιλά ο υπουργός για μια φορολογία η οποία ακόμα δεν έχει καλά-καλά ξεκαθαρίσει στο ίδιό του το γραφείο. Οι λεπτομέρειες του εγχειρήματος αποκαλύπτονται σταδιακά και επιμέρους. Ακόμη δεν κατατέθηκε στη βουλή και βεβαίως δεν ψηφίστηκε σαν νόμος. Μοναδικό μέχρι τώρα αποτέλεσμα είναι το πάγωμα της αγοράς ακινήτων από επενδυτές. Λιγότερο κεφάλαιο διακινείται στην αγορά, λιγότερα εισπράττει το κράτος και η ευθύνη βαρύνει τον κ. Σταυράκη.

Κάτι που πραγματικά αδυνατώ να κατανοήσω είναι το πως μπορεί να φορολογηθεί κάτι που δεν είναι κεφάλαιο ούτε αποδίδει κέρδη ή τόκους. Δεν είναι δεδομένο ότι όποιος έχει τίτλο ιδιοκτησίας στα χέρια του έχει και ρευστό. Θα μου άρεσε και εμένα πάρα πολύ αν βάζοντας την κάρτα μου στην ΑΤΜ έπαιρνα το μήνυμα ότι έχω διαθέσιμη την αξία της γης μου!

Το δεύτερο αδιανόητο είναι η υπόθεση ότι αυτό το μέτρο θα ρίξει τις τιμές των ακινήτων. Σε ποιόν πλανήτη η τιμή οποιουδήποτε αντικειμένου πέφτει όταν το κόστος παραγωγής ή διατήρησης αυξηθεί; Ακόμη και αν με αναγκάσει να πουλήσω σε εξευτελιστική τιμή για να μπορέσω να πληρώσω την φορολογία ποιός θα είναι ο αγοραστής; Μάλλον οι καρχαρίες της οικονομίας που θα καταλήξουν να κατέχουν ΚΑΙ την πλειοψηφία της ακίνητης περιουσίας κατά την συνταγή του ΧΑΚ. Έτσι χτίζει την Δίκαιη Κοινωνία ο κ. Σταυράκης;

ΑΝ καταφέρω να πουλήσω την περιουσία μου θα πληρώσω 20% κεφαλαιουχικό φόρο. Υπερβολικό αλλά δίκαιο τουλάχιστον, αφού φορολογείται η κερδοφορία.

Την ίδια στιγμή οι δύο πυλώνες της παραοικονμίας είναι στο απυρόβλητο. Όχι δεν μιλώ για τους γιατρούς και τους δικηγόρους αλλά για την πορνεία και την κυβεία.
Βαρώνοι της νύκτας κερδίζουν τεράστια ποσά πουλώντας και αγοράζοντας κοπέλες σαν ζώα χωρίς κανένα έλεγχο και καμία φορολογία. Παρόμοιοι τύποι στήνουν υπόγεια καζίνο και πάλι με αφορολόγητα κέρδη. Εκατοντάδες εκατομμύρια ξοδεύονται στα καζίνο των κατεχομένων και πάλι προς τη ζημιά του κράτους. Η κυβέρνηση της Δίκαιης Κοινωνίας ούτε καν συζητά την νομιμοποίηση της πορνείας ή την δημιουργία καζίνο.

Αν ο υπουργός θέλει να βοηθήσει την κατάσταση ας βρεί αγοραστές για τα οικόπεδα που πουλώ και θα του πληρώσω και το 3% που χρεώνουν οι κτηματομεσίτες. Αλλιώς ας κοπιάσει με μια μπουλντόζα να φορτώσει το χώμα που αναλογεί στην φορολογία!

Ο Ιησούς, ο Χρυσόστομος και τα λεφτά μου.

Μτθ στ' 21

οπου γάρ εστιν ο θησαυρός σου, εκει εσται και η καρδία σου.

Μτθ κα 12-13

Και εισηλθεν Ιησους εις το ιερόν, και εξέβαλεν πάντας τους πωλουντας και αγοράζοντας εν τω ιερω, και τας τραπέζας των κολλυβιστων κατέστρεψεν και τας καθέδρας των πωλούντων τας περιστεράς,

και λέγει αυτοις, Γέγραπται, Ο οικός μου οικος προσευχης κληθήσεται, υμεις δε αυτον ποιειτε σπήλαιον ληστων.

Μτθ κβ 17-21

ειπε ουν ημιν τί σοι δοκει. εξεστιν δουναι κηνσον Καίσαρι η ου;

γνους δε ο Ιησους την πονηρίαν αυτων ειπεν, Τί με πειράζετε, υποκριταί;
επιδείξατέ μοι το νόμισμα του κήνσου. οι δε προσήνεγκαν αυτω δηνάριον.
και λέγει αυτοις, Τίνος η εικων αυτη και η επιγραφή;
λέγουσιν αυτω, Καίσαρος. τότε λέγει αυτοις, Απόδοτε ουν τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του θεου τω θεω.

Επιστολή Ιακώβου ε 1-4

Αγε νυν οι πλούσιοι, κλαύσατε ολολύζοντες επι ταις ταλαιπωρίαις υμων ταις επερχομέναις.
ο πλουτος υμων σέσηπεν και τα ιμάτια υμων σητόβρωτα γέγονεν,
ο χρυσος υμων και ο αργυρος κατίωται, και ο ιος αυτων εις μαρτύριον υμιν εσται και φάγεται τας σάρκας υμων ως πυρ. εθησαυρίσατε εν εσχάταις ημέραις.
ιδου ο μισθος των εργατων των αμησάντων τας χώρας υμων ο απεστερημένος αφ' υμων κράζει, και αι βοαι των θερισάντων εις τα ωτα κυρίου Σαβαωθ εισεληλύθασιν.

Ο Χριστός λοιπόν ξεκαθαρίζει ότι το χρήμα είναι ένας από σιγουρότερους τρόπους να μείνεις μακριά από τον Θεό. Ο Ιάκωβος γίνεται λίγο πιό γραφικός στην περιγραφή του (μου θυμίζει και λίγο από Ζαπατίστας). Δεν καταδικάζει το ίδιο το χρήμα αλλά το τοποθετεί με πολύ ξεκάθαρο τρόπο στην κοσμική σφαίρα και όχι την πνευματική. Καταδικάζει απερίφραστα τις συναλλαγές στο ναό και αφήνει την οικονομική πολιτική στο κράτος.

Περνά τρία χρόνια κυρήσσωντας την φτώχεια, την ταπεινότητα και την αγάπη. Καταδικάζει και εκνευρίζει τους Γραμματείς και τους Φαρισσαίους. Ποιοί ήταν αυτοί; Ο κλήρος και οι πολιτικοί της εποχής του βέβαια. Για τον βάρβαρο κατακτητή της πατρίδας του ούτε κουβέντα.

Ο κλήρος και οι πολιτικοί τον δολοφονούν με το χέρι του Κατακτητή.

Τα χρήματα που διαχειρίζεται η Εκκλησία ανήκουν σε εμένα και σε όλους τους ορθόδοξους χριστιανούς της Κύπρου. Η Εκκλησία δεν είναι ούτε οι ναοί ούτε ο κλήρος αλλά το σύνολο των χριστιανών, ακόμη και αυτών που έχουν πεθάνει. Είναι ιστορική αλήθεια ότι η περιουσία της εκκλησίας είναι τόσο μεγάλη γιατί από ανάγκη οι πρόγονοι μας επί τουρκοκρατίας "δώριζαν" την γη τους στην εκκλησία για να γλυτώσουν από την υπερβολική φορολογία.

Ο Αρχιεπίσκοπος έχει την ηθική υποχρέωση να ξοδεύει τα χρήματά μου με απόλυτη διαφάνεια και προς πολύ συγκεκριμένους σκοπούς.

Απαιτώ από την Κυπριακή Δημοκρατία να προστατεύσει την περιουσία της Ελληνοκυπριακής Κοινότητας και να διασφαλίσει δίκαιο, διαφανή, ελεγχόμενο και νόμιμο τρόπο διαχείρισής της από τον Κλήρο.

Γαλάζια Έχιδνα κεφ. 4ον

Το μπλόγκ της Επιτροπής Ανακεφαλαίωσης της Ελευθερίας είχε πηχυαίο τον τίτλο: "Καλά Ξεκουμπίδια!" και από κάτω τον επίτιτλο: "Αυτοκτόνησε και ο Anef" ενώ παρακάτω αποκάλυπτε την πληροφορία ότι το τσουτσούνι του μακαρίτη ήταν πρόσφατα περιτμημένο.

*******************

Διαβάζοντας τον φάκελο της υπόθεσης με προσοχή στο γραφείο του ο Διευθυντής του ΤΑΕ Ιωάννης Μπιχλιμπίδης είχε τις αμφιβολίες του... Πρώτα-πρώτα ο Anef δεν είχε κανένα λόγο να θέσει τέρμα στη ζωή του. Όποιος τον ήξερε τον περιέγραφε σαν ένα πολύ χαλαρό τυπά που λάτρευε τα αρνίσια σουβλάκια και συχνά-πυκνά τον έβλεπαν σε κατάσταση μέθης παρέα με μιά ομάδα καλλίγραμμων γυναικών να τραγουδά τουρκικά παραδοσιακά τραγούδια. Η οικονομική του κατάσταση ήταν παραπάνω από καλή αφού όλοι είχαν να πουν για εκατονταδόλαρα που άφηνε φιλοδωρήματα όπου κυκλοφορούσε. Εξ'άλλου η έκθεση του ιατροδικαστή έδινε ως αιτία θανάτου τραύμα που προήλθε από την είσοδο φορητού υπολογιστή στον πρωκτό του θανόντα και μετά ήταν και η τρύπα στον τοίχο του διαμερίσματος του που διέγραφε την σιλουέττα μεγαλόσωμου άνδρα. Καθώς συμπλήρωνε τα χαρτιά που μετέτρεπαν την αυτοκτονία σε δολοφονία σκεφτόταν ότι είχε πάρα πολύ δύσκολο έργο μπροστά του αφού οι λεπτομέρειες του εγκλήματος έφερναν στο μυαλό του ένα πολύ συγκεκριμένο ύποπτο.

******************

Την ίδια ώρα στο Starbucks της Λευκωσίας ο Πάμπος απολάμβανε ένα non-fat latte παρέα με τον φίλο του Σύμη Αγγουρίδη, γνωστό δικηγόρο. Οι δυό τους είχαν γίνει αχώριστοι κατά την δίκη του Πάμπου στην Βρεττανία για το γνωστό συμβάν. Ο Σύμης αντιπροσώπευσε τον Πάμπο και μάλιστα αφιλοκερδώς στην δίκη που κρατησε έξι μήνες σχεδόν και κατάληξε στην αθώωση του Πάμπου αλλά και στην φάτσα του Αγγουρίδη στο εξώφυλλο του Time με τον υπότιτλο : "World's best lawyer?".

-Τωρά ρε Σύμη ήταν ανάγκη να έρτουμεν εις τον κωλοαμερικάνικον κωλοκαφενέν τους να κάτσουμεν;

-Ε, ήντα να κάμουμεν ρε Πάμπο μου αφού θέλω να την δεις τη σκρόφα! Επήρε μου θκυό μήνες να μάθω ποιά ένι τζιαι που συχνάζει τζιαι ο πιό σίουρος τρόπος ήταν να έρτουμε δαμαί την ώρα που πίνει τον καφεν της.

-Ε καλό, άμπα τζια πιεί καφέν κυπριακόν με τες γειτόνισσες η Κυρία Δρακούνα!

-Κατάλαβε το Πάμπο μου, τούτη εν η κοινωνία της Κύπρου σήμερα. Σκέτη παρακμή, χωρίς τα πατροπαράδοτα ήθη και έθιμα, μακριά που την γειτονιά, που την οικογένεια, αλλά δυστυχώς τζιαι που τον Χριστό. Αφού θωρείς τα τζιαι εσύ, η ελληνικότητα της Κύπρου εν υπό διωγμόν!

-Έτσι έρκεται μου να τους πασπαλιάσω ούλλους τούντους πικιφρύνους δαμέσα!

-Πάμπο είπαμεν ήρεμα! Μεν ημπερτέψουμεν πάλε! Είπεν σου τα τζιαι ο Δεσπότης: κλείσ' τα μμάθκια σου, ανάπνευσε βαθκιά τζιαι σκέφτου ότι το 76 τοις εκατό τούτου του λαού είπεν όι στους ιμπεριαλιστές. Εν εχαθήκαν ούλλα ακόμα! Α, έτην μόλις έκατσεν τζιαμαί! Εν τζιείνη με την τσέντα με την πέτσενην της κουφής.

Τότε ήταν που ο δριμύτερος σιεηττάνης της ανθρώπινης ιστορίας αποφάσισε να κεντήσει την βιονική καρδιά του Πάμπου Β'.