Σάββατο, 17 Ιουλίου 2010

Καζαντί.





Θκυό ευρώ το τράβημαν φιλούιν.

Κυριακή, 4 Ιουλίου 2010

Ξιμαρισμένοι.

Ναι Ασέρα, μπορεί να μεν σωθεί ο τόπος αλλά ενναν μια καλή αρχή! Όι γιατί ο Άντρος εν σιειρόττερος που τους άλλους αλλά γιατί εν άτυχος. Γιατί εν τζιαμαί ο Άντρος ή ο οποιοσδήποτε βουλευτής; Αφού η προτεραιότητα του εν ο εαυτούλλης του τότε δεν αξίζει να κάθεται πας το έδρανο ούτε δευτερόλεπτον. Τζιαι άμαν οι υπόλοιποι δεν αννοίουν το στόμαν τους να πουν το ηθικόν τζιαι το αυτονόητον εν αξίζουν ούτε μπακκίραν παραπάνω που τον Άντρον. Αλλά μιτσόττερος τζιαι πιο ασπόνδυλος που ούλλους εν ο Γενικός Εισαγγελέας. Η δουλειά του ενι να μας προστατεύκει που τούτα ούλλα τζιαι γι'αυτόν εν ανεξάρτητος τζιαι κανένας δεν μπορεί να του τα κνίσει.
Τούτοι ήμαστεν. Αθρωπούθκια του τσιπιτος, ραγιάδες που γεννησιμιού μας, υπόδουλοι τζιαι μίζεροι γιατί εννα συνεχίσουμεν να γλείφουμεν τον κώλον του Άντρου τζιαι του Νίκου τζιαι του Μάριου για έναν κωλοτσιέκκιν που την ΚΔ. Σιεσμένοι που γεννησιμιού μας, μέμπα τζιαι δημιουργήσουμεν κάτι που μόνοι μας, μέμπα τζιαι αναλάβουμεν καμμιάν ευθύνην.
Κάποτε όμως πρέπει οι πρώτοι της κοινωνίας να αναλάβουν τες ευθύνες τους. Να οδηγήσουν το κόσμον μπροστά. Κάποτε πρέπει να κατεβάσουμεν τζιαι εμείς τα αρτσίθκια να φωνάξουμεν, να τους πούμεν ΟΪ, ΚΑΝΕΙ ΠΚΙΟΝ! Κάποτε πρέπει να εξελιχτούμεν τζιαι που φάρα να γινούμεν κοινωνία.
Η αντίδραση του Άντρου ήταν εμετική τζιαι το δικό σου σχόλιον απλά τον κάμνει να ποφυσά με ανακούφιση μαζί με τους υπόλοιπους 55 ξιμαρσμένους.

Σάββατο, 3 Ιουλίου 2010

Άδικη

Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι η Κύπριοι είναι παθιασμένοι με τη δικαιοσύνη. Όλοι μας δείχνουμε να αντιλαμβανόμαστε και να υποστηρίζουμε, μάλιστα σθεναρά, τα δίκαιά μας είτε αυτά είναι συλλογικά είτε ατομικά. Ακούγοντας τους πολιτικούς μας να μιλούν πολλές φορές το ραδιόφωνο και η τηλεόραση ηχούν σαν αίθουσες δικαστηρίου. Η σχεδόν απόλυτη νομικοποίηση του απόλυτα πολιτικού μας προβλήματος αντικατοπτρίζει την κυπριακή μανία με τον Νόμο.
Κι'ομως η κυπριακή δικαιοσύνη δεν είναι παρά ένα σαθρό, χρεοκοπημένο σύστημα, τόσο πρακτικά όσο και ηθικά.
Οι νομοθέτες, οι πλείστοι από αυτούς επαγγελματίες δικηγόροι, απέτυχαν να εκσυγχρονίσουν το νομικό σύστημα και ακόμη χειρότερα απέτυχαν να λειτουργήσουν υπεράνω του νόμου. Ναι, οι βουλευτές εύλογα απολαμβάνουν ασυλία από τον νόμο πρέπει όμως να βρίσκονται και ηθικά υπεράνω του νόμου. Σύμφωνα με τον άγραφο κανόνα της πολιτικής ηθικής ο ΓΓ του ΑΚΕΛ εγκαταλείπει την βουλευτική του έδρα και μαζί με αυτή την βουλευτική ασυλία αφού φαίνεται ξεκάθαρα μπλεγμένος σε σοβαρότατα ποινικά αδικήματα. Εξ'άλλου οι πολιτικοί του αντίπαλοι μέσα ή έξω από το κόμμα του θα απαιτούσαν ανοιχτά την παραίτηση του. Δυστυχώς ο Άντρος δεν έδειξε την αναμενόμενη ακεραιότητα χαρακτήρα και συμπεριφέρθηκε σαν ένας κοινός κατεργάρης που κρύβεται πίσω από την βουλευτική ασυλία. Ακόμη χειρότερα κανένας από το κόμμα του ή τους πολιτικούς του αντιπάλους δεν το απαίτησε καθώς αυτό θα σήμαινε ένα τέλος εποχής για τους τόσο μικρούς* νομοθέτες της Δημοκρατίας μας.
Αυτό όμως που θα έκανε την παραίτηση μονόδρομο για τον Άντρο δεν θα ήταν ούτε η προσωπική του φήμη, ούτε το καλό του Κόμματος, ούτε η πίεση από τους αντιπάλους, αλλά η ίδια η Κυπριακή Δικαιοσύνη. Ο Γενικός Εισαγγελέας θα αρχίσει αυτεπάγγελτη έρευνα. Πολύ εύκολα θα βρει τις ταυτότητες των εμπλεκομένων οι οποίοι θα οδηγηθούν στο δικαστήριο...
Ποιά δικαιοσύνη; Αυτή που αθωώνει αστυνομικά όργανα που ξυλοκοπούν δεμένους πολίτες; Αυτή που αφήνει κατασκόπους ελεύθερους; Αυτή που αποδίδει τα δίκαια με τόση καθυστέρηση που τα καθιστά ανούσια; Αυτή που επιτρέπει στο "Θείο Νίκο" να χτίζει όπου θέλει; Αυτή που θωπεύει τους νομοθέτες πατρόνους της όταν αυτοί παρανομούν;


ΥΓ Αν κάποιος γνωρίζει ας μας πει με ποιές προϋποθέσεις και διαδικασίες μπορεί να αρθεί η βουλευτική ασυλία.


* Θυμάστε τα μικρά ανθρωπάκια που βρίσκαμε στα γαριδάκια (chipitos) παλιά;