Εκλογές 2016.

Δεν υπάρχει ούτε ένας Τούρκος στρατιώτης στην Κύπρο.
Οι έποικοι που έχουν πάρει άδεια παραμονής είναι περίπου 20 000.
Με αφετηρία την Πρόταση για το Ορθό ΝΑΙ και μετά μια σειρά απίστευτων γεγονότων στην περιοχή μας* το κυπριακό δεν υφίσταται πλέον.
Το 86.5% των προσφύγων έχουν επιστρέψει στις πατρογονικές τους εστίες.
Η Κύπρος είναι ένα ενιαίο κράτος χωρίς εθνοτικούς ή θρησκευτικούς διαχωρισμούς. Οι Τουρκοκύπριοι είναι απλά μιά μειονότητα ενώ υπάρχει ένα υφυπουργείο που ασχολείται με θέματα κυπρο-ασιατικού πολιτισμού.
Ο δείχτης του ΧΑΚ έχει ξεπεράσει τα νούμερα του '99 και οι περισσότεροι έχουν ήδη ξοφλήσει τις υποθήκες των σπιτιών τους ενώ η Αμμόχωστος αρχίζει να μοιάζει με ένα μεσογειακό Ντουμπάι.
Όλοι οι πολίτες ψηφίζουν πρόεδρο και βουλή με ένα ψηφοδέλτιο και ένα εκλογικό κατάλογο.

Αποτελέσματα πρώτης Κυριακής:
-Μιχάλης Παπαπέτρου, στηριζόμενος από το ΑΚΕΛ και CTP , 42,9%
-Αναστασία Παπαδοπούλου, στηριζόμενη από ΔΗΣΥ, ΕΥΡΩΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και Οικολόγους, 45,2%
-Σερντάρ Ντεκτάς, στηριζόμενος από DP και AKP 11,7%
-Κύριος Τάκης, ανεξάρτητος, 0,2%.

Ο κ. Παπαπέτρου ανακοινώνει ότι δεν θα κάνει καμμία συναλλάγή με τον κ. Ντεκτάς γιά να εξασφαλίσει την στήριξή του στον Β' γύρο. Νιώθει σίγουρος για την νίκη αφού οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τους τουρκόφωνους Κύπριους δυσαρεστημένους από την προεδρία της κ. Παπαδοπούλου κατα 91%.
Η κ. Πρόεδρος αντιμετωπίζει ένα σοβαρότατο δίλημμα. Γιά να κερδίσει την στήριξη του κ. Ντεκτάς θα αναγκαστεί να υποσχεθεί ότι θα ανακαλέσει την, έστω συμβολική, κυπριακή στρατιωτική δύναμη από την Αλεξανδρέτα όπου βρίσκεται σαν μέρος της Διεθνούς Ειρηνευτικής Αποστολής. Πιθανολογείται ότι οι απαιτήσεις του κ. Ντεκτάς δεν θα σταματήσουν εκεί. Η αναστήλωση της προτομής του πατέρα του Ραούφ στην πλατεία Ευρώπης (πρώην πλατεία Σεραγίου) θα είναι σίγουρα στην ατζέντα.
Η κ. Παπαδοπούλου πρόκειται να συναντηθεί αύριο με τον κ. Ντεκτάς στην Στράκκα.

*Το μεσανατολικό πετρέλαιο έχει εξαντληθεί ξαφνικά.
Ο υιός της γρίππης του Ιούδα έχει αποδεκατίσει τον πληθυσμό του Ισραήλ το οποίο έχει προσαρτηθεί στο νέο Συρο-Παλαιστινιακό κράτος.
Η επανάσταση των Αλεβιτών έριξε την Τουρκία στο χάος εν μέσω του πολέμου με το νεοιδρυθέν Κουρδικό κράτος.
Η Συροπαλαιστίνη και η Αρμενία άδραξαν την ευκαιρία να εισβάλουν δήθεν για την επαναφορά της νομιμότητας.
Η ΕΕ απέστειλε στρατεύματα με την ονομασία Διεθνής Ειρηνευτική Αποστολή για την Ανατολία.

Μόνη η Αγάπη δεν μπορεί.

Ο Μακαριώτατος δεν κατάφερε τελικά να παρευρεθεί στην εκδήλωση της προηγούμενης κυριακής λόγω τεραστίων διαστάσεων εμποδίων που βρέθηκαν στον δρόμο του τη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία. Ήταν φανερά σικκιρτισμένος γιά αυτό το γεγονός αλλά τι να γίνει, η ζωή συνεχίζεται.

Αρχίζει όμως ο Ραδιομάραθώνιος. Με δικό του website, χορηγούς επικοινωνίας, φανελλάκια με Ραδιομαραθώνιος logo σε κάθε φανάρι, περίπτερα στις πλατείες, σλόγκαν και ότι άλλο χρειάζεται μια καλή καμπάνια.

Η CocaCola μαζί με ένα ελεγκτικό γραφείο, ένα ξενοδοχείο, αερογραμμές και ένα εισαγωγέα παρουσιάζει τον μήνα μουσικής.
Το K-Cineplex μας προσφέρει τον μήνα κινηματογράφου ενώ ο Σύνδεσμος εισαγωγέων αυτοκινήτου μαζί με τις Λαϊκή Χρηματοδοτήσεις μας δίνουν το Motorshow με τα νέα μοντέλα αυτοκινήτων.
Έτσι, γιατί μόνο η αγάπη μπορεί.

Δεν ξέρω αν έχω γίνει πιό κυνικός απ'οτι είναι αποδεκτό αυτές τις μέρες αλλά βλέπω ότι μόνο η αγάπη μπορεί να κάνει τέτοιο μάρκετινγκ.
Και δεν έχω βέβαια κανένα πρόβλημα με τα παιδιά με ειδικές ανάγκες, καλά κάνανε αυτοί που έστησαν τον Ραδιομαραθώνιο και καλά κάνουν που τον συνεχίζουν, απλά δεν μπορώ να πεισθώ ότι νομικά πρόσωπα προσφέρουν αγάπη.
Δεν μπορώ επίσης να πεισθώ ότι είκοσι χρόνια μετά, το κράτος που μπορεί να προσφέρει τερατώδεις συντάξεις και εφ'άπαξ στους πρόωρα αφυπηρετήσαντες των ημικρατικών (έτσι, γιατί απλά μπορούσαν να προσφέρουν περισσότερα αλλά επέλεξαν να μην το κάνουν), δεν μπορεί να προσφέρει ολοκληρωτική στήριξη και αρωγή στα παιδιά αυτά.
Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν παιδιά αλλοδαπών με ειδικές ανάγκες. Αν η Σριλανκέζα που μου καθαρίζει το σπίτι έχει κανένα μαυρούι με ειδικές ανάγκες στη ΣριΛάνκα. Κανένας Πακιστανός φοιτητής με δυσλεξία ίσως;

Η επικοινωνιακή εκστρατεία πάντως είναι παράδειγμα προς μίμηση.
Θα δούμε την Olympic Air και το ΡΙΚ να ηγούνται καμπάνιας κατά του ρατσισμού;
Θα δούμε την CoclaCola να βγάζει τενεκεδάκια που να γράφουν "συγχώρα με αδελφέ μου" στα ελληνικά και τουρκικά;
Θα δούμε κάποια μέρα την Baker Tilly Klitou να χορηγεί την εκστρατεία που θα έχει τίτλο: "Τι αλλάζει στην ζωή μας με την Ομόσπονδη Ενωμένη Κύπρο";

Η αγάπη όντως μπορεί να κάνει πολλά όχι όμως όλα και σίγουρα όχι μόνη της. Αν θέλετε να μαζέψετε χρήματα για κάποιο σκοπό ή και να ξυπνήσετε συνειδήσεις ρίξτε στο μίγμα και λίγη καπιταλιστική οικονομία μαζί με μια πρέζα χρηματοοικονομική κρίση.

Μύνημα του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Β' προς το Χριστεπώνυμο Πλήρωμα της Εκκλησίας της Κύπρου.

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά, αδελφοί Κύπριοι. Θέλησα σήμερα να επικοινωνήσω μαζί σας μέσω του αδελφού Παύλου, για ένα θέμα πολύ σημαντικό για το πολύπαθο νησί μας αλλά και για την σωτηρία των ψυχών του κάθε Χριστιανού Ορθόδοξου Κύπριου.
Υποφέραμε και υποφέρουμε τέκνα μου από την μισαλλοδοξία. Διωχθήκαμε και σκλαβωθήκαμε πολλές φορες στην ιστορία μας. Σήμερα ακόμη οι μισοί από εμάς ζουν σε ξένες χώρες εξαρτώμενοι από την φιλοξενία άλλων. Ξέρουμε τι σημαίναι να είσαι Ξένος, να προσπαθείς να αναγιώσεις Κυπριόπουλα στην ξενιτειά.
Πρόκειται για ένα θέμα τόσο βασικό στο Χριστιανικό βίο του κάθ'ενός μας που θα ήμουν ανάξιος του Θρόνου στον οποίο κάθομαι εαν δεν έπραττα σαν καλός ποιμένας αυτό που θα πράξω αύριο.
Στις 11 η ώρα, αμέσως μετά την Θεία Λειτουργία, θα παρευρεθώ στην Πλατεία Ελευθερίας και θα πορευθώ με τόσους άλλους συμπατριώτες μου και άλλους ανθρώπους διαφόρων χρωμάτων, εθνικοτήτων και θρησκευμάτων και θα φωνάξω μαζί τους "ΟΧΙ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΒΙΑ".
Πρέπει να ξέρετε αγαπητοί ότι ο Χριστός δεν μαρτύρησε στο Σταυρό μόνο για τις αμαρτίες των λευκών ή των όσων πιστεύουν σε Αυτόν. Η Αγάπη του Χριστού δεν διακρίνει ούτε Έθνη ούτε γλώσσες ή τα χρώματα του δέρματος. Ο Χριστός μας αγάπησε και μας συγχώρεσε όλους ανεξαιρέτως και μας δίδαξε να κάνουμε το ίδιο.
Όταν ο Ιησούς προσέφερε στην "αλλοδαπή" Σαμαρείτιδα "το ύδωρ το ζων" και μιλούσε για τον Καλό Σαμαρείτη έμπρακτα έφτυνε τους ρατσιστές της εποχής του. Ας κάνουμε και εμείς το ίδιο αύριο στην Πλατεία Ελευθερίας.
Θα σας δω εκεί.

Για την ταυτότητα.

Το ερώτημα της κυπριακής ταυτότητας συνεχίζει να γυρίζει στο μυαλό μου. Πως να ορίσουμε την ταυτότητα ενός λαού, ειδικά ενός που δεν έχει ούτε κοινή γλώσσα ούτε κοινή θρησκεία; Ακόμη και το να χωρίσουμε τα δύο "είδη" Κυπρίων σε δύο αυτόνομες πολιτισμικές ταυτότητες είναι εξαιρετικά δύσκολο. Πού ξεχωρίζει ο Έλληνας από τον Ελληνοκύπριο και που ο Τούρκος από τον Τουρκοκύπριο; Και αν αυτό γίνει οι -κύπριοι που μένουν από την αφαίρεση είναι ένα και το αυτό; Και στο τέλος αυτοί οι -κύπριοι που ζούν χωριστα γιά πάνω απο σαράντα χρόνια έχουν ακόμη κοινές αναφορές εκτός από την (επιβεβλημένη ίσως) εμμονή με το Κυπριακό; Από την άλλη και οι δύο -κύπριοι νιώθουν και ξέρουν πολύ καλά ότι είναι αλλιώτικοι από τα πρώτα συνθετικά τους.
Η ταυτότητα μας έχει καταλήξει σε νεύρωση. Δεν είναι το αβίαστο συναίσθημα που έπρεπε να είναι αλλά ένα βάρος που σέρνουμε σε όλους τους τομείς της ζωής μας.
Όσα και να γράψουμε για αυτό το θέμα θα καταλήξουν στο ότι τελικά ο κάθε άνθρωπος (και η κάθε κοινωνία) αυτοπροσδιορίζεται όπως θέλει, βασιζόμενος σε μύθους ιστορικούς, πολιτικούς και πολιτισμικούς. Η αλήθεια είναι ότι η δημιουργία εθνών ή ταυτοτήτων (όπως προτιμάτε) βασίζεται σε πολιτικές αποφάσεις. Η πολύ πρόσφατη ιστορία των Βαλκανίων αποδεικνύει ακριβώς αυτό. Στην Κύπρο τέτοια πολιτική απόφαση δεν υπήρξε άρα ίσως να είναι ανούσιο το ψάξιμο της ταυτότητάς μας.
Η μελέτη της δημιουργικότητας των Κυπρίων στην τέχνη και στην καθημερινότητά τους θα έδινε σίγουρα κάποια ιδέα για το ποιοί είμαστε.
Καταλήγω στο ότι το ψάξιμο της ταυτότητας είναι ανούσιο. Προδίδει μιά εσωστρέφεια που αναιρεί την οποιαδήποτε ταυτότητα. Το ποιοί είναι οι σημερινοί Κύπριοι θα φανεί από αυτά που θα αφήσουμε πίσω μας: οι πόλεις που χτίζουμε, η τέχνη που δημιουργούμε, οι τρόποι με τους οποίους λύνουμε τα προβλήματά μας και η προσφορά μας στον υπόλοιπο κόσμο.

Κανεί.

Άκουσα στο ραδιόφωνα τα όσα είπε ο πρόεδρος στη συνέλευση του ΟΗΕ για το περιβάλλον.
Η περιοχή μας επηράζεται λέει σημαντικά από τις κλιματικές αλλάγές με ψηλές θερμοκρασίες και ξηρασίες. Η Κύπρος κάνει όσα συμφώνησε να κάνει αλλά η κατοχή του νησιού από την Τουρκία δεν μας επιτρέπει να πράξουμε ότι πρέπει και στα κατεχόμενα.
Καλά ρε Δημήτρη μου η συμβολή της χώρας μας στο ζήτημα της κλιματικής αλλαγής είναι το ότι πρέπει να φύγουν τα Τουρκικά στρατεύματα;
Τόσο δύσκολο είναι επιτέλους να βγάλουμε τους εαυτούς μας από αυτό το νησί και το γαμημένο το κυπριακό και να δούμε τον Κόσμο γύρω μας;

Το ερώτημα παραμένει και είναι σοβαρό: Υπάρχει Κύπρος χωρίς κυπριακό; Μήπως Κύπριοι και κυπριακό έχουν γίνει οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος;

Επειδή λοιπόν και εγώ αυτό το ιστολόγιο το έχω ξεσκίσει με το κυπριακό σταματώ εδώ.

Από εδώ και μπρός το κυπριακό θα λείψει από το Μπλονγκ. Να δω και εγώ αν καταφέρω να υπάρξω, έστω στην μπολγκόσφαιρα, χωρίς αυτό.

Η ευθυνοφοβία είναι ένα ακόμη χαρακτηριστικό των Κυπρίων. Το βλέπουμε παντού, κυρίως στις δημόσιες υπηρεσίες όπου είναι και ο πρώτος κανόνας επιβίωσης, αλλά και στη ζωή μας γενικότερα. Το μόττο της κοινωνίας μας δεν είναι το "yes we can", ούτε το "μπορούμε καλύτερα", ή το "αιείν αριστεύειν" αλλά το "εν θα φταίω εγώ".
Το επακόλουθο βέβαια είναι να έχουμε ηγέτες αυτούς που ακολουθούν τον συγκεκριμένο κανόνα με την περισσότερη μαεστρία.
Το ανακοινωθέν του Εθνικού συμβουλίου μετά από 4ήμερη(!) συνεδρία δείχνει ακριβώς αυτό. Δεν αποτολμήθηκε ούτε ένα γιώτα πέρα από τα τετριμμένα περί αποφάσεων του συμβουλίου ασφαλείας , συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας κλπ.
Το μεγάλο ερωτηματικό είναι ο ίδιος ο Πρόεδρος. Ψάχνει την ενότητα ή απλά την συνυπευθυνότητα;
Το ότι η ενότητα είναι ανέφικτη είναι πιστεύω ξεκάθαρο. ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ, ΕΥΡΩΚΟ και Οικολόγοι δεν ήθελαν καν να αρχίσει η διαπραγμάτευση όταν άρχισε και διαφωνούν κάθετα με τον τρόπο που αυτή διεξάγεται ενώ και επί της ουσίας οι θέσεις τους απέχουν πολύ από αυτές των ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ. Είναι επίσης ξεκάθαρο ότι προετοιμάζουν και προετοιμάζονται για ένα νέο ΟΧΙ αφού προεξοφλούν από τώρα το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης ως απαράδεκτο και ο Χριστόφιας δεν είναι κανένας αφελής που δεν μπορεί να δει όλα αυτά.
Συμπεραίνω λοιπόν ότι ο Χριστόφιας ψάχνει την συνυπευθυνότητα. Γιατί όμως; Μήπως οι συνομιλίες να παραπαίουν και βλέπει πιό μακριά στις επόμενες προεδρικές; Προτιμά ίσως να αναβάλει τη σύγκρουση με τους αντιδραστικούς σε χρόνο που να τον βολεύει καλύτερα; Είναι ένα δογματικό απολίθωμα του ΑΚΕΛ που θα προτιμήσει να μεταφέρει το βάρος της ευθύνης σε άλλους ώμους; Δεν έχει το θάρρος να κάνει αυτό που πρέπει να γίνει;
Με άλλα λόγια είτε έχουμε μπεί ήδη στη διαδικασία διαχείρισης της ζημιάς είτε δεν έχουμε φτάσει ακόμη στην ώρα της πραγματικής αντιπαράθεσης, του επαναληπτικού του 2004.
Λειτουργική και βιώσιμη θα είναι μιά λύση που θα έρθει σε ρήξη με το πολιτικό κατεστημένο και στις δύο πλευρές. Οι πολιτικές δυνάμεις που θα αναλάβουν την ευθύνη και θα φέρουν ένα θετικό αποτέλεσμα θα είναι αυτές που θα ηγηθούν και θα κυβερνήσουν την Κύπρο του Αύριο.

As good as it gets?

Δεν υπάρχει λόγος να ψάξουμε τους φταίχτες γιά ότι συνέβηκε σήμερα στο Λιμνίτη. Το καυτό και πικρό ερώτημα που προκύπτει είναι άλλο.

Ενάμιση χρόνος τακτικών απ'ευθείας διαπραγματεύσεων και δεν μπορούν να μεταφέρουν 600 πλάσματα από το σημείο Α στο σημείο Β;

Ήταν αυτό που έγινε σήμερα μια μικρογραφία της Λύσης που διαπραγματεύονται οι ηγέτες μας;

Is this as good as it gets?